ti guarda dal Grande Inquisitor

Dmitri Hvorostovsky in De Munt

Het recital van bariton Dmitri Hvorostovsky en de pianist Ivary Ilja in de Munt begon niet helemaal zoals verwacht. Tijdens het eerste deel van de avond zouden ze liederen van Tchaikovsky en Mussorgsky brengen, maar dat werd op het laatste moment gewijzigd.

In de plaats kregen we de Michelangelo-sonetten van Shostakovitch (Opus 145). Het klonk op zijn minst interessant, maar ik vermoed dat er weinig mensen in het publiek zaten die vertrouwd waren met deze 11 liederen. Het zijn in allegeval niet het soort liederen dat je graag zonder voorbereiding als een koude douche over je heen gestort krijgt. Het leek allemaal wel geëngageerd gebracht te worden, maar het zou interessanter geweest zijn als ik tenminste geweten zou hebben waarover het ging.

Na de pauze stond er, om te beginnen, Duparc op het programma. Een Russische bariton die Duparc zingt, is effectief zo onwaarschijnlijk als het klinkt. Zijn Frans klinkt alsof hij op een tennisbal staat te kauwen. Hij zong Soupir op dezelfde manier als de Phidylé die hij ervoor zong... inclusief een brede glimlach. Voor Phidylé kan ik dat nog begrijpen, alhoewel er niet veel arcadische sfeerschepping waar te nemen viel... maar voor Soupir is dat wel enigszins ongepast. De ballade Le manoir de Rosemonde was zo goed als onverstaanbaar. Extase was nog redelijk goed, omdat hij daar vooral op zijn oneindig legato en onwaarschijnlijke ademcontrole kon rekenen. Maar de details van de nachtmerrie La vague et la cloche waren ook niet aan hem besteed.

De laatste groep liederen was wel fantastisch. Dat waren zes liederen van Rakhmaninov en daarin voelde hij zich duidelijk thuis. De liederen hingen ook thematisch aan elkaar rondom een eenzame, verlaten ziel. De inleving en de grote boog was nu wel duidelijk.

Voor de bisnummers schakelde hij over op wat Italiaanse liedjes, zoals Parlami d'amore, Mariù en het Credo van Iago...

Publicatie: maandag 27 maart 2006 @ 22:13
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen