ti guarda dal Grande Inquisitor

Julie in De Munt

De nieuwste opera van Philippe Boesmans is een stuk kleinschaliger dan zijn vorige opera Wintermärchen. Julie werd geschreven voor drie zangers en het Kamerorkest van De Munt, net zoals Hanjo eerder op het seizoen. Maar het voordeel van Julie is dat het een heel stuk beter klinkt.

Julie is gebaseerd op "Fröken Julie" van Strindberg, wat door Luc Bondy - die ook instaat voor de regie - omgewerkt werd tot een (Duits) operalibretto. Het verhaal gaat over Julie, de dochter van de graaf, die tijdens St-Jansnacht een "one night stand" heeft met Jean, de knecht van de graaf, die hoopt op die manier een stapje hoger op de maatschappelijke ladder te komen. Jean zelf is min of meer verloofd met Kristin, de keukenmeid.

Foto

De opera kan opgedeeld worden in twee delen met in het midden de stormachtige liefdesnacht. Het vocale bereik is op het eerste gezicht redelijk beperkt. Enkel Julie krijgt in het eerste (verleidings)deel iets complexere muziek. Zo krijgt ze regelmatig melismen te zingen - waarschijnlijk om haar dronken toestand uit te beelden - maar die nooit uitgroeien tot virtuoze coloraturen. En om zichzelf een iets serieuzere air te geven - "ik ben NIET dronken!" - duikt ze ook regelmatig in haar donker laag register.

Die iets complexere muziek past ook bij het karakter van Julie. Want het is een rol waarrond mysterie en onduidelijkheid hangt; ze is op dat vlak enigszins vergelijkbaar met Mélisande. Haar verloving is bijvoorbeeld net verbroken, maar daar wordt verder niet op ingegaan (enkel dat hij "een schoft" was). Ze is ook opgevoed als een jongen, omdat haar moeder haar niet wilde. Ook de relatie tussen haar ouders roept meer vragen dan antwoorden op. Dit alles wordt heel overtuigend op scène gezet door Malena Ernman.

In tegenstelling tot Julie zijn de twee bedienden een stuk traditioneler en meer rechlijnig. Kristin past volledig in de operatraditie van de soubrette-meid, alhoewel Kerstin Avemo meer vocaal gewicht heeft dan de doorsnee "ina-sopraan". Ze is ook de enige wier Duits iets minder idiomatisch klinkt. Jean - gezongen door Garry Magee - is even archetypisch. In eerste instantie ziet hij de verleiding van Julie enkel als een spel. Het is pas in het tweede deel dat zijn idee, om haar te gebruiken om een eigen hotel te beginnen, vorm krijgt.

Alles bij elkaar vind ik Julie een meer dan geslaagde opera, en zeker een stuk onderhoudender dan de andere creaties die we de laatste tijd hebben ondergaan. Maar dat betekent niet dat alles even goed is. Het eerste deel vind ik soms wat te lang, dat mag gerust wat gebalder. Het sterkste stuk begint pas op het moment dat Kristin terug binnenkomt en beseft wat er gebeurd is. Dan is er pas enige echte dramatische ontwikkeling met Julie die zich op het einde de keel oversnijdt met het scheermes van Jean, begeleid door dezelfde ritmische (hart)slagen op de grote trom waarmee de opera ook begon. Net voor Kristin terugkeert, is er trouwens nog een hilarische scène als Jean met een kapmes het zangvogeltje van Julie in stukken kapt... waarbij ik me moest inhouden om het niet uit te proesten.

Het enige echte bezwaar is dat de opera iets te kort is voor een avondvullende voorstelling; na 70 minuten is het al gedaan. Het is een ideale opera om hem te koppelen met een andere contrasterende korte opera... "La serva padrona" of zo...

Publicatie: vrijdag 11 maart 2005 @ 19:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
0 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen