ti guarda dal Grande Inquisitor

Véronique Gens in deSingel

De Beethoven Academie gaf een Mozart-potpourri-concert onder leiding van Hervé Niquet in deSingel. De solisten waren de sopraan Véronique Gens en de pianiste Catherine Mertens.

Het eerste deel was een concert-programma dat in één grote boog uitgevoerd werd. Mozarts eerste Symfonie (K.16) opende het concert en ging over in de concertaria Vado, ma dove. Het pianoconcerto Nr 13 (K.415) werd onderbroken voor een andere concertaria Oh, temerario Arbace. Het vervolg van het pianoconcerto leidde onvermijdelijk tot Ch'io mi scordi di te. Véronique Gens presteerde nogal wisselvallig in dit eerste deel... Dit lijkt me enerzijds te wijten zijn aan de opname van een zwak en oninteressant werk in het programma - die tweede concertaria - en anderzijds een paar misrekende ademmomenten van Gens en een slaperige Beethoven Academie. Haar stem klonk soms ook wat stroever dan vroeger, soms verdwenen lettergrepen, en trillers waren verrassend afwezig. De niet erg flatterende akoestiek van deSingel hielp ook niet echt.

Het was wachten tot het operadeel na de pauze vooraleer ze enigszins op gang kwam. Drie aria's, uit evenveel opera's, werden voorafgegaan door hun respectievelijke ouverture. Haar Fiordiligi hebben we ooit nog in de Vlaamse Opera gehoord. Per pietà werd correct gezongen zonder al teveel problemen, maar kon me toch niet ontroeren. Vitellia's aria None più di fiori moet zeker niet onderdoen voor de Cosi-aria qua moeilijkheidsgraad. Véronique Gens wist wel raad met de grote tessituur van deze aria, maar ook hier kwam ze wat koel over. Na de ouverture van Le nozze di Figaro zou je een van de twee aria's van de Gravin verwachten... kwestie van in de sfeer van de andere aria's te blijven. Maar het concert werd afgesloten met Cherubino's Non so più, waarin ze voor de eerste keer zelfs een beetje acteerde.

Alles bij elkaar vond ik het geen groots concert, ondanks een paar geïsoleerde mooie momenten in "Non più di fiori". Het eerste deel was programmatorisch wel interessant opgebouwd, maar niet echt boeiend uitgevoerd, terwijl het tweede deel te afstandelijk overkwam. Ik had hogere verwachtingen van dit concert.

Publicatie: zaterdag 6 mei 2006 @ 6:47
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Tancredi in het PSK

Er bestaan minstens drie versies van Tancredi. De versies die Rossini componeerde voor Venetië en Ferrara - er bestaat ook nog een Milanese versie - werden deze week door het Muntorkest onder leiding van Giuliano Carella concertant uitgevoerd. Ik hoorde gisteren de Ferrara-versie.

Opera, 15-10-2017 8:35
2 opmerkingen

La Cenerentola in Düsseldorf

Na de Otto Schenk-productie van Der Rosenkavalier, heeft de opera van Düsseldorf een andere legendarische productie uit de kast gehaald: La Cenerentola in de even legendarische productie van Jean-Pierre Ponnelle.

Opera, 8-10-2017 20:46
1 opmerking

Das Wunder der Heliane in Antwerpen

Korngold is vooral bekend als de componist van Die tote Stadt. Zijn andere opera's zijn zo goed als vergeten. Het zeven later gecreëerde Das Wunder der Heliane is er één van en we moeten al teruggaan naar 1970 voor de laatste Belgische opvoering... in Gent.

Opera, 2-10-2017 17:01
6 opmerkingen

Juan Diego Florez in Antwerpen

De Antwerp Symphony Orchestra heeft de ambitie om elk seizoen in de Koningin Elisabethzaal te openen met een grote operaster. Gisteren werd hun seizoen afgetrapt met het vocale vuurwerk van Juan Diego Florez, Christopher Franklin dirigeerde.

Concert, 1-10-2017 10:04
0 opmerkingen

Oktober 2017

In oktober begint het Met-cinemaseizoen met Norma in een sterbezetting, de Waalse Opéra brengt ook Bellini's opera in een iets mindere bezetting. Er staat ook veel Mozart op het programma, met een nieuwe productie van Lucio Silla in de Munt, een opvoering van Cosi fan tutte in het Concertgebouw en Die Zauberflöte in de cinema. De fans van Marie-Nicole Lemieux zullen hun hart kunnen ophalen aan haar Tancredi in het PSK, of haar liedrecital in deSingel.

Toekomstmuziek, 29-9-2017 18:04
0 opmerkingen

Caroline Melzer in deSingel

Harawi, chant d'amour et de mort is een liedcyclus met twaalf liederen van Olivier Messiaen waar ik nog nooit van gehoord had. Sopraan Caroline Melzer en pianist Cédric Pescia voerden dit werk gisteren uit in deSingel, tegelijkertijd werd een kortfilm van Clara Pons geprojecteerd.

Liedrecital, 24-9-2017 10:25
3 opmerkingen