ti guarda dal Grande Inquisitor

L'equivoco stravagante in Berlijn

L'equivoco stravagante is een vroeg werk van Rossini. Hij schreeft dit "dramma giocoso" in 1811 voor Bologna. De Deutsche Oper herneemt nu hun productie uit 2004 met Alberto Zedda als dirigent.

De opera is een typische komische opera waarvan je de synopsis drie keer moet lezen eer je het begrijpt. Maar in het kort... Ermanno is verliefd op Ernestina en probeert daarom binnen te geraken in het huis waar ze woont. Haar vader Gamberotto probeert haar echter uit te huwelijken aan de rijke Buralicchio. Maar met de hulp van Gamberotto's kamerdienaar Frontino en de meid Rosalia slaagt hij erin Ernestina's hart te veroveren en Buralicchio buitenspel te zetten. Het zou me te ver leiden om de intriges uit de doeken te doen om dit resultaat te komen, maar er is o.a. een vervalste brief bij betrokken. Het zal duidelijk zijn dat de plot vaag doet denken aan die van de latere Barbier... met hilarische situaties en niet altijd even subtiele dialogen, maar wel zeer amusant.

Bruno Pratico had de rol van Gamberotto moeten zingen, maar hij was ziek. Er blijken slechts zes andere zangers op de wereld te zijn die deze rol in hun repertoire hebben, maar geen enkele was beschikbaar. Maar gelukkig kende Zedda de jonge Italiaanse bas Bruno Taddia, wiens "specialiteit" het is om snel rollen in te studeren... vorige dinsdag kreeg hij de partituur doorgefaxt. Hij gaf een indrukwekkende vertoning, met veel overdreven gebaren - de rol doet een beetje denken aan Don Magnifico - en zonder over zijn tong te struikelen in de Rossiniaanse capriolen.

Hij liep wel constant met de partituur rond, maar dat was niet zo'n probleem aangezien het een semi-scenische opvoering was - ze noemden het een "szenische Einrichtung" - van Gerlinde Pelkowski. Het orkest zat achteraan op het podium voor een gigantisch geschilderd doek met de achterzijde van het Schloß Charlottenburg, dat op een boogscheut van de Deutsche Oper ligt. Daarrond werd de opera opgevoerd, met een paar rekwisieten, een sofa, een stoel, ... De zangers waren allemaal gekleed in zwarte kostuums. Enkel Ernestina kreeg drie verschillende jurken aangemeten.

De Russische alt Marina Prudenskaja zong deze rol met een warme, diepe en donkere stem... stel je een jonge versie van Ewa Podles voor. Ernestina doet qua karakter denken aan Angelina en ook muzikaal hangt er al een Cenerentola-sfeertje rond haar. Marco Vinco zong een macho-Buralicchio. Ik zou zijn stem kunnen omschrijven als een buffo coloratuur-bariton. De loopjes en vocale effectjes die hij produceert, zou je eigenlijk zelf moeten kunnen horen om het te geloven.

Antonino Siragusa kennen we van de concertante La sonnambula in het PSK (en volgend seizoen zingt hij in I puritani). Ik was zeer onder de indruk van zijn stijlvolle Ermanno. Op het coloratuurvlak kan je hem vergelijken met Florez, maar zijn stem is een stuk mooier en zoetgevooisder. Hij zing ook alle denkbare hoge noten, alhoewel met iets minder uitstraling dan Florez. Dit werd allemaal duidelijk voorgesteld tijdens zijn grote aria "Sento da mille furie". Maar het is zijn mezza voce dat verbazingwekkend is. De cavatina "D'un tenero ardore" is minder spectaculair dan die twijfelaria, maar des te ontroerender. Ik kijk nu al uit naar zijn Arturo in het PSK.

Publicatie: zondag 23 april 2006 @ 10:03
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen