ti guarda dal Grande Inquisitor

Prospero in Nürnberg

Het Staatstheater Nürnberg bestaat 100 jaar. En om dit eeuwfeest te vieren heeft het operahuis aan Luca Lombardi de opdracht gegeven om een opera te schrijven. Als basis voor de opera viel de keuze op "The tempest" van Shakespeare.

FotoFriedrich Christian Delius schreef het libretto. Het werd een libretto in drie (eigenlijk vier) talen. De magiër Prospero (Hans Christoph Begemann) en de andere bewoners van het eiland, waaronder zijn dochter Miranda (Anna Gabler), zingen in het Duits. De schipbreukelingen, die na de storm aanspoelen op het eiland, zingen Italiaans... maar de matrozen zingen in een Napolitaans dialect. Voor de enigmatische figuur van Ariel werd Shakespeares Engels uitgekozen. Wat tot een babelonische spraakverwarring zou kunnen leiden, wordt echter niet op die manier geïnterpreteerd. De Duitssprekende Miranda kan bijvoorbeeld perfect communiceren met de Italiaanse Ferdinando (Frances Pappas).

De muziek van Lombardi is redelijk toegankelijk met uitbundig gebruik van slagwerk. Maar de tweeënhalf uur durende opera vertoont toch een aantal slaapverwekkende momenten. Er zitten wel een aantal ankerpunten in om de muziek te kunnen volgen door duidelijk instrumenten aan karakters te koppelen. De opera begint bijvoorbeeld solo met een cellist die rechts op het podium zit. Als Prospero optreedt, wordt hij vaak begeleidt door die cello. Hetzelfde geldt voor Ariel die constant begeleid wordt door een dwarsfluit, ook op scène. De rol van Ariel wordt trouwens tegelijkertijd door vier zangeressen vertolkt; Jennifer Rouse, Anja Fidelia Ulrich, Anna Alàs i Jové en Susanne Maria Graf zingen soms madrigaalachtige constructies, soms wisselen ze zinnen of woorden af.

Andrea Raabe heeft een overtuigende regie neergezet in een minimalistisch decor met clownkostuums. Op het einde van de voorstelling legt iedereen zijn kostuum en pruik af, als was het maar een spel... wat nog versterkt wordt door de toevoeging in Prospero's slotmonoloog van het beroemde citaat "All the world's a stage, and all the men and women merely players".

Wat aan de voorstelling die ik bijwoonde, opviel, was de grote afwezigheid van het Nürnbergse publiek. De zaal was meer dan halfleeg. Blijkbaar is de angst om nieuwe opera's te ontdekken groter dan de nieuwsgierigheid...

Publicatie: zondag 28 mei 2006 @ 20:53
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen