ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Parijs

De nieuwe Simon Boccanegra wordt gekenmerkt door minstens twee debuten. In de eerste plaats zingt de Spaanse bariton Carlos Alvarez voor de eerste keer de rol van de Genuese doge. En de Nederlander Johan Simons, tevens artistiek directeur van het NTGent, maakte ook zijn debuut als operaregisseur.

Het is altijd een risico - in het beste geval een berekend risico - om een theaterregisseur los te laten op een opera... zeker als het in een prestigieus huis als de Opéra de Paris gebeurt. Als ik de Franse pers mag geloven, dan was de première verleden week alles behalve een succes en werd de regisseur op massa's boegeroep onthaald. Zo ver zou ik wel niet willen gaan, maar de enscenering vertoont wel een aantal "typische" beginnerstrekjes. Een van de minst erge is misschien nog het feit dat hij totaal geen idee heeft wat hij met een koor moet aanvangen. Dus laat hij het opkomen, plaatst het vooraan het podium en, als ze uitgezongen zijn, dan mogen ze terug vertrekken. Veel meer gebeurt er niet... het lijkt wel een koorregie uit de jaren stillekes of iets wat je mag verwachten in een Duits provincietheater.

Maar het belangrijkste probleem is wel het "concept". Hij beschouwt Simon Boccanegra als een politieke opera... wat hij tot op zekere hoogte ook is. Maar het is zeker niet het enige thema. Johan Simons probeert alles te reduceren tot dit ene idee en doet verwoede pogingen om alles in het concept van een soort oubollige verkiezingsshow te persen.

Foto

Dit idee vindt ook zijn weerslag in het eenheidsdecor van Bert Neumann. De drie wanden bestaan uit zilveren gordijnen, die doen denken aan een televisieshow uit de jaren '50, maar je kan er eventueel ook de alomtegenwoordige zee in herkennen. Daardoor ontstaat wel een gigantisch volume dode lucht. In het midden staat een podium met daarop een reclamepaneel van 20 vierkante meter. Tijdens de proloog prijkt daarop het hoofd van Fiesco. Na de verkiezing van Simone Boccanegra wordt die affiche uiteraard vervangen door een paneel met zijn hoofd. Om de ombouw van het ene podium in het andere mogelijk te maken, speelt zowat de helft van het eerste bedrijf zich af vooraan het podium, voor een neergelaten (vierde) zilveren gordijn. Aangezien dit één van de niet-politieke scènes is - en dus vermoedelijk minder belangrijk voor Johan Simons - wordt er niet al teveel energie gestoken om iets zinnigs te doen met heel de herkenningsscène van Simone en Amelia, nochtans een van de prachtigste scènes die Verdi ooit geschreven heeft.

Kortom, het was een nogal eenzijdige enscenering, maar wel een die die niet echt in de weg van de zangers stond.

Simon Boccanegra is de rol die elke (Verdi)bariton wil zingen omwille van de dramatische mogelijkheden (zelfs Domingo wil hem zingen en er zijn al plannen met de MET om dit effectief te realiseren). Als dan iemand als Carlos Alvarez deze rol toevoegt aan zijn repertoire, dan is dat iets om naar uit te kijken. Ik vond het resultaat slechts gedeeltelijk geslaagd. De proloog en het begin van het eerste bedrijf waren wel een succes met mooie lange legato bogen, stijlvol gebruik van portamenti en een prachtig mezza voce gezongen "figlia" om de scène met Amelia te bekronen. Maar de ultieme test is de Raadkamerscène. Het is in deze scène dat Boccanegra al zijn autoriteit in de schaal moet gooien om de verschillende facties uit elkaar te houden. En die (vocale) autoriteit ontbrak nog. Zijn "Plebe, patrizi, popolo" was niet erg effectief en tijdens die scène begon zijn stem te desintegreren waardoor het grandioze hoogtepunt "e voi gridando pace ! e voi gridando amor !" wat mager uitviel. In dergelijke gevallen vraag ik me af hoe het in een normale zaal, zoals de Garnier, zou geklonken hebben, in plaats van de vliegtuigloods van de Bastille. Want ik had de indruk dat hij te veel moeite probeerde te doen om al die lucht te vullen. Maar na de pauze was hij terug voldoende uitgerust om toch een degelijke, zij het niet echt ontroerende, sterfscène te zingen.

Carlos Alvarez werd omringd door een redelijk sterke bezetting. Enkel Ana Maria Martinez in de rol van Amelia viel wat uit te toon. Ze heeft geen echt interessante stem en interpretatief is ze monotoon. Ze doet bijvoorbeeld niets met haar grote openingsaria "Come in quest' ora bruna". Maar daarnaast stond een schitterende Ferruccio Furlanetto in de rol van Jacopo Fiesco. "A te l'estremo" had nog wat veel vibrato. Maar tegen dat hij een paar maten verder was en aan de romanza "Il lacerato spirito" begon, had hij zijn stem volledig onder controle en zong hij de rest van de partij met een mooie sonoriteit en indrukwekkende bastonen. Neil Shicoff was oorspronkelijk voorzien voor de rol van Gabriele Adorno. Maar hij heeft gelukkig op tijd ingezien dat deze rol niets meer voor hem is. Stefano Secco was echter de ideale Gabriele met een zonnige en zeer Italiaanse stem. En met zijn stralende topnoten was hij het die elk ensemble domineerde.

Wie dit alles ook wil zien en niet naar Parijs kan komen... de voorstelling van 23 mei zal live uitgezonden worden op Arte.

Publicatie: maandag 8 mei 2006 @ 12:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Robert Holl in Zeist

Gisteren werd de tweede editie van het LiedFestival Zeist afgesloten. Op het podium twee volbloed Schubertianer... Robert Holl en Graham Johnson. Op het programma... Schuberts meesterwerk Winterreise.

Liedrecital, 22-5-2017 17:05
1 opmerking

Angelo Pollak en Karola Pavone in Zeist

Vanmiddag stond er een tweede duorecital op het programma van het LiedFestival Zeist met twee jonge zangers... de Oostenrijkse tenor Angelo Pollak en de Italiaanse sopraan Karola Pavone.

Liedrecital, 21-5-2017 23:16
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (2/2)

Het avondconcert gisteren was een soort "Abendunterhaltung" zoals ze ten tijde van Schubert georganiseerd werden (maar dan zonder puur instrumentale werken) en wat later zou uitgroeien tot de Schubertiades. Op het programma stonden meerstemmige liederen van Haydn, Mozart, Beethoven en Schubert. Een en ander werd enthousiast ingeleid door Maartje van Weegen, tevens ambassadrice van het LiedFestival Zeist.

Liedrecital, 21-5-2017 9:27
0 opmerkingen

Adèle Charvet, Raoul Steffani en Flott in Zeist

Deze namiddag stonden er twee liedrecitals op het programma van het LiedFestival Zeist. Eerst kregen we met de Franse mezzo Adèle Charvet en de Nederlandse bariton Raoul Steffani twee jonge zangers te horen. Ze wonnen vorig jaar respectievelijk het "Internationaal Vocalisten Concours Den Bosch" en het "Grachtenfestival Conservatorium Concours". In de late namiddag was het de beurt aan Dame Felicity en Graham Johnson.

Liedrecital, 20-5-2017 23:09
0 opmerkingen

James Gilchrist in Zeist

Op een festival is er vaak wel één of ander concert waar ik vooraf mijn bedenkingen bij heb. Op het LiedFestival Zeist was dat het geval voor het recital van James Gilchrist en Sholto Kynoch. Mijn verwachtingen werden spijtig genoeg bevestigd...

Liedrecital, 20-5-2017 9:42
0 opmerkingen

Master course voor liedduo's in Zeist

De drie eerste dagen van het LiedFestival Zeist waren gevuld met master classes voor zes liedduo's bestaande uit vier sopranen, twee baritons en uiteraard zes pianisten. Op de vierde dag werd de reeks afgesloten met een slotrecital door vijf van de zes duo's.

Liedrecital, 19-5-2017 21:38
0 opmerkingen

Henk Neven in Zeist

Ik had de Nederlandse bariton Henk Neven uiteraard al eerder gehoord, maar met zijn recital op het LiedFestival Zeist was het de eerste keer dat hij als liedzanger mijn pad kruiste... een ontdekking !

Liedrecital, 18-5-2017 23:24
0 opmerkingen

Robert Holl & Co in Zeist (1/2)

De locatie van het LiedFestival Zeist - een protestantse kerk - heeft Robert Holl geïnspireerd tot een vrij origineel programma met muziek op religieuze teksten voor het tweede recital van het festival.

Liedrecital, 17-5-2017 23:42
0 opmerkingen

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Liedrecital, 16-5-2017 23:25
0 opmerkingen

Dido and Aeneas in Luik

De Waalse Opéra staat niet echt bekend voor haar programmatie van barokopera's al hebben ze tien jaar geleden wel eens de "comédie-ballet" Le Bourgeois Gentilhomme uitgevoerd. De voorstelling van Dido and Aeneas was gisteren de eerste "echte" barokopera die ik hoorde sinds de meer dan twintig jaar dat ik naar Luik ga.

Opera, 10-5-2017 17:16
0 opmerkingen

Infinite Now in Antwerpen

Shell Shock was een paar jaar geleden de bijdrage van de Munt aan de herdenkingen van de Eerste Wereldoorlog. Opera Vlaanderen doet dit met Infinite now van Chaya Czernowin. Gisteren was de Antwerpse creatie in een - letterlijk - meer dan halflege zaal.

Opera, 1-5-2017 10:09
6 opmerkingen

Mei 2017

Deze maand nemen wij en de Munt eindelijk afscheid van de tent. Dat gebeurt met Aida in een productie van Stathis Livathinos en met een dubbele bezetting. De binnenkoer van de Landcommanderij in Alden Biesen is weer het jaarlijks podium voor de Zomeropera met deze keer Don Pasquale. De laatste cinema-voorstelling van de Met dit seizoen is Der Rosenkavalier waarmee Renée Fleming afscheid neemt van de bühne. Tenslotte wordt in verschillende concertzalen de 70ste verjaardag van Philippe Herreweghe gevierd.

Toekomstmuziek, 29-4-2017 15:47
2 opmerkingen