ti guarda dal Grande Inquisitor

Dietrich Henschel in deSingel

Het liedseizoen in deSingel werd op een schitterende wijze afgesloten met een origineel recital. Aangezien oorspronkelijk Bo Skovhus aangekondigd was, was ik van plan om dit concert over te slaan. Maar gelukkig vernam ik op tijd dat hij ziek was en vervangen werd door Dietrich Henschel met hetzelfde Schumann-programma.

Net zoals bij het recital van Juliane Banse was het geen "zuiver" liedrecital. De avond begon met het Twee Pianotrio (opus 80). Ik voel me niet echt geroepen om commentaar te geven op de uitvoering van het trio bestaande uit Lars Vogt (piano), Christian Tetzlaff (viool) en Tanja Tetzlaff (cello). Maar het is wel interessant om te horen hoe Schumann liedmateriaal in zijn pianotrio's verwerkt, zonder meteen de vinger te kunnen leggen op de liederen waarnaar hij verwijst.

Daarna kwam de Eichendorff-Liederkreis met Dietrich Henschel en Lars Vogt aan de piano. De kwaliteiten van Henschel zijn genoegzaam bekend. Hij combineert intense concentratie met zinnige vertolkingen zonder over een grote of mooie stem te beschikken. Persoonlijk verkies ik altijd de interpretatieve diepgang van iemand als Henschel of Holzmair boven de vocale schoonheid van iemand als Matthias Goerne.

Neem bijvoorbeeld het eerste lied In der Fremde. Bij de meeste zangers ligt - voorspelbaar en gemakkelijk - het hoogtepunt van de expressie op de lijn "Aber Vater und Mutter sind lange tot", maar niet zo bij Henschel. Bij hem is het "Da ruhe ich auch" dat rillingen over mijn rug stuurt. In plaats van terug te blikken op het verdriet uit het verleden, staat de zanger in het heden en kijkt naar de toekomst. Henschel pikt er een onverwacht detail uit, waardoor plots een ander aspect in de verf gezet wordt.

Waldesgespräch is nog zo een van die liederen waarmee een doorsnee-zanger al tevreden is als hij de verschillende karakters kan uitbeelden, moeilijker is het om bijvoorbeeld Auf einer Burg boeiend te houden. En het is net hierin dat Henschel zich een meester toont om een lied op te bouwen en constant de spanning vast te houden (net zoals hij later in Zwielicht zou doen). Als zijn stem dan onverwacht even stokt bij "Oben in der stillen Klause" lijkt het bijna een bewuste keuze in plaats van een gemiste noot. Mijn enige bezwaar is dat hij soms net iets te lange pauzes laat tussen de liederen. De overgang naar In der Fremde verliest daardoor het filmografisch opnieuw scherpstellen dat ik mij hierbij altijd voorstel.

Na de pauze stonden er geen liederen meer op het programma, maar wel het gesproken woord. Dietrich Henschel declameerde de Zwei Balladen (opus 122) van Robert Schumann met een waanzinnig expressieve dramatiek terwijl Lars Vogt een en ander ondersteunde op de piano. Ja, het was "over the top", maar ik genoot van elke seconde dat Henschel mij meesleepte doorheen de verhalen van de "Heideknaben" en "Die Flüchtlinge". Dit ging naadloos over in de eerste beweging van het Derde Pianotrio (opus 110), waarna de acteur Herbert Kromann de "Rede des toten Christus" van Jean Paul (een van Schumanns idolen) voorlas. Met de rust die hij uitstraalt, is hij perfecte tegenbeeld van Henschel. Na deze tekst - die ik eigenlijk net iets te lang vond - besloot het pianotrio met de drie laatste delen van het Derde Pianotrio.

Publicatie: vrijdag 20 mei 2005 @ 13:23
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
0 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen