ti guarda dal Grande Inquisitor

Laura Claycomb in De Munt

Als een hoge sopraan zoals Laura Claycomb een liedrecital geeft, dan is het altijd afwachten of de kleur van dat stemtype voldoende kan boeien in het liedgenre. In het recital dat ze samen met Iain Burnside gaf in de Munt, kon ze me enkel in het eerste deel echt overtuigen.

Het probleem is altijd welk repertoire gekozen wordt. Ze begon met vroege liederen van Debussy... wat een evidente keuze is. In de periode voor 1900 schreef Debussy een paar dozijn liederen voor zijn toenmalige maîtresse Marie-Blanche Vasnier, die toevallig een coloratuursopraan was. Uit die collectie koos Laura Claycomb Fête galante en vijf liederen Fêtes galantes pour Mme Vasnier. Drie van die liederen zou Debussy later herwerken tot de bekende cyclus Fêtes galantes I. Deze eerste versie is op sommige vlakken een stuk spectaculairder, zoals het slot van Fantoches. Laura Claycomb moest even op gang komen, maar vanaf Clair de lune begon de magie van Debussy zijn web te weven... met Apparition als een heel mooi slot.

Minder voor de hand liggend waren de liederen Chants de terre et de ciel van Olivier Messiaen. Ik ken Messiaen eigenlijk alleen van zijn opera "Saint-François d'Assise" en ben niet echt vertrouwd met zijn liedoeuvre. Ik weet niet wat het is, maar de klankwereld van Messiaen is een wereld die me om een of andere reden aanspreekt. De liederen die Laura Claycomb hier zingt, zijn bij momenten "typisch" Messiaen. Vooral in de piano zijn in de religieus getinte liederen, zoals Antienne de Silence of Minuit pile et face, de mystieke kleuren te horen van St-François. In de meer wereldse liederen, die hij "pour mon petit Pascal" (zijn zoontje) geschreven heeft, zijn echter ook andere invloeden te herkennen... jazzachtige momenten in Danse du bébé-Pilule of Debussiaanse begeleidingen in Arc-en-ciel d'innocence. De manier waarop Claycomb en - vooral niet te vergeten - Burnside deze liederen uitvoerden, maakten ze tot het hoogtepunt van de avond.

Na de pauze schakelden ze over op Amerikaanse liederen. In een interview vorige week in Brussel Deze Week verdedigde ze haar keuze als volgt:

Ik wil dit zingen omdat Amerika en Europa veel meer gemeen hebben dan dat ze verschillen. Amerika kun je leren begrijpen door zijn muziek. Zoals de tekst van "Lady of the Harbor", die verwijst naar de tekst op het vrijheidsbeeld. Niet omdat het mijn moedertaal is, maar omdat dit mijn cultuur is, hou ik ervan om dit te delen met het Brusselse publiek. Ik wil duidelijk maken dat Amerika niet zo ver af staat van jullie.

Dat klinkt natuurlijk wel boeiend, maar het blijft repertoire waarvoor ik helemaal niet warm kan lopen. Ook nu weer moest ik regelmatig het geeuwen onderdrukken. Daarna zong ze nog vier belcanto-liederen, die haar perfect zouden moeten liggen... gezien haar operarepertoire. Maar om een of andere reden vond ik dit ook niet geslaagd. Het kwam teveel over als een aantal buitensmijters die totaal niet pasten bij wat ze de rest van de avond gezongen had.

Als eerste bisnummer zong ze - bijna onvermijdelijk - Bernsteins Glitter and be gay. Dit wordt al te vaak als enkel maar een Amerikaanse coloratuuraria uitgevoerd. Maar Laura Claycomb wierp al haar acteertalent in de strijd om duidelijk te maken dat die aria heel wat meer is dan coloraturen die verbonden worden met recitatiefachtige stukken. Ze eindigde met Barbers Sure on this shining night.

Publicatie: zondag 6 maart 2005 @ 23:34
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
0 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen