ti guarda dal Grande Inquisitor

Boris Godunov in Parijs

Tegelijkertijd met Tristan und Isolde herneemt de Opéra de Paris Boris Godunov in de Bastille. Ze brengen de tweede versie - dus met de Poolse akte - maar aangevuld met de scène voor de kathedraal van Vasili de Gezegende uit de eerste versie.

De regie van Francesca Zambello is niet echt speciaal, maar met wel een paar discutabele opties. Zo is er de rol van de idioot, die op de meest onmogelijke momenten opduikt. Hij is ook bij de kroning van Boris en duikt zelfs op in het Kremlin. Aan de ene kant kan ik me voorstellen dat Zambello een verklaring probeert te geven waarom de idioot op de hoogte is van hoe Boris tsaar geworden is. Maar hem overal toegang geven, komt enigszins ongeloofwaardig over. Na de sterfscène van Boris vermoordt Shuisky Fjodor, de zoon van Boris. Historisch schijnt dat wel te kloppen - Shuisky werd zelfs de volgende tsaar - maar dit strookt niet helemaal met de finale revolutiescène (die trouwens overdreven rommelig geënsceneerd is) waar Grigori binnengehaald wordt als de nieuwe tsaar.

De bezettingsfiche ziet eruit als een pagina uit de Moskouse telefoonboek, met echter een belangrijke uitzondering. De titelrol wordt gezongen door de Amerikaanse bas Samuel Ramey. Hij zingt een schitterende Boris. In het begin is er nog een wat los vibrato, maar dat verdwijnt zeer snel. Hij vertolkt de rol heel nobel, op geen enkel moment neemt hij zijn toevlucht tot overdreven dramatisch-expressieve hulpmiddelen, zelfs niet als hij begint te hallucineren. Zowel zijn sterfscène als de scène met zijn zoon zijn echte kippenvelmomenten.

Op het einde van de maand zal Vladimir Vaneev de rol overnemen, maar nu was hij al te horen als de monnik Pimen. In vergelijking met Ramey heeft hij een meer donkere stem, nog niet écht zwart, maar toch heel donkergrijs. Ik stel me voor dat zijn Boris heel anders kan zijn. Wat ik aan deze opera zo fantastisch vind, is dat er drie grote basrollen zijn. De derde is die van de bedelmonnik Varlaam. Mikhail Petrenko zingt zijn lied over de slag van Kazan prachtig... en dat terwijl hij danst en op tafels springt. Ook op de andere momenten blijft hij domineren, zelfs als hij dronken in slaap aan het sukkelen is of als hij op een hilarische manier het opsporingsbevel voorleest.

Al de andere zangers staan een beetje in de schaduw van deze drie zangers. De enige die nog goed stand kan houden is Roman Muravitzky, de tenor die Grigori, de valse Dimitri, zingt. Zijn geliefde Marina werd gezongen door Elena Manistina, die niet echt veel impact maakt. Heel dat Pools bedrijf is trouwens overbodig. Iemand als Olga Borodina zou tenminste nog de illusie kunnen wekken dat er in dat bedrijf iets belangrijks gebeurt, maar tijdens deze voorstelling had ik graag een fast-forward-knop gehad. De originele versie wordt trouwens volgend jaar in de Châtelet opgevoerd door het Mariinsky-gezelschap en Gergiev.

Publicatie: dinsdag 10 mei 2005 @ 9:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen