ti guarda dal Grande Inquisitor

Mefistofele in Amsterdam

De nieuwe productie van Boito's Mefistofele in de Nederlandse Opera is een regelrechte ramp... op alle vlakken.

FotoOm te beginnen is er de afgrijselijke enscenering van Graham Vick. De proloog viel nog mee... het koor stond in de coulissen de hemelse heerscharen van stem te voorzien, terwijl Mefistofele op het weidse draaitoneel, dat uit drie concentrische cirkels bestond, rondliep met figuranten die aan draden hingen te zweven. Maar nadien ging het bergaf. Het eerste bedrijf werd voorgesteld als een dorpskermis, waar o.a. een gigantisch kuiken moest duidelijk maken dat het Paaszondag is. Het tweede bedrijf speelt zich af in de tuin van Marta tussen de kroppen sla. De Walpurgisnacht wordt gekenmerkt door een soort Stonehenge van ijskasten. En de gevangenis van Margherita in het derde bedrijf lijkt sterk op die serre van Marta. En wat er daarna nog allemaal gebeurde, zou me een zorg wezen... toen zat ik al in de auto richting België.

Op zich kan ik met een belachelijke enscenering nog redelijk leven, als de zangers ook nog iets te zeggen hebben. Maar zo'n belabberd niveau als deze voorstelling heb ik in Amsterdam nog nooit meegemaakt. De minst slechte was nog de Mefistofele van Gidon Saks. Bij "Ave, Signor" dacht ik dat alles nog redelijk onder controle was, alhoewel ik niet veel spot of hoogmoed in zijn stem gemerkt heb. Maar "Son lo spirito che nega" was meer van het zelfde, maar dan zonder lage noten, zonder nuance, zonder interpretatie, maar met veel lawaai.

De twee andere hoofdrollen waren echt niet om aan te horen. Dario Volonté brult zich doorheen Faust, waarbij hij bij benadering ongeveer de noten produceerde die Boito geschreven had. Ik verwacht niet echt dat een tenor het niveau van Beniamino Gigli haalt in "Dai campi, dai prati", maar enige poëzie en een minimum aan verfijning had toch gemogen. De rol van Margherita werd gezongen door Miriam Gauci. Maar haar stem rammelt aan alle kanten... haar registers hangen met haken en ogen aan elkaar en ik werd bijna zeeziek van haar wapperend vibrato.

Een voorstelling om snel te vergeten.

Publicatie: zondag 24 oktober 2004 @ 21:36
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Tancredi in het PSK

Er bestaan minstens drie versies van Tancredi. De versies die Rossini componeerde voor Venetië en Ferrara - er bestaat ook nog een Milanese versie - werden deze week door het Muntorkest onder leiding van Giuliano Carella concertant uitgevoerd. Ik hoorde gisteren de Ferrara-versie.

Opera, 15-10-2017 8:35
2 opmerkingen

La Cenerentola in Düsseldorf

Na de Otto Schenk-productie van Der Rosenkavalier, heeft de opera van Düsseldorf een andere legendarische productie uit de kast gehaald: La Cenerentola in de even legendarische productie van Jean-Pierre Ponnelle.

Opera, 8-10-2017 20:46
1 opmerking

Das Wunder der Heliane in Antwerpen

Korngold is vooral bekend als de componist van Die tote Stadt. Zijn andere opera's zijn zo goed als vergeten. Het zeven later gecreëerde Das Wunder der Heliane is er één van en we moeten al teruggaan naar 1970 voor de laatste Belgische opvoering... in Gent.

Opera, 2-10-2017 17:01
6 opmerkingen

Juan Diego Florez in Antwerpen

De Antwerp Symphony Orchestra heeft de ambitie om elk seizoen in de Koningin Elisabethzaal te openen met een grote operaster. Gisteren werd hun seizoen afgetrapt met het vocale vuurwerk van Juan Diego Florez, Christopher Franklin dirigeerde.

Concert, 1-10-2017 10:04
0 opmerkingen

Oktober 2017

In oktober begint het Met-cinemaseizoen met Norma in een sterbezetting, de Waalse Opéra brengt ook Bellini's opera in een iets mindere bezetting. Er staat ook veel Mozart op het programma, met een nieuwe productie van Lucio Silla in de Munt, een opvoering van Cosi fan tutte in het Concertgebouw en Die Zauberflöte in de cinema. De fans van Marie-Nicole Lemieux zullen hun hart kunnen ophalen aan haar Tancredi in het PSK, of haar liedrecital in deSingel.

Toekomstmuziek, 29-9-2017 18:04
0 opmerkingen