ti guarda dal Grande Inquisitor

L'Incoronazione di Poppea in De Munt

Historisch gezien komt de plot van Monteverdi's L'Incoronazione di Poppea ergens na Handels Agrippina, een opera die door dirigent René Jacobs en regisseur David McVicar al twee keer in de Munt te zien was. Met "Poppea" wordt uit eenzelfde vaatje getapt, maar met minder succes.

Monteverdi zit zeker niet in mijn top tien van favoriete componisten omwille van zijn overwegend "parlar cantando" wat bij mij al snel allerlei geeuwreflexen opwekt. Bij het begin van de voorstelling vreesde ik al het ergste. De volledige eerste scène was van een tergende en langdradige traagheid. De oorzaak daarvan is echter niet alleen bij Monteverdi te zoeken, maar ook bij de zangers... en dan vooral bij de Poppea van Carmen Giannattasio. Ze heeft een slaapverwekkende en totaal oninteressante stem. Als je je Poppea voorstelt als een ambitieuze vrouw die alles in het werk stelt en desnoods zelfs over lijken gaat om haar doel - keizerin worden - te bereiken, dan komt deze zangeres zelfs niet in de buurt van wat een Poppea zou kunnen zijn.

De twee zangers die ook al in Agrippina meezongen spelen hier weer dezelfde rol. Malena Ernman springt weer rond als een overactieve, coke-snuivende Nero, maar ze is vocaal minder interessant dan vroeger. Ze klinkt soms zelfs wat contratenorachtig. De contratenor Lawrence Zazzo (Ottone) vond ik dan weer saai met een beperkt dynamisch en kleurenspectrum. Antonio Abete zingt constant met een verwrongen gezicht, maar heeft niet de echte basnoten voor Seneca.

Foto

Wat mij betreft sprong er maar één stem echt uit... en dat was Marie-Claude Chappuis als Ottavia, de toekomstige ex van Nero. Haar lamento in het eerste bedrijf was van een indrukwekkende intensiteit, net zoals haar afscheidsaria in het laatste bedrijf. Zij was zowat de enige die een echt karakter neerzette en daar McVicar niet voor nodig had. Bijna even gevarieerd zong Amel Brahim-Djelloul. Ze toont alle facetten van haar stem in de rol van de als hip-hopper rondhuppelende Valetto - die je zo een draai om zijn oren wil geven voor de manier waarop hij zich tegenover Seneca gedraagt. Ze zong ook op een mooie manier de rol van Amore (geblinddoekt en met een stok).

Naast al dat serieus volk, zitten er ook nog een paar buffo-rollen in voor de twee voedsters. En hier haalt McVicar alle voor de hand liggende clichés en grappen boven... van de in peignoir met konijnenpantoffels rondsloffende Arnalta (de tenor Thomas Michael Allen), die in de slotscène terugkeert als Dame Edna Everage, tot Marie-Nicole Lemieux als de Nutrice van Ottavia die kortgerokt en met een spagaat de zaal op haar hand krijgt.

Publicatie: vrijdag 24 maart 2006 @ 19:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreëerd werd in een regie van Joël Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen