ti guarda dal Grande Inquisitor

Wolgang Holzmair - Schubert Schiller-Lieder

Het is de laatste tijd redelijk stil rond de Oostenrijkse bariton Wolfgang Holzmair. Het is onder andere al meer dan vijf jaar geleden dat hij nog eens een recital in België gegeven heeft. Maar af en toe verschijnen er gelukkig nog eens opnamen van deze - hoofdzakelijk - liedzanger.

FotoSinds begin de jaren 1990 maakt hij CD's met Schubertliederen op het Zwitserse label Tudor. Hij wordt daarbij telkens begeleid door Gérard Wyss, in tegenstelling tot zijn Philips-opnamen waar het meestal Imogen Cooper is die aan de piano zit. Deze Schubert-CD's zijn telkens gegroepeerd rond een bepaalde dichter (Mayrhofer, Goethe) of een groep bevriende dichters. Op zijn meest recente opname staat Schiller centraal.

Schiller is een dichter die vooral de jonge Schubert aansprak. De grote meerderheid van de 32 Schiller-liederen (waarvan een aantal in verschillende versies) schreef hij toen hij tussen 14 en 20 jaar oud was. Schiller is onder andere bekend - of zelfs berucht - omwille van een aantal lange ballades die Schubert getoonzet heeft. Eén daarvan, Die Bürgschaft, opent deze CD. En daarmee toont Holzmair zo ongeveer alles wat hij in zijn mars heeft.

Het half gefluisterd openingsrecitatief klinkt onheilspellend en deed me meteen op het puntje van mijn stoel zitten om het verhaal van Möros te volgen. Holzmairs uitspraak is uiteraard glashelder en voor de rest gebruikt hij een heel breed palet aan uitdrukkingmogelijkheden. Als hij de koning smeekt - "Ich bin zu sterben bereit" - om hem drie dagen uitstel te geven om zijn zuster uit te huwelijken en daarbij zijn vriend als onderpand geeft - "Ihn magst du erwürgen" - zingt hij dat met zacht smekend legato. En dat "erwürgen" klinkt verrassend teder. Het antwoord van de koning is dan weer sinister. Als Möros zijn vriend het bericht brengt klinkt hij zelfverzekerd, kwestie dat hij zich niet ongerust hoeft te maken en dat hij zeker terugkomt.

Na een lieflijk pianotussenstukje dat het huwelijk evoceert, barst een regenbui los die alle wegen en bruggen wegspoelt. Wanhopig om over de rivier te geraken, klinkt Holzmair onverwacht hees in de hoogte... in tegenstelling tot zijn vroegere lichte en gemakkelijke, haast tenorale, hoogte. Maar het verhaal gaat verder. De verteller klinkt enigszins onzeker over hoe het gaat aflopen als Möros zich in de rivier stort. Eenmaal de rivier overwonnen, wordt hij in het woud besprongen door rovers, die hij met robuuste toon verslaat. De daarop volgende zwoele pianoklanken tonen een hete zon, terwijl Holzmair het ontroerende gebed zingt. Maar de vermoeiing verdwijnt als een klaterend riviertje hoorbaar wordt. Met een lichte kopstem laaft hij zijn dorst. Het is een mooi effect, maar ik vraag me af in hoeverre deze ijle klanken in een zaal hoorbaar zouden zijn.

Als hij twee wandelaars hoort zeggen dat zijn vriend op het punt staat om geëxecuteerd te worden, slaat de angst hem om het hart. Ook Philostratus' raad om terug naar huis te keren omdat hij toch te laat is, slaat hij in de wind. Vastberaden spoedt hij zich verder... "So soll mich der Tod mit ihm vereinen". Hij is net op tijd terug en de koning is zo ontroerd dat hij hen vrij laat. Dat was track 1... en wat mij betreft meteen het beste van de hele CD.

Daarna komt een strofisch rustpunt met Die vier Weltalter, waarvan hij zeven van de twaalf mogelijke strofen zingt. Voor het dramatische Gruppe aus dem Tartarus heeft Holzmair onvoldoende vocaal gewicht om de fortissimo "Ewigkeit"-sectie recht te doen. Hektors Abschied is vooral bekend als een duet. Holzmair zingt hier zowel de rol van Andromache die ongerust is omdat Hektor ten strijde trekt, als Hektor zelf, die haar probeert gerust te stellen. Vooral het einde, waarbij plots versnellen en dan aarzelend vertragen het eigenlijke afscheid uitdrukt, is prachtig uitgevoerd. Net zoals Gruppe aus dem Tartarus klinkt Dithyrambe wat te licht. Maar Die Götter Griechenlands ligt mooi in het midden van zijn stem en Holzmair geeft dan ook een rustige, contemplatieve uitvoering van dit lied met een aangrijpend "Schöne Welt, wo bist du". Daarmee eindigt het eerste thematische deel van de CD, gebaseerd op thema's uit de klassieke oudheid.

In het tweede deel zijn een negental liederen verzameld, die ik niet allemaal even boeiend vind (alhoewel dat hoofdzakelijk aan Schubert ligt, die nog niet op het toppunt van zijn kunnen was toen hij ze componeerde). Liederen die er wel uitspringen zijn bijvoorbeeld Der Pilgrim, waarbij weer het slot opvalt omwille van de klemtonen die Holzmair legt op "Und das Dort is niemals hier". Der Alpenjäger is weer een vertellende ballade in drie delen. Het eerste deel bestaat uit de dialoog tussen moeder en zoon. De zoon wil de bergen intrekken (de lokkende hoorns hadden iets meer tot uiting mogen komen in de piano). In het tweede deel jaagt de knaap op een "gazelle". Dankzij Holzmair zie je hem met op elkaar geklemde tanden over de rotsen klauteren om zijn prooi bij te houden. In het laatste deel verschijnt de berggeest die het opgejaagde dier beschermt en de knaap terechtwijst, waarna hij met gebogen hoofd afdruipt. Sehnsucht is ongeveer het meest bekende Schiller-Lied en daarmee zijn we ook terug bij de klankwereld van Die Bürgschaft.

Het is niet Holzmairs beste CD en zijn grenzen zijn iets te hoorbaar geworden, maar omwille van Die Bürgschaft alleen al vind ik deze CD wel de moeite waard.

Publicatie: zaterdag 15 april 2006 @ 11:10
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
5 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen