ti guarda dal Grande Inquisitor

Dietrich Henschel - An den Mond

Sommige recital-CD's krijgen soms een titel mee die verwijst naar een van de liederen of aria's op die CD. Vaak is dat niet meer dan een marketing-truuk waarvan het verband met de rest van de CD niet altijd duidelijk is. De nieuwe opname van Dietrich Henschel en Helmut Deutsch met Schubertliederen heeft ook zo'n titel... An den Mond. Maar in dit geval zit er meer achter.

FotoIn een interview met Die Presse vorige week, vertelt hij dat deze een CD een uitvloeisel is van het programma dat hij voor de Schubertiade Schwarzenberg had samengesteld. De ondertitel "Chants nocturnes" geeft een indicatie waarover het gaat. Het is een verzameling van nacht-liederen waarbij de maan de rode draad vormen. Tegen deze nachtelijke achtergrond verschijnt ook de Schubertiaanse Wanderer. In het openingslied Der Wanderer an den Mond worden die twee centrale thema's voorgesteld... "wir wandeln beide rüstig zu". Daarmee begint een volledig verhaal waarin de Wanderer de drang voelt om zijn "Heimat" te verlaten, de wereld rondtrekt (ook over water, wat een reden is om een paar waterliederen toe te voegen), de dood ontmoet, om uiteindelijk terug bij zijn vertrekpunt uit te komen. Tijdens deze reis is de maan de metgezel en het aanspreekpunt van de eenzame Wanderer.

De overgangen tussen de secundaire thema's gebeurt altijd op een logische manier. De overgang van de waterliederen naar de liederen over de dood gebeurt bijvoorbeeld via Der Zwerg; en Totengräbers Heimweh vormt het scharnierpunt om de terugtocht en het verlangen naar huis aan te vatten. Het doet plezier om nog eens zo'n goed opgebouwd programma op een CD te horen, waarbij Dietrich Henschel de volledige 75 minuten benut om zijn verhaal te doen. En daarmee zijn we bij de tweede reden waarom ik dit een geslaagde opname vind.

Dietrich Henschel is één van die baritons die het duidelijkst in de voetsporen van zijn leermeester Dietrich Fischer-Dieskau probeert te stappen. Het opbouwen van een dergelijk programma is er een voorbeeld van, zijn nauwgezette aandacht om de tekst zo duidelijk mogelijk te projecteren is een andere. En zeker in een programma als dit is een goed begrip van de verhaallijn onontbeerlijk. Hij heeft geen traditionele mooie stem, maar het legato is perfect in orde door - net zoals Dieskau - zich vast te bijten in de medeklinkers. Ook de traagheid waarmee hij Meeres Stille kan uitvoeren zonder abnormale breuken, bewijst zijn adembeheersing. Zijn timbre doet me, om een of andere reden, soms ook aan Dieskau denken. Je zou hem een typische Dieskau-kloon kunnen noemen, alhoewel ik dat zeker niet negatief bedoel.

Daarnaast is er uiteraard ook nog Helmut Deutsch. In live-optredens vind ik dat hij soms wat teveel op de achtergrond blijft. Maar op deze opname krijgt hij een prominente plaats. Sommige liederen - ik denk bijvoorbeeld aan Auf dem Wasser zu singen - worden door hem gedomineerd. Niet zozeer qua volume, maar eerder door de manier waarop hij het tempo bepaalt. Nachtstück is ook zo'n voorbeeld. De eerste keer dat ik deze uitvoering hoorde, had ik de indruk dat de harpachtige begeleiding in het begin veel te uitbundig was. Maar daardoor wordt het contrast met het uitdeinend slot des te duidelijker... je ziet bijna effectief de harp uit de handen van de stervende oude man glijden, tot die harp met de bonk van het slotakkoord op de grond valt.

Alles bij elkaar is het een heel interessante CD... die deze week nauwelijks uit mijn CD-speler geweest is.

Publicatie: vrijdag 19 november 2004 @ 20:32
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen