ti guarda dal Grande Inquisitor

Lott & Murray - The Songs of Schumann 9

Voor het negende deel van "The Songs of Robert Schumann" doet Graham Johnson beroep op twee zangeressen waarmee hij al sinds mensenheugenis samenwerkt. Zowel Felicity Lott als Ann Murray stonden in 1976 namelijk mee aan de wieg van de "The Songmakers' Almanac". Door deze twee zangers in te schakelen, doorbreekt Graham Johnson de lijn van (relatief) jonge zangers die op de eerste acht delen van zijn Schumann-editie zingen. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat deze keuze ingegeven werd om de reeks teleurstellende opnames (deel 7 is zelfs een catastrofe) te doorbreken en daarmee het project een nieuw elan te geven.

FotoDeze opname verenigt muziek die Robert Schumann schreef voor kinderen. Centraal staat het Liederalbum für die Jugend (opus 79). Om in dezelfde sfeer te blijven, werden die liederen aangevuld met selecties uit het Klavieralbum für die Jugend (opus 68), dat Schumann gecomponeerd heeft als cadeau voor de zevende verjaardag van zijn oudste dochter Marie. Zoals gewoonlijk geeft Graham Johnson een uitvoerige inleiding bij deze CD en een gedetailleerde beschrijving van alle liederen.

Het Liederalbum is een verzameling van uiteenlopende werkjes, gaande van niemendalletjes over échte liederen tot duetten. Het zijn vaak strofische liederen, waarbij Felicity Lott en Ann Murray de strofen afwisselen voor wat de langere liederen betreft. Daarbij valt het op dat Ann Murray soms verdacht veel als een mezzo-versie van Felicity Lott klinkt. Als je ze in opeenvolgende strofen van Frühlingsgruß de lijn "O wie ist es zum Entzücken" hoort zingen, proberen ze elkaar te overtreffen in het zingen van een glimlach. En in het duet Das Glück zie je ze bijna tikkertje spelen. Er zit ook een trio bij, waarbij Ann Murray twee van de drie stemmen voor haar rekening neemt... sommigen zullen in dit Spinnelied het kenwijsje herkennen van het vroegere Radio3-programma "Het koorleven in Vlaanderen".

Er zit redelijk wat onbekend materiaal in deze collectie, dat ik maar zelden tot nooit gehoord heb. In sommige gevallen is het duidelijk waarom. Het Lied Lynceus des Türmers lijkt wel eindeloos... na de eerste strofe hoop je dat het gedaan is, maar dan wordt alles nog eens overgedaan in een tweede strofe. Ook Des Knaben Berglied vind ik geen meesterwerk, met zijn rare sprongen en puur strofische opbouw kan zelfs Felicity Lott het niet reanimeren. Ann Murray doet ook haar best met die Die wandelnde Glocke, maar Schumanns dreunerige versie komt zelfs niet in de buurt van de speelse humor van Carl Loewe.

Maar er zitten uiteraard ook een paar ontdekkingen in. De drie korte strofen van Frühlingsbotschaft worden mooi gevarieerd door Felicity Lott, met een vastberaden einde als het lied van de koekoek de winter verdreven heeft. Het lied van Wilhelm Tells zoon Des Buben Schützenlied zou niet misstaan in een operette. En Ann Murray geeft een ingetogen uitvoering van Die Waise.

Daarnaast zijn er natuurlijk ook de écht bekende liederen. De aanstekelijke pianobegeleiding van Der Sandmann is pure klasse waarmee je het zandmannetje op de tippen van zijn tenen zand ziet rondstrooien... tot en met de slotritardando als de kinderen in slaap vallen. De overgang via Fremder Mann uit het Klavieralbum is een vreemde keuze, alsof Graham Johnson de kinderen wil wakker schudden uit hun nachtmerrie. Op zich niet zo'n slecht idee, maar het vloekt een beetje met de subtiliteiten van het daaropvolgende Marienwürmchen.

Ook Ann Murray's weemoedige interpretatie van Des Sennen Abschied is hoogst charmant. Een van de bekendste liederen is ongetwijfeld Er ist's op een gedicht van Mörike. Felicity Lott probeert het begin te "innig" te zingen en zit daarmee aan haar grenzen, maar bereikt nadien toch de nodige extase, die op een gelijkaardige manier door Hugo Wolf getoonzet zou worden.

Het trio Johnson-Lott-Murray heeft vijftien jaar geleden ook al een duet-CD Sweet Power of Song opgenomen, waarop ook een paar van deze Schumann-liederen staan. Maar het is toch leuk om de volledige "Liederalbum für die Jugend" eens te kunnen horen. Daarmee is de Schumann-editie terug op het goede spoor gezet... ondanks de amateuristische cover-foto.

Publicatie: woensdag 5 januari 2005 @ 23:30
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen