ti guarda dal Grande Inquisitor

Platée in Parijs

Gisteren in Palais Garnier, was enige nostalgie naar de tijd dat Marc Minkowski nog in Antwerpen dirigeerde onvermijdelijk. Het waren hoogdagen voor de Vlaamse Opera toen hij, in 1999, de Parijse productie van Platée naar België haalde. In Parijs werd deze opera ondertussen ook al verschillende keren hernomen, en ook nu nog zat de opera stampvol.

Foto

Laurent Pelly was indertijd nog redelijk onbekend maar heeft sindsdien naam gemaakt met o.a. een aantal Offenbach-ensceneringen voor Le Châtelet, ook met Minkowski. Zijn enscenering van de moerasnimf, zeg maar kikker, Platée die door de goden emotioneel misbruikt wordt om het huwelijk van Jupiter en Junon (tijdelijk) te herstellen, is na al die jaren nog altijd een leuke productie.

Denk maar aan de ouverture terwijl de ouvreuses het koor hun plaats wijzen op het nagebouwde amfitheater. Of het neerdalen van Jupiter als ezel, uil of gouden regen. Of La Folie die op een podium boven het orkest af en toe de taak van dirigent overneemt, Minkowski gaat er terwijl maar even bij zitten. Of de veelvuldige dansjes ter verstrooiing van Platées huwelijk. Het is allemaal nog even onderhoudend.

Een aantal zangers gaan ook al mee sinds de eerste première. Gezien het aantal voorstellingen wordt Platée afwisselend door twee zangers gezongen. In Antwerpen was dat Jean-Paul Fouchécourt en hij is nog altijd één van de twee Platées. Ik hoorde echter Paul Agnew, die in Antwerpen nog de rol van Mercure zong. Paul Agnew heeft zeker geen grote of mooie stem, maar voor deze rol is dat ook niet echt nodig. Platée is eerder een karakterrol die toevallig ook een titelrol is. Hij kan gemakkelijk de show stelen met zijn acteertalent en kikker-onomatopeeën van al de Franse oi-klanken die als kwaken overkomen... als je het een beetje (veel) overdrijft.

Maar ook de rest van de bezetting was uitstekend. Ze was overwegend Franstalig, wat de verstaanbaarheid ten goede kwam. Ik zat weliswaar op een plaats waar ik geen zicht had op de boventitels - tenzij ik mijn nek in allerlei oncomfortabele bochten zou gewrongen hebben - maar die boventitels waren ook totaal overbodig.

François Le Roux is ook van de partij als Cithéron en hij is de enige waarvan de leeftijd en de vocale ouderdom stilaan hoorbaar wordt. Maar de twee vaste Minkowski-tenoren zijn ronduit schitterend: Yann Beuron zingt Mercure en Bernard Richter is tijdens de proloog te horen als Thespis. Mireille Delunsch zingt ook nog altijd La Folie. Dit is het repertoire waarvoor ze perfect geschikt is. Ik kan me dan ook niet voorstellen hoe ze volgend seizoen Elsa in de Bastille gaat zingen naast de Lohengrin van Ben Heppner en de Ortrud van Waltraud Meier... maar dat is voor volgend jaar.

Publicatie: zondag 7 mei 2006 @ 11:29
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen