ti guarda dal Grande Inquisitor

Ian Bostridge in Antwerpen

In navolging van zijn groot idool, Dietrich Fischer-Dieskau, brachten de Engelse tenor Ian Bostridge en zijn pianist Julius Drake een heel traditioneel Liedprogramma dat opgebouwd was rond twee dichters en twee componisten... Goethe en Schubert voor de pauze en Eichendorff en Wolf na de pauze.

Maar daar houdt elke gelijkenis met "FiDi" dan ook op. Enig gevoel voor stijl en smaak is de Engelsman niet gegeven. We kregen dan ook een recital te horen (en te zien) dat enkel de meest verstokte Bostridge-fans kon bekoren. En te oordelen naar de reactie die hij van het publiek kreeg in de Vlaamse Opera, zaten al die fans gisterenavond ook effectief in de zaal. Of is dit misschien een geval van de "nieuwe kleren van de keizer" ?

Het is al genoegzaam bekend dat Bostridge geen blijf weet met zijn lichaam. Hij loopt rond, hangt op allerlei mogelijke en onmogelijke manieren op en in de piano, duwt en trekt aan de piano, en springt net niet in het publiek. Dit gedrag is hoogst irritant en leidt verschrikkelijk af.

Op zich zou dat nog niet zo erg zijn, als er tenminste een degelijk uitgevoerd liedrecital tegenover zou staan... maar helaas !

De Schubertliederen waren het slachtoffer van hoogst eigenzinnige tempi die bijwijlen lethargische dimensies aannamen tot het punt dat de liederen onzingbaar werden. Meeres Stille werd zo traag gezongen, dat je als luisteraar al na twee zinnen de draad kwijt was. En het feit dat Bostridge halverwege de eerste regel al een extra adembeurt nodig had, is ook een aanwijzing dat het goed fout zat. Een gelijkaardige behandeling ondergingen Nähe des Geliebten of het normaal prachtige Erster Verlust.

Zijn keuze van liederen is ook twijfelachtig. Auf dem See bracht hem in vocale problemen en An Schwager Kronos klinkt sowieso beter als het door een bariton gezongen wordt... waarvoor Bostridge gezwind het bewijs leverde.

Hij begon en eindigde zijn Goethe-deel met twee versies van An den Mond en deze twee liederen verduidelijken perfect het voorgaande... de eerste versie (D.295) was veel te traag en de tweede versie (D.296) lag op een pijnlijk ongemakkelijke plaats in zijn stem, waardoor hij de iets lagere noten eerder moest gorgelen dan zingen.

Tenslotte is er nog zijn "interpretatieve inleving". Een voorbeeldje... van Liebhaber in allen Gestalten worden gewoonlijk maar een stuk of drie strofen gezongen, maar Bostridge zong om een of andere reden ook de schaap-strofe ('Wär ich gut wie ein Schaf'), wat hem wel in staat stelde om op levensechte manier het gekajiet van de vos weer te geven.

Kortom, de eerste helft van de avond was al zeer onaangenaam verlopen en als er na de pauze geen Wolf op het programma gestaan had, dan zou ik het zeker voor bekeken gehouden hebben.

Maar driewerf helaas !

Wat hij na de pauze ten beste gaf, waren wel degelijk teksten van Eichendorff... maar Hugo Wolf was nergens te bekennen. "Nicht umkomponieren !", zou Gundula Janowitz zeggen. De partituur van deze liederen bevat al zoveel aanwijzingen, dat het zeker niet nodig is om allerlei extra interpretaties te gaan bedenken, als zelfs aan de basisuitvoeringsvereisten nog niet voldaan is. Maar vermoedelijk denkt Bostridge daar anders over en bracht dus een geslaagde Wolf-parodie. Maar het publiek was laaiend enthousiast voor zoveel diepzinnig geweld en kon welgeteld één bisnummer lospeuteren... nog eens An den Mond, maar nu op een tekst van Hölty.

Wie deze travestie ook - of nog eens - wil horen, moet zeker 3 maart in zijn agenda noteren, want dan zendt Klara het uit.

Publicatie: donderdag 13 februari 2003 @ 17:54
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen