ti guarda dal Grande Inquisitor

Fierrabras in Parijs

De Opera van Zürich is op bezoek in le Châtelet voor concerten, ballet en opera, allemaal onder leiding van Franz Welser-Möst. Voor hun operavoorstelling hebben ze Fierrabras gekozen, een opera die - samen met Alfonso und Estrella - tot Schuberts meest geslaagde opera's hoort. Maar dat neemt niet weg dat deze opera's zo goed als nooit opgevoerd worden.

Fierrabras is gebaseerd op enerzijds het verhaal van Fierrabras, een Moor die gevangen genomen wordt door, vriendschap sluit met Roland en zich bekeert tot het christendom, en anderzijds de legende van Emma en Eginhard. Beide verhalen hebben niet veel met elkaar gemeen, enkel dat Emma de dochter is van König Karl (Karel de Grote) en Roland diens ridder en neef is. Het gevolg is dat de synopsis hopeloos ingewikkeld klinkt, maar in een live uitvoering wordt dit wel allemaal duidelijk.

In de enscenering van Claus Guth is van deze historische achtergrond niets te merken. Hij ziet een aantal biografische verbanden met Schuberts leven en verplaatst daarom de actie naar omstreeks 1820. Het decor is een uitvergroot Biedermeier-salon met een gigantische pianoforte en zelfs een koekoeksklok. De panelen van de lambrizering zijn deurtjes langs waar het koor kan verschijnen en snel weer verdwijnen. Aangezien daardoor alle referenties naar de scènes verdwenen zijn, wordt bij het begin van elke nieuwe scène de locatie op het behang geprojecteerd.

Verder voegt hij ook Schubert zelf toe aan de bezetting (gespeeld door de acteur Wolfgang Beuschel). Door de drie mannelijke hoofdrollen uit te dossen als Schubert, identificeert hij Schubert ook met de romantische ziel van Eginhard, de zelfopoffering van Fierrabras en de ridderlijke idealen van Roland.

De voorsteling geeft een afspiegeling van het compositieproces. Koor en solisten zingen regelmatig van een partituur die Schubert net ervoor neergeschreven heeft. Je ziet Schubert ook op een groot schoolbord de (romantische) relaties tussen de protagonisten uittekenen met pijltjes en hartjes. Verder speelt hij ook soms de regisseur die de verschillende karakters op een bepaalde plaats neerzet. Het is uiteraard allemaal niet volgens het boekje, maar deze benadering is een mogelijke oplossing voor de vele scènewisselingen... een oplossing die wel werkte, vond ik.

Bij een opera (eigenlijk een "Singspiel") van Schubert verwacht je misschien een aaneenschakeling van liederachtige aria's, afgewisseld met dialogen. In het geval van Alfonso und Estrella is dat ongeveer zo, maar Fierrabras komt veel dichter bij een "echte" opera. In deze voorstelling werden de dialogen wel tot het absolute minimum beperkt.

De twee zangers waar ik het meest van verwachtte, vielen wat tegen. Jonas Kaufmann zong Fierrabras. Met zijn donker timbre geeft hij wel een Moorse indruk, maar zijn stem is teveel naar binnen gericht om mooi te zijn. Juliane Banse was op papier een ideale Emma. Ze zweeft wel hemels mooi doorheen de Schubertiaanse lijnen, maar ze komt wat te afstandelijk over.

Twyla Robinson was de zwakke schakel in de rol van Florinda (de zuster van Fierrabras en geliefde van Roland), met een stem die alle kanten uitging en met een te uitgesproken accent. Michael Volle was daarentegen wel een goede en robuuste Roland. Maar dé ster van de avond - en voor mij de eerste keer dat ik hem hoorde - was Christoph Strehl. Hij heeft een prachtige, goed projecterende Mozarttenor, waarmee hij de rol van Eginhard alle eer aandeed.

Op een paar details na, vond ik het een goede voorstelling van een werk dat je anders maar heel zelden live kunt horen. Er bestaat wel een opname van met Abbado (en Karita Mattila, Thomas Hampson, Josef Protschka, Cheryl Studer, ...) maar die heeft als nadeel dat de dialogen enkel in het CD-boekje terug te vinden zijn, waardoor de draad moeilijk te volgen is.

Publicatie: maandag 13 maart 2006 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Andrea Chénier in München

Het is amper te geloven dat, toen een paar maanden geleden een nieuwe productie van Andrea Chénier in première ging, dit een creatie was voor München. En regisseur Philipp Stölzl heeft meteen de meest traditionele enscenering denkbaar bedacht, in een reeks poppenhuisdecors van Heike Vollmer.

Opera, 29-7-2017 8:50
2 opmerkingen

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Opera, 28-7-2017 9:33
1 opmerking

La favorite in München

Gisteren stond La favorite op het programma van de Bayerische Opernfestspiele. Het is een herneming van een productie eerder dit seizoen, waarin Elina Garanca haar roldebuut maakte... spijtig genoeg in een productie die best zo snel mogelijk vergeten wordt.

Opera, 27-7-2017 9:29
3 opmerkingen

Wiener Blut in München

Gisteren nam de Bayerische Festspiele een snipperdag: het perfecte moment om eens bij de kleine broer op de Gärtnerplatz te gaan kijken en Wiener Blut mee te pikken. Hun theater is al een paar jaar gesloten voor renovatiewerken (en zou in het najaar terug opengaan) en dus werd voor de Strauss-operette uitgeweken naar het juweeltje van het Cuvilliéstheater.

Operette, 26-7-2017 10:06
0 opmerkingen

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Opera, 25-7-2017 10:09
0 opmerkingen

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Opera, 23-7-2017 10:00
0 opmerkingen

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking