ti guarda dal Grande Inquisitor

Véronique Gens in deSingel

De Beethoven Academie gaf een Mozart-potpourri-concert onder leiding van Hervé Niquet in deSingel. De solisten waren de sopraan Véronique Gens en de pianiste Catherine Mertens.

Het eerste deel was een concert-programma dat in één grote boog uitgevoerd werd. Mozarts eerste Symfonie (K.16) opende het concert en ging over in de concertaria Vado, ma dove. Het pianoconcerto Nr 13 (K.415) werd onderbroken voor een andere concertaria Oh, temerario Arbace. Het vervolg van het pianoconcerto leidde onvermijdelijk tot Ch'io mi scordi di te. Véronique Gens presteerde nogal wisselvallig in dit eerste deel... Dit lijkt me enerzijds te wijten zijn aan de opname van een zwak en oninteressant werk in het programma - die tweede concertaria - en anderzijds een paar misrekende ademmomenten van Gens en een slaperige Beethoven Academie. Haar stem klonk soms ook wat stroever dan vroeger, soms verdwenen lettergrepen, en trillers waren verrassend afwezig. De niet erg flatterende akoestiek van deSingel hielp ook niet echt.

Het was wachten tot het operadeel na de pauze vooraleer ze enigszins op gang kwam. Drie aria's, uit evenveel opera's, werden voorafgegaan door hun respectievelijke ouverture. Haar Fiordiligi hebben we ooit nog in de Vlaamse Opera gehoord. Per pietà werd correct gezongen zonder al teveel problemen, maar kon me toch niet ontroeren. Vitellia's aria None più di fiori moet zeker niet onderdoen voor de Cosi-aria qua moeilijkheidsgraad. Véronique Gens wist wel raad met de grote tessituur van deze aria, maar ook hier kwam ze wat koel over. Na de ouverture van Le nozze di Figaro zou je een van de twee aria's van de Gravin verwachten... kwestie van in de sfeer van de andere aria's te blijven. Maar het concert werd afgesloten met Cherubino's Non so più, waarin ze voor de eerste keer zelfs een beetje acteerde.

Alles bij elkaar vond ik het geen groots concert, ondanks een paar geïsoleerde mooie momenten in "Non più di fiori". Het eerste deel was programmatorisch wel interessant opgebouwd, maar niet echt boeiend uitgevoerd, terwijl het tweede deel te afstandelijk overkwam. Ik had hogere verwachtingen van dit concert.

Publicatie: zaterdag 6 mei 2006 @ 6:47
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen