ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Allen in De Munt

Het recital van Thomas Allen is - na die van José Van Dam en Dmitri Hvorostovsky - het derde recital op rij van een bariton, op evenveel weken. Globaal genomen was dit het meest bevredigende van de drie.

Net zoals Van Dam, is Thomas Allen ook al voorbij de 60 en dat is ook merkbaar aan zijn stem. Ze klinkt niet altijd even glad, maar hij weet wel perfect waar zijn beperkingen liggen en hoe hij daarmee om moet gaan. Op een intelligente manier sluit hij compromissen door hier een noot maar even aan te raken, daar wat meer op de tekst te leunen of soms wat legato op te offeren, maar telkens sluit het aan bij de interpretatieve en expressieve krijtlijnen die hij voor zichzelf uitgezet heeft. Het is vergelijkbaar met de manier waarop Lotte Lehmann op het einde van haar carrière - voor zo ver dat kan beoordeeld worden van opnames - toch nog ongelooflijk ontroerende recitals kon geven dankzij "making a virtue out of necessity".

Ontroering was er ook volop als Thomas Allen, samen met de pianist Malcolm Martineau, Schumanns Dichterliebe zong. Het is een heel aangrijpende en in-trieste vertolking geworden, die - gezien Allens leeftijd - meer lijkt op de oudere dichter met het gebroken hart die terugblikt op zijn leven. De perfecte illustratie van hoe hij met de liederen omgaat, is "Ein Jüngling liebt ein Mädchen". Vaak wordt dit als een ontspannen intermezzo gebracht, maar niet bij Thomas Allen. Hij begint weliswaar ook op een vertellende manier het verhaaltje te vertellen... tot hij plots doorheeft dat de conclusie van het lied ook op hem van toepassing is. De uitdrukking die hij daarvoor gebruikt, maakt haarscherp de onderliggende pijn van Heines poëzie duidelijk. Heel de cyclus lang is er in elk lied wel een onverwachte wending waarop hij inspeelt... en dan vergeet je gewoon dat zijn stem niet meer klinkt zoals twintig jaar geleden.

Na de pauze kwam het Franse repertoire aan de beurt met eerst L'Horizon chimérique, Faurés laatste liedcyclus. Met prachtig en duidelijk Frans staart hij in het eerste lied "La mer est infinie" naar de woeste zee, terwijl Malcolm Martineau de meeuwen die rond zijn hoofd vliegen, laat horen. Het is trouwens vooral Martineau die schittert in deze cyclus met ook het stampen en rollen van de boot in "Je me suis embarqué" of de evocatie van de sterrrenhemel in "Diane, Séléné".

Wie verleden week Hvorostovsky gehoord heeft in Duparc weet hoe het niet moet. Als Thomas Allen ongeveer dezelfde liederen zingt, dan is dat een wereld van verschil. L'invitation au voyage klinkt plechtstatig. Lamento is pure sereniteit, waarna hij in Soupir de juiste aangrijpende toon treft. La manoir de Rosamonde is tenslotte een echte meeslepende ballade. Het lijkt allemaal zo simpel als je het op deze manier hoort.

Hij besloot met vier Old American Songs van Aaron Copland... van een mooi en o zo eenvoudig Simple gifts tot een indrukwekkende The boatmen's dance. Er volgden nog twee bisnummers - Don Giovanni's Serenade en Schumanns Du bist wie eine Blume - om het geslaagde recital van Sir Thomas te beëindigen.

Publicatie: vrijdag 7 april 2006 @ 7:35
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen