ti guarda dal Grande Inquisitor

La Wally in Düsseldorf

Catalani's La Wally is zo'n één-aria-opera uit de verismo-periode die zo goed als nooit (meer) opgevoerd wordt. Maar als de Deutsche Oper am Rhein dan toch een nieuwe productie maakt, dan is dat reden genoeg om er eens voor naar Düsseldorf te trekken.

Het pseudo-eenheidsdecor bestaat uit twee elkaar kruisende loopbruggen - één van links naar rechts, de andere van boven de orkestbak hoog oplopend naar achteraan de scène - met daartussen paardenmolens. Binnen de prosceniumboog was een tweede proscenium gebouwd met ingebouwde lampjes. Ik veronderstel dat die kermistoestanden het volkse karakter van het Tiroolse dorp moeten voorstellen. Maar waarom er ook een (kleinere) paardenmolen op de Murzoll-gletsjer in het laatste bedrijf staat, ontgaat me enigszins. Het nadeel van dit decor is wel dat de zangers en het koor slecht hoorbaar zijn als ze achter die verkleinde prosceniumboog staan.

De regisseur Nicolas Joël wil - naar eigen zeggen - de opera vooral beschouwen als een één-tegen-allen-productie, waarbij Wally het opneemt tegen de rest van de maatschappij. Dat komt onder andere tot uiting in de kostuums. Iedereen draagt zwarte kostuums die op Tiroler Tracht geïnspireerd zijn, behalve Wally. Haar garderobe bestaat uit een bruidsjurk, lange avondkledij en een bontmantel. De "valzer del bacio" is ook geen speelse dans, maar een voyeuristische scène waarbij heel het dorp toekijkt of Hagenbach een kus kan stelen van Wally. Alles bij elkaar is het geen bijster interessante productie, maar ze werkt ook niet echt op mijn zenuwen.

Wat wel op mijn systeem werkte, was het orkest. De dirigent Alexander Joel wilde precies eens uittesten hoe luid de Düsseldorfer Symphoniker kon spelen. Op een paar uitzonderingen na - het intermezzo voor het derde bedrijf bijvoorbeeld - werden alle nuances weggeblazen. De zangers moesten uiteraard ook tegen dat orkestraal geweld opboksen. Voor de tenor Aleksandrs Antonenko (Hagenbach) kwam dat waarschijnlijk goed uit, want veel verder dan brullen komt hij niet. Ook Boris Statsenko (Gellner) staat constant te forceren om gehoord te worden.

Morenike Fadayomi was zowat de enigste die zich niet liet doen door het orkest. Zij heeft de spinto-kleuren voor Wally en zingt haar "Ebben ... Ne andrò lontana" met voldoende nuancering. Maar om een echte spinto-stem te zijn, heeft ze niet voldoende kracht in het lage register. Verder doorspekt ze haar interpretatie af en toe met veristisch Sprechgesang of zwak waanzinnig gelach. Dat laatste is - volgens het programmaboek - op vraag van de dirigent omdat hij het lachen dat Catalani gecomponeerd had niet "natuurlijk" genoeg vond. Maar hij heeft blijkbaar geen problemen met een Wally die in onderjurk en op blote voeten over de Murzoll-gletsjer loopt.

Publicatie: maandag 16 mei 2005 @ 22:19
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen