ti guarda dal Grande Inquisitor

La finta giardiniera in Berlijn

De Stuttgarter Staatsoper werd uitgenodigd door het Konzerthaus om een voorstelling te brengen van La finta giardiniera, aangezien ze blijkbaar in Stuttgart een geslaagde productie gemaakt hadden een aantal jaren geleden. Dat de productie in een concertante versie niet aangehouden kon worden, dat de bezetting volledig anders is dan in Stuttgart en dat Lothar Zagrosek het Berliner Sinfonie-Orchester dirigeerde... en dat er dus eigenlijk geen enkele band meer met Stuttgart te bespeuren viel, was maar bijzaak.

Mozarts opera is zelfs nog meer ongebrijpelijk dan L'equivoco stravagante. Ze probeerden dit op te lossen door serieus te knippen in de partituur. Alle secco recitatieven sneuvelden en werden vervangen door twee acteurs - Robert Schupp en Caroline Schreiber - die voor de nodige (Duitse) bindteksten zorgden tussen de aria's en ensembles in een poging om het verhaal duidelijk te maken. Verder gebruikten ze gekleurde sjaals om aan te duiden hoe de liefdesrelaties tussen de verschillende karakters evolueerden. Het was een leuke poging, maar ik vrees dat ik het verhaal toch niet helemaal kan navertellen zonder in het programmaboek te kijken.

Om maar meteen met de twee zwakke schakels in de bezetting te beginnen... De tenor Jeremy Ovenden had moeite om zijn stem geprojecteerd te krijgen. Zijn graaf Belfiore moest bij elke aria weer opwarmen. Aangezien hij een aantal grote aria's heeft, was dat des te spijtiger. De mezzo Elisabeth von Magnus zong Ramiro (oorspronkelijk een castraatpartij). Tussen haar aria's zat ze er maar ongeïnteresseerd en verveeld bij... en ook als ze zong kon ze maar weinig enthousiasme opwekken.

In deze opera zitten drie sopraanpartijen. Ze werden alledrie bezet door lichte lyrische sopranen. Sunhae Im verving de zieke Ruth Ziesak in de rol van Sandrina, de 'giardiniera' uit de titel... en ze deed dat fantastisch. Haar eerste aria "Geme la tortorella" was meteen raak. Heel ontroerend gaf ze uiting aan haar trieste gevoelens. 'Onze' Sophie Karthäuser zong een guitige Serpetta (een Despina-achtige rol) met ondeugende pretlichtjes in haar ogen. Jutta Böhnert zong Armida met een iets zwaardere stem, alhoewel ze ook niet veel boven de soubrette-klank uitsteeg. Het was een mooi sopranen-trio, maar iets meer variatie in klankkleur had wel gemogen.

De tweede tenor is Podestá. Deze rol was oorspronkelijk voorzien voor Deon van der Walt... maar zoals iedereen weet, werd hij een paar maanden geleden door zijn vader doodgeschoten tijdens een familieruzie. Christian Elsner nam de rol op zich. Het is al een hele tijd geleden dat ik hem gehoord heb - hij heeft ooit een liedrecital gegeven in de Munt - maar zijn stem klinkt nog altijd even fantastisch. Hij heeft een grote lyrische kleurrijke stem met ook donkere toetsen. Tenslotte is er ook nog de rol van de dienaar Nardo, gezongen door de jonge bariton Michael Nagy. Hij heeft een prachtige stem. Hij deinst er ook niet voor terug om alle expressieve middelen in te zetten die nodig zijn. Zijn aria "Con un vezzo all' Italiana", waarin hij in allerlei talen probeert om Serpetta te verleiden, was zo'n staaltje van karakterisatie. Hij komt trouwens binnenkort naar deSingel voor een liedrecital... ik ben zeer benieuwd.

Deze namiddagvoorstelling was net op tijd gedaan... zodat ik me nog naar de Staatsoper kon spoeden voor een opvoering van Onegin, weliswaar in een balletversie van John Cranko.

Publicatie: maandag 24 april 2006 @ 9:51
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen