ti guarda dal Grande Inquisitor

Peter Schreier op de Schubertiade

Peter Schreier is al jaren een vaste gast bij de Schubertiade. De tenor wordt dit jaar 70 en treedt nu voor de laatste keer op in Schwarzenberg. Voor zijn reeks afscheidsrecitals zingt hij de drie Schubert-cycli. Hij werd telkens begeleid door Wolfram Rieger.

De laatste keer dat ik Peter Schreier hoorde was vier jaar geleden in Schwarzenberg met Die schöne Müllerin. Ik vond dat toen een nogal pijnlijke voorstelling en had daarom dit jaar geen kaarten besteld voor Die schöne Müllerin. Maar ik was wel benieuwd naar zijn Winterreise en Schwanengesang... niet in het minst omwille van Wolfram Rieger.

Peter Schreier was in uitzonderlijke goede doen voor Winterreise, ondanks een paar noten die onder de toon gezongen werden. Het was een 100 % traditionele vertolking. Hij is nog altijd de perfecte verteller om de Wanderer gestalte te geven. Met zijn unieke en heldere voordracht is elk woord duidelijk en kon ik mijn aandacht des te beter toespitsen op wat Wolfram Rieger te vertellen had... Net zoals bij zijn uitvoering van Winterreise met Thomas Quasthoff in de Munt, bleek dat ook nu weer een hele hoop te zijn. In de tenorversie komen er ook weer andere details aan de oppervlakte.

Soms zijn het een paar akkoorden die opvallen. In "Gefrorne Tränen" klinkt er plots een gloedvolle 'der Brust so glühend heiß'... het duurt maar een fractie van een seconde, om nadien terug te keren naar de ijzige sfeer 'des Winters Eis'.

Soms is het een enkele noot. Een opvallende keuze was de klemtoon die hij in 'Fühlst in der Still erst deinen Wurm mit heißen Stich sich regen' uit "Rast". Meestal komt de klemtoon op "Stich" - wat Schubert trouwens ook zo geschreven heeft - maar Wolfram Rieger haalt al een eerste keer venijnig uit op "Wurm"... de tweede steek komt pas later.

Soms doet hij verrassende dingen met liederen waarvan ik dacht dat ik ze door en door kende... "Der Lindenbaum" bijvoorbeeld en de lijn 'Ich mußt' auch heute wandern vorbei in tiefer Nacht'. Op dat moment geeft Wolfram Rieger extra zwaarte aan zijn begeleiding en laat hij de noten in elkaar overvloeien... alsof de Wanderer zich met lood in zijn schoenen voorbij de lindenboom, en de bijhorende pijnlijke herinneringen, moet slepen.

Tenslotte moet ik ook zijn concept van "Das Wirtshaus" (wat ook al in de Munt duidelijk was) becommentariëren. In de piano-intro worden - voor mij althans - de akkoorden van een orgel geëvoceerd, die vanuit de kapel naast de 'Totenacker' klinken. Schubert heeft die intro met pianissimo aangeduid, maar heel vaak wordt die aanduiding gewoon overboord gegooid... kwestie van het effect maar duidelijk te maken. Wolfram Rieger doet dat uiteraard niet. Het is pas op het einde van het lied dat de crescendo komt. De Wanderer heeft even de deur van de kapel geopend, maar beslist dan om toch verder - nun weiter denn - te wandelen. En het is pas op dat moment dat die orgelmelodie ten volle naklinkt in zijn oren. Het staat allemaal in Schuberts parituur, maar er is een genie als Wolfram Rieger nodig om het er ook uit te halen.

Schreiers laatste recital bestond hoofdzakelijk uit Schwanengesang, echter zonder "Die Taubenpost". En in tegenstelling tot Winterreise waren er hier wel liederen die zijn limieten te boven gingen. De tessituur van "Aufenthalt" was in de laagte een probleem en de climax 'meine eigne Gestalt' van "Der Doppelgänger" werd gekenmerkt door zure noten. Tot mijn verrassing kon hij nog wel het nodige gewicht en expressie opbrengen voor "Der Atlas". Wolfram Rieger was weer schitterend en maakte een duidelijk onderscheid tussende de - eerder huppelende - Rellstab-Lieder en het pianistieke minimalisme van de Heine-Lieder. Na de pauze brachten ze nog een aantal Goethe-Lieder met centraal de Harfenspieler-Lieder. Deze voorloper van Winterreise paste perfect bij Schreier.

Het échte afscheid kwam - zoals verwacht - met de bisnummers. Met "Lachen und Weinen" contrasteerde hij de vreugde van de eerste jaren met de pijn van het einde. Tenslotte hernam hij "Abschied" waarbij hij een paar andere accenten legde en daarmee afscheid nam van Schwarzenberg en het Schubertiade-publiek. Schreiers naam stond ook al op de affiche van de eerste Schubertiade in 1976. Na 30 jaar is hij de laatst overgeblevene uit de beginperiode... de andere pioniers waren Hermann Prey en Christa Ludwig.

Publicatie: maandag 20 juni 2005 @ 10:37
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen