ti guarda dal Grande Inquisitor

Véronique Gens in deSingel

De Beethoven Academie gaf een Mozart-potpourri-concert onder leiding van Hervé Niquet in deSingel. De solisten waren de sopraan Véronique Gens en de pianiste Catherine Mertens.

Het eerste deel was een concert-programma dat in één grote boog uitgevoerd werd. Mozarts eerste Symfonie (K.16) opende het concert en ging over in de concertaria Vado, ma dove. Het pianoconcerto Nr 13 (K.415) werd onderbroken voor een andere concertaria Oh, temerario Arbace. Het vervolg van het pianoconcerto leidde onvermijdelijk tot Ch'io mi scordi di te. Véronique Gens presteerde nogal wisselvallig in dit eerste deel... Dit lijkt me enerzijds te wijten zijn aan de opname van een zwak en oninteressant werk in het programma - die tweede concertaria - en anderzijds een paar misrekende ademmomenten van Gens en een slaperige Beethoven Academie. Haar stem klonk soms ook wat stroever dan vroeger, soms verdwenen lettergrepen, en trillers waren verrassend afwezig. De niet erg flatterende akoestiek van deSingel hielp ook niet echt.

Het was wachten tot het operadeel na de pauze vooraleer ze enigszins op gang kwam. Drie aria's, uit evenveel opera's, werden voorafgegaan door hun respectievelijke ouverture. Haar Fiordiligi hebben we ooit nog in de Vlaamse Opera gehoord. Per pietà werd correct gezongen zonder al teveel problemen, maar kon me toch niet ontroeren. Vitellia's aria None più di fiori moet zeker niet onderdoen voor de Cosi-aria qua moeilijkheidsgraad. Véronique Gens wist wel raad met de grote tessituur van deze aria, maar ook hier kwam ze wat koel over. Na de ouverture van Le nozze di Figaro zou je een van de twee aria's van de Gravin verwachten... kwestie van in de sfeer van de andere aria's te blijven. Maar het concert werd afgesloten met Cherubino's Non so più, waarin ze voor de eerste keer zelfs een beetje acteerde.

Alles bij elkaar vond ik het geen groots concert, ondanks een paar geïsoleerde mooie momenten in "Non più di fiori". Het eerste deel was programmatorisch wel interessant opgebouwd, maar niet echt boeiend uitgevoerd, terwijl het tweede deel te afstandelijk overkwam. Ik had hogere verwachtingen van dit concert.

Publicatie: zaterdag 6 mei 2006 @ 6:47
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen