ti guarda dal Grande Inquisitor

La Grande-Duchesse de Gérolstein in Parijs

Het duo Marc Minkowski en Laurent Pelly zetten hun werk verder om het Offenbachrepertoire te rehabiliteren. Verleden jaar hernam het Théâtre du Châtelet hun productie van La belle Hélène en momenteel staat La Grande-Duchesse de Gérolstein op het programma met een vergelijkbare bezetting.

Laurent Pelly heeft er een verrassend donkere enscenering van gemaakt. De oorlog is nooit ver weg en zelfs de appartementen van de Grande-Duchesse hebben iets lugubers, alsof ze in een spookkasteel woont. Maar de boel wordt opgevrolijkt door de (enkel mannelijke) dansers die bijvoorbeeld gekleed als soldaten de can-can dansen, of tijdens het regimentslied een droog waterballet opvoeren zoals in een muziekfilm uit de jaren '40.

De titelrol wordt - uiteraard - gezongen door Felicity Lott. De wispelturige Grande-Duchesse, die de soldaat Fritz promoveert tot generaal omdat ze even verliefd op hem wordt, maar hem even snel weer degradeert als hij liever met zijn Wanda trouwt, is perfect voor haar. Smachten, zwijmelen en knipogen doet ze zoals niemand anders. Spijtig genoeg begint haar leeftijd hoorbaar te worden, vooral in het eerste bedrijf. Maar ze weet dat handig te ondervangen door ontbrekende noten een dramatische invulling te geven. Maar anderzijds is er niets aan te merken op "Dites-lui", en haar uitstraling en présence blijven uniek.

Fritz werd gezongen door Bernard Richter (hij alterneert met Yann Beuron). Hij heeft een mooie stem met een stevige en goede - zij het niet altijd even juiste - hoogte. Maar het is François Le Roux die de show steelt als een geniaal-groteske Général Boum. Zijn "Pif, paf, pouf" uit het eerste bedrijf zit twaalf uur later nog altijd in mijn hoofd. Wie hem enkel kent als "serieuze" liedvertolker, zal onder de indruk zijn van zijn komische talenten. De zwakke schakel in het geheel is Sandrine Piau als Fritz' geliefde Wanda. Ze heeft een prutsstem die nauwelijk hoorbaar is. De meeste scènes waarin zij optreedt - en dan vooral het "liefdesduet" met Fritz in het eerste bedrijf - vallen plat.

Maar er zijn nog wel een paar andere platte scènes... maar daar is vooral Minkowski schuldig aan. Hij heeft namelijk het idee opgevat om de oerversie op te voeren die enkel tijdens de première in 1867 te horen is geweest. Voor de volgende voorstellingen had Offenbach sommige scènes aangepast, ingekort of weggeknipt omdat ze niet in de smaak vielen van het publiek. Ik veronderstel dat Minkowski eens wou uitproberen of de Parijse smaak na bijna 140 jaar enigszins veranderd is. Nu, wat mij betreft, hadden al die geknipte stukken er niet terug in gemoeten. De finale van het tweede bedrijf met "Le carillon de ma grand-mère" duurt bijvoorbeeld veel te lang, en de hele samenzweerderscène is ook niet het sterkste onderdeel.

Deze productie komt nog eens terug in december en dan wordt ze ook opgenomen op DVD (en ik vermoed ook op CD). En de opvoering van 26 december wordt live uitgezonden door France 2 en France Musiques.

Publicatie: woensdag 20 oktober 2004 @ 14:21
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen