ti guarda dal Grande Inquisitor

Mefistofele in Amsterdam

De nieuwe productie van Boito's Mefistofele in de Nederlandse Opera is een regelrechte ramp... op alle vlakken.

FotoOm te beginnen is er de afgrijselijke enscenering van Graham Vick. De proloog viel nog mee... het koor stond in de coulissen de hemelse heerscharen van stem te voorzien, terwijl Mefistofele op het weidse draaitoneel, dat uit drie concentrische cirkels bestond, rondliep met figuranten die aan draden hingen te zweven. Maar nadien ging het bergaf. Het eerste bedrijf werd voorgesteld als een dorpskermis, waar o.a. een gigantisch kuiken moest duidelijk maken dat het Paaszondag is. Het tweede bedrijf speelt zich af in de tuin van Marta tussen de kroppen sla. De Walpurgisnacht wordt gekenmerkt door een soort Stonehenge van ijskasten. En de gevangenis van Margherita in het derde bedrijf lijkt sterk op die serre van Marta. En wat er daarna nog allemaal gebeurde, zou me een zorg wezen... toen zat ik al in de auto richting België.

Op zich kan ik met een belachelijke enscenering nog redelijk leven, als de zangers ook nog iets te zeggen hebben. Maar zo'n belabberd niveau als deze voorstelling heb ik in Amsterdam nog nooit meegemaakt. De minst slechte was nog de Mefistofele van Gidon Saks. Bij "Ave, Signor" dacht ik dat alles nog redelijk onder controle was, alhoewel ik niet veel spot of hoogmoed in zijn stem gemerkt heb. Maar "Son lo spirito che nega" was meer van het zelfde, maar dan zonder lage noten, zonder nuance, zonder interpretatie, maar met veel lawaai.

De twee andere hoofdrollen waren echt niet om aan te horen. Dario Volonté brult zich doorheen Faust, waarbij hij bij benadering ongeveer de noten produceerde die Boito geschreven had. Ik verwacht niet echt dat een tenor het niveau van Beniamino Gigli haalt in "Dai campi, dai prati", maar enige poëzie en een minimum aan verfijning had toch gemogen. De rol van Margherita werd gezongen door Miriam Gauci. Maar haar stem rammelt aan alle kanten... haar registers hangen met haken en ogen aan elkaar en ik werd bijna zeeziek van haar wapperend vibrato.

Een voorstelling om snel te vergeten.

Publicatie: zondag 24 oktober 2004 @ 21:36
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
5 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen