ti guarda dal Grande Inquisitor

Mozart Concertaria's in De Munt

Toen ik acht jaar geleden voor de eerste keer de productie Un moto di gioia zag, heb ik een paar keer op het punt gestaan om de voorstelling te verlaten. Bij de huidige herneming was dat niet het geval. Vooral omdat de drie bleitmomenten, die me vorige keer mateloos op mijn zenuwen werkten, deze keer uitgevoerd werden door dansers die, ofwel meer smaak, ofwel minder stem hebben.

Het gevolg was dat ik deze keer redelijk comfortabel naar de concertaria's, die door drie sopranen gezongen werden, heb kunnen luisteren. Het gehuppel van de Rosas-dansers nam ik er dan maar bij...

Een nieuwe naam voor mij is Paola Cigna... en ze is meteen de minste van de drie. Ze had wel de bijna onmogelijke opdracht om "Vorrei spiegarvi" te zingen. Het was pijnlijk dat ze de sprongen naar de stratosfeer keer op keer miste en bij het terugkeren ook niet altijd juist terecht kwam. Het zou niet mogen, maar gezien de moeilijkheidsgraad van deze aria, is het nog enigszins te begrijpen. Maar wat me een stuk minder aanstond, is dat haar stem iets heeft waardoor ik de indruk had dat ze bijvoorbeeld "Per pietà, bell' idol mio" volledig onder de toon zong. Tijdens een paar unisono-momenten met het orkest bleek dat wel niet het geval te zijn, maar die indruk bleef... heel vreemd.

Annette Dasch heeft al eerder Mozart gezongen, zoals Fiordiligi in de Vlaamse Opera of Il re pastore in De Munt. Maar ze kan me nog altijd niet overtuigen. "Ch'io mi scordi di te" doet me totaal niets en "Ah, lo previdi" klinkt ook allemaal hetzelfde. Ze begint wel stilaan beter te worden maar ze is er nog niet.

Maar gelukkig is er Olga Pasichnyk. Zij zingt de twee andere sopranen zonder problemen naar huis. Bij haar horen we tenminste echte piano's (en niet dat stemloze gedoe zoals bij Annette Dasch) en juiste trillers (die niet blijven haperen zoals bij Paola Cigna). Aangezien zij zich niet over technische problemen moet bekommeren, staat zij ook interpretatief het sterkst. In "Vado, ma dove ?" drukt ze schitterend de smart uit. In die aria laat ze ook een mooi echo-effect horen op 'che dubitar mi fa'. Het feit dat hierna de eerste bleitscène volgde, kon ik zelfs nog enigszins begrijpen. Maar Pasichnyks hoogtepunt was de aria "Bella mia fiamma", waarin ze het afscheid van de geliefde tot in de perfectie vertolkt.

Conclusie... de voorstelling was minder erg dan ik gevreesd had. Maar als ze die bleitscènes eruit zouden laten, dan zou het zelfs scenisch nog een goede voorstelling kunnen worden.

Publicatie: donderdag 11 november 2004 @ 23:45
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen