ti guarda dal Grande Inquisitor

Rigoletto in Parijs

De Rigoletto-productie van Jérôme Savary is bijna tien jaar oud, maar ze had net zo goed 50 jaar oud kunnen zijn. Een enscenering die het libretto redelijk letterlijk volgt, heeft het voordeel dat je geen tijd moet verliezen met proberen uit te vissen wat de regisseur zou willen bedoelen met deze of gene - ongetwijfeld geniale - vondst. Alle aandacht kan gaan naar de muziek. In het geval van de Parijse bezetting was die aandacht ook gerechtvaardigd.

Om niet meteen in superlatieven te vervallen, laat me beginnen met Bülent Külekci die een degelijke Duca zong met een stevige, presente, zij het wat eenzijdige stem. Spijtig genoeg vermeed hij - waar mogelijk - alle hoge noten, enkel op het einde van "La donna è mobile" kon hij moeilijk anders. Maar we kregen dus wel een slap einde van zijn cabaletta en ook in het duet met Gilda bekroonde hij de stretta niet met een hoge noot... wat Laura Claycomb uiteraard wel deed en waarmee zij de Hertog vocaal voor schut zette. Toegegeven, het zijn maar twee noten, maar het zijn wel net die noten die het verschil maken. Het was echter moeilijker om zijn wankelend legato te vergeven wat vooral in "La donna è mobile" mank liep.

Die ene hoge noot van Laura Claycomb was slechts één van de vele en was het orgelpunt van het eerste bedrijf. We kennen haar natuurlijk van in de Vlaamse Opera en in de Munt, maar als Gilda is ze fe-no-me-naal. Elke noot wordt haarscherp geplaatst, elke triller perfect uitgevoerd, ze interpoleert een hoop extra (hoge) noten in "Caro nome" al dan niet pianissimo of met een messa di voce waar je kippenvel van krijgt. Het was dan ook een gelukkige keuze van de dirigent Renato Palumbo om nadrukkelijk de rust met orgelpunt op het einde van haar aria in het oog te houden zodat het publiek even uit de bol kon gaan. Dat daardoor de aria niet naadloos overging in het "Zitti, zitti"-koor, tot daaraan toe... maar de ontlading van het publiek was absoluut nodig.

Op hetzelfde niveau stond de Rigoletto van Andrzej Dobber. Zijn Macbeth in Amsterdam deed al een fantastische Verdi-bariton vermoeden. Maar met deze Rigoletto kan hij zonder problemen naast de grote Rigoletto's uit het verleden staan. Op geen enkel moment vrees je dat hij overspoeld gaat worden door het orkest, dat hij de hoge tessituur niet aan zou kunnen of dat hij de psychologische kanten van de rol niet zou weten vorm te geven. Met het introspectieve karakter van "Pari siamo" zet hij de juiste toon. Het eerste duet met Gilda - als hij over haar gestorven moeder vertelt - is aangrijpend teder en ontroerend. Net als de twee andere duetten met Gilda zijn dit hoogtepunten van de voorstelling. En natuurlijk komt alles grandioos samen in "Cortigiani, vil razza dannata". Alle emoties van woede tot smekende onderdanigheid en alles wat ertussen ligt, kwamen aan bod. Tot nu toe is dit de beste en meest complete Rigoletto die ik ooit live gehoord heb... Ik kijk nu al uit naar zijn Simon Boccanegra in de Nederlandse Opera.

Publicatie: dinsdag 14 maart 2006 @ 19:44
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen

Elena Sancho Pereg in Düsseldorf

De Spaanse sopraan Elena Sancho Pereg en pianist Stephen Harrison gaven vanmorgen een liedrecital in de foyer van het Dusseldorfse operahuis. Op het programma stonden Duitse en Spaanse liederen.

Liedrecital, 25-6-2017 17:06
0 opmerkingen

Geschichten aus dem Wiener Wald in Hagen

Het is niet veel nieuwe opera's gegeven. Amper drie jaar na de creatie bij de Bregenzer Festspiele is Geschichten aus dem Wiener Wald van HK Gruber al aan zijn derde productie toe. Na Bregenz, het Theater an der Wien en de Komische Oper Berlin sluit het Stadttheater Hagen zijn seizoen ermee af. Het is tevens de afscheidsproductie van intendant Norbert Hilchenbach, die tevens tekende voor de regie.

Opera, 25-6-2017 8:48
0 opmerkingen

Sadko in Gent

Sadko is één van die opera's die ik enkel ken van opnames en dan vooral van de drie aria's van de drie vreemde kooplui. De opera van Nikolai Rimski-Korsakov is een echte rariteit, zelfs in Rusland zijn er de afgelopen vijf jaar maar vijf producties van terug te vinden en geen enkele buiten Rusland. Daarvoor alleen al verdient Opera Vlaanderen de nodige lof.

Opera, 23-6-2017 17:12
5 opmerkingen

Benjamin Appl - Heimat

De nieuwste CD van bariton Benjamin Appl en pianist James Baillieu is thematisch opgebouwd met als titel "Heimat" en liederen van een dozijn verschillende componisten.

CD's, 17-6-2017 9:05
0 opmerkingen

Matthias Goerne - Einsamkeit

De afgelopen jaren heeft Matthias Goerne de wereld van het Schubert-lied verkend met elf CD's. Nadien was er sprake van een gelijkaardig Schumann-project met vijf of zes CD's. Ik veronderstel dat de CD "Einsamkeit", met Markus Hinterhäuser aan de piano, de eerste in deze reeks is...

CD's, 14-6-2017 18:04
0 opmerkingen

Natalie Dessay - Schubert

Natalie Dessay zingt al een tijdje geen opera's meer, maar met haar meest recente opnames richt ze zich meer op het Lied- en Mélodie-repertoire. Nu heeft ze zelfs een poging ondernomen om Schubert te zingen. Philippe Cassard is haar "partner in crime".

CD's, 8-6-2017 18:57
4 opmerkingen

Der Vampyr in Koblenz

Der Vampyr is een opera die ik enkel van opnames ken en al een eeuwigheid op mijn verlanglijstje staat om eens live te zien. Marschners opera lijkt echter aan een opmars bezig te zijn: na producties in de Komische Oper Berlin en Genève dit seizoen is er nu ook één dichter bij huis... in het charmante Stadttheater van Koblenz.

Opera, 5-6-2017 9:06
0 opmerkingen

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Opera, 4-6-2017 9:42
1 opmerking

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Opera, 1-6-2017 17:05
2 opmerkingen

Juni 2017

De opera van Luik sluit het seizoen af met een herneming van Otello, terwijl Opera Vlaanderen het zelden uitgevoerde Sadko opvoert... spijtig genoeg enkel in Gent.

Toekomstmuziek, 27-5-2017 16:33
0 opmerkingen