ti guarda dal Grande Inquisitor

Dietrich Henschel in Gent

Een paar maanden geleden waren de Duitse bariton Dietrich Henschel en zijn pianist Fritz Schwinghammer nog in Brussel voor een avondje Muziek en Poëzie, of ze zijn alweer te horen in de Gentse Opera. Hij begint stilaan een vaste waarde te worden in het Belgische muzieklandschap, wat een goede zaak is voor Liedfanaten.

In zijn recital in Gent nam hij ons op sleeptouw doorheen de Duitse liederen van Robert Schumann, Erich Korngold en Gustav Mahler.

De stem van Dietrich Henschel kan bezwaarlijk "mooi" genoemd worden en zingen is ook geen natuurlijke of evidente zaak voor hem. Elke noot die hij zingt, vraagt hard werken. Aan de ene kant geeft dat niet het comfortabele gevoel dat je krijgt bij zangers als Matthias Goerne of Thomas Quasthoff, die met zo'n vanzelfsprekendheid zingen dat je volledig kunt opgaan in hun uitvoering. Maar anderzijds krijg ik bij Dietrich Henschel toch nooit het gevoel dat er ergens een probleem zal optreden... ook al zingt hij constant op de rand van de afgrond.

Aangezien Dietrich Henschel het niet moet hebben van puur mooi zingen, gooit hij het over een andere boeg en legt de nadruk op de liedteksten. Over elke lettergreep, elk woord is nagedacht hoe die moeten gezongen worden; welke kleur, welke dynamiek het best past. Hij schrikt er dan ook niet voor terug om desnoods opzettelijk lelijk te zingen om deze of gene fraze extra in de verf te zetten... ook legato is een uitdrukkingsmiddel en geen doel op zich, als het moet laat hij het bewust achterwege.

Voor de luisteraar is het niet de meest gemakkelijke benadering, maar als je hem probeert te volgen in zijn reis, is de voldoening des te groter... ook al voel je je op het einde van het recital even uitgeput als de zanger zelf.

Hij opende met balladen op teksten van Heine met centraal Abends am Strand als kortstondig rustpunt. Die beiden Grenadiere en Die feindlichen Brüder zetten meteen de toon voor de expressie en intensiteit die we in de rest van het recital kunnen verwachten. De eerste Schumann-groep werd afgerond met het bekende Belsatzar. De godslastering van de koning culmineert in het gebrul van zijn knechten, wat door Dietrich Henschel op een grootse manier opgebouwd werd.

Na een intermezzo met liederen van Korngold - die wat mij betreft overbodig waren - werd het eerste deel afgerond met meer Heine-liederen van Schumann. Dat Henschel ook wel degelijk mooi kan zingen werd duidelijk in het ontroerende Dein Angesicht. Bij dit laatste groepje liederen speelt ook de pianopartij een belangrijke rol - in een eerste versie maakten Lehn' deine Wang en Mein Wagen rollet langsam zelfs nog deel uit van Dichterliebe. Ik vond Fritz Schwinghammer hier wat tekort schieten; hij mist nog de Schumann "touch", die pianisten als Malcolm Martineau of Wolfram Rieger indelen bij de grote liedpianisten.

Na de pauze stonden eerst de Rückert-Lieder op het programma om daarna te eindigen in dezelfde sfeer waarmee de avond begonnen was met behulp van een aantal liederen uit des Knaben Wunderhorn. Het zal wel geen toeval zijn dat met Revelge de link gelegd werd naar de twee grenadiers in het begin, ook al was het tempo van dit lied een beetje te snel naar mijn zin.

Uiteindelijk kwamen er nog twee bisnummers... zoals het hoort een van Mahler (Um schlimme Kinder artig zu machen) en een van Schumann (Du bist wie eine Blume).

Dit recital zal nog te horen zijn op klara op 21 februari. Dietrich Henschel is nog eens in levende lijve te beleven op 31 maart in het Brussels Conservatorium in een volledig Wolf-programma. De verwachtingen zijn - wat mij betreft - in allegeval al hoog gespannen.

Publicatie: woensdag 29 januari 2003 @ 20:48
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
5 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen