ti guarda dal Grande Inquisitor

L'elisir d'amore in Berlijn

De verschillende voorstellingen die ik de afgelopen dagen gezien heb in Berlijn, werden allemaal geplaagd door een vervanging van deze of gene zanger. In de voorstelling van L'elisir d'amore aan de Staatsoper was dat niet anders...

Maar dit was wel de meest spijtige afzegging. De rol van Nemorino zou gezongen worden door Rolando Villazon, maar hij bleek dus "ziek" te zijn... Hij werd vervangen door Pavol Breslik, die we kennen van Cosi, en die pas later op het seizoen de rol van Nemorino zou zingen. Ik kan me voorstellen dat een zanger liever onder andere omstandigheden het podium betreedt... en niet voor een publiek waarvan de helft of zo hoopte om Villazon te horen.

Bij zijn openingsaria "Quanto è bella" leek hij alles nog onder controle te hebben, maar toen hij op het einde van het eerste duet met Adina "Chiedi all' aura lusinghiera" zijn hoge noot op dramatische wijze totaal miste, leek zijn zelfvertrouwen ook mee te verdwijnen. Daarna speelde hij de rest van de voorstelling op veilig... geen hoge noten als hij ze kon vermijden, en degene die hij niet kon vermijden zong hij met opvallend veel kopstem. Ik hield dan ook mijn hart vast voor "Una furtiva lagrima". Sommige inzetten waren aarzelend onzeker en het leek alsof hij niet durfde doorzingen en zich constant inhielt, maar geleidelijk aan groeide hij en bracht de aria tot een goed einde. Het applaus dat hij daarna kreeg, deed hem zichtbaar goed... waarna hij de rest van de voorstelling - alhoewel de opera dan al ver voorbij is - toch nog in grote stijl kon afronden.

De twee andere mannelijke zangers waren ver van perfect. Alfredo Daza (Belcore) zong het eerste bedrijf vooral met een luide stem. Voor het tweede bedrijf leek hij uitgezongen te zijn en klonk alles een stuk kleinschaliger. Echt mooi of stijlvol was het niet, en hij kwam iets te vaak in de buurt van brullen. Natale de Carolis zong op zich wel een interessante Dulcamara, maar was niet echt uitzonderlijk. Zijn openingsscène werd trouwens gekenmerkt door een incident met de dirigent Gustavo Dudamel nadat die een te late inzet had gegeven, waardoor het begin van "Benefattor degl' uomini" een rommel van jewelste was. Tijdens die aria loopt Dulcamara over een smalle brug tussen het orkest en het publiek terwijl hij snoepjes of zo iets in het publiek gooit... en hij gooide er ook zo een naar het hoofd van de dirigent... geen echt professioneel gedrag.

De enige waar ik wel over de volledige lijn tevreden over was, was Anna Samuil in de rol van Adina. Vooral haar "Prendi, per me sei libero" was prachtig gekarakteriseerd, met zelfs een mooi messa di voce om mee te beginnen. Volgend jaar is ze nog in aantal rollen te horen in Berlijn (o.a. Fiordiligi, Violetta en Alice Ford) en dat zou best de moeite kunnen zijn.

Over de enscenering van Percy Adlon kan ik kort zijn. Het stalen decor met witte geschilderde bergen doet heel koel aan. Hij is tevens naar Bergamo getrokken om inspiratie op te doen, en hij is teruggekomen met het idee om het koor met carnavalmaskers en feesthoedjes uit te rusten. Het acteerwerk van de koorleden is in het beste geval klungelig te noemen, maar meestal gewoon belachelijk. Tijdens sommige aria's vult hij de achtergrond op met allerlei "leuke" vondsten... zoals mensen die met een brancard rondlopen of die met een tot ligfiets omgebouwde badkuip rondfietsen. Echt grappig of boeiend was het allemaal niet.

Publicatie: dinsdag 25 april 2006 @ 15:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen