Il Grand' Inquisitor

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

illustratieDe titel van de CD, Der Einsame naar het gelijknamig Schubert-lied, staat centraal en suggereert het thema van de eenzaamheid. In de wereld van Schubert neemt dat allerlei vormen aan... van verloren liefdes tot Sehnsucht en de dood tot de stilte en de eenzaamheid van de nacht.

Het eerste wat bij Ilker Arcayürek opvalt, is de schoonheid van zijn stem, meteen al in het eerste lied Frühlingsglaube. Een lied als Nacht und Träume moet rust uitstralen en dat doet hij ook heel mooi, net zoals Hölty's An den Mond dat misschien iets té mooi klinkt. Zelfs de drie Harfenspieler-Lieder zijn een en al schoonheid en daarin gaat hij voorbij aan de echte pijn en eenzaamheid die de harpspeler kwelt.

Na verloop van tijd begint dat te vervelen. Zeker in een lied als Nachtstück wil graag veel meer variatie horen. Der Schiffer klinkt veel te poezelig, anderzijds kan hij toch een iets robuustere toon en een andere kleur oproepen voor Über Wildemann. Maar dan blijf ik zitten met het gevoel dat hij aan de rand van zijn expressiemogelijkheden zit. Zeker als hij in de buurt van zijn passaggio-bereik komt, bijvoorbeeld in de Seidl-Sehnsucht, klinkt zijn stem gesloten. Schäfers Klagelied gaat van pianissimo naar fortissimo en terug, maar ook daar valt weinig van te merken.

Wie van mooie Schubert houdt, zal deze CD wel kunnen appreciëren. Voor mij mag het echter iets meer zijn. Nu, het is maar een kwestie van tijd vooraleer hij mijn pad zal kruisen in een liedrecital. Ik ben benieuwd hoe hij live overkomt...

Publicatie: maandag 18 juni 2018 @ 18:55
Rubriek: CD's