ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Amsterdam

Amper twee weken na de Simon Boccanegra in Parijs, was het de beurt aan De Nederlandse Opera om hun interpretatie te gaan bekijken en beluisteren... een vergelijking is onvermijdelijk. In tegenstelling tot Parijs, waar de productie door een operadebutant op poten gezet werd, hebben ze in Amsterdam beroep gedaan op Peter Mussbach.

FotoPeter Mussbach laat alles afspelen in een eenheidsdecor - van Erich Wonder - een naar rechts afhellend vlak met daarop een aantal dwarse muren waardoor kamertjes gecreëerd worden. Een bijkomend idee van Mussbach is om de dode Maria Fiesco af en toe traag over het podium te laten wandelen, wat eigenlijk niet veel bijdraagt. Met één uitzondering... het biedt de mogelijkheid om Boccanegra op het einde op een waardige manier te laten sterven. Hij volgt haar letterlijk in de dood en wandelt traag het podium af. Dit in tegenstelling tot de Simons-versie waar Boccanegra als een omgehakte boom omvervalt. Ook met het koor wordt intelligent omgegaan. Ze doen tenminste iets en lijken toch op een bedachte manier over de scène te bewegen. Ze moeten dat wel doen in een "typische" knettergekke Mussbach-outfit.

Op kwalitatief vlak was de bezetting sterk vergelijkbaar met die van Parijs, alhoewel ik toch de Amsterdamse bezetting verkies. In de eerste plaats omwille van Andrzej Dobber als de Doge. Na zijn schitterende Rigoletto twee maanden geleden, had ik hoge verwachtingen voor zijn Boccanegra. En die werden zonder problemen ingelost... volledig. Dobber komt heel dicht in de buurt van mijn ideaalbeeld van wat een Verdi-bariton moet zijn. Hij heeft een sterk hoog register, dat naadloos aansluit bij de rest van zijn stem. Hij heeft een groot dynamisch bereik van een imposante uitbarsting tijdens de Raadkamerscène tot de meest ontroerende mezza voce tijdens de herkenningsscène. Daarenboven weet hij ook nog eens hoe hij met de tekst moet omgaan. Dit laatste werd pakkend geïllustreerd als hij tijdens de Proloog - dan al ! - aan Fiesco verteld dat zijn dochter verdwenen is.

Angela Marambio was ook een heel goede Amelia. Ze had wel wat last van opwarmingsfoutjes. Wat natuurlijk wel spijtig is aangezien haar grote aria meteen in het begin komt. Maar nadien was alles onder controle. Roberto Covatta was maar derde keus voor de rol van Gabriele Adorno. Aanvankelijk was hiervoor Marius Brenciu voorzien, maar die werd later vervangen door Alfredo Portilla. Maar na de eerste reeks voorstellingen moest hij ook afzeggen wegens "een hardnekkige keelaandoening" en kregen we Covatta. Hij heeft weliswaar het potentieel voor de rol, maar intonatie is niet zijn sterkste kant... na de pauze zong hij wel iets minder naast de toon. Tenslotte was er Roberto Scandiuzzi in de rol van Jacopo Fiesco. Hij heeft een grote stem, maar ze is nogal wollig en heeft geen duidelijk afgelijnde kern... waardoor zijn Fiesco enigszins vaag bleef.

Als ze nu Stefano Secco voor Adorno en Ferruccio Furlanetto voor Fiesco zouden gehad hebben, dan zou het een haast onovertrefbare bezetting geweest zijn.

Publicatie: zondag 21 mei 2006 @ 21:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen