ti guarda dal Grande Inquisitor

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Foto
Macbeth, Lady Macbeth

Die originele versie uit 1847 eindigt met Macbeths sterfaria "Mal per me che m'affidai". Dat kan dramaturgisch interessant zijn, maar in dit geval wordt het nogal knullig geënsceneerd. Macbeth verdwijnt dood van het podium en komt nadien nog even terug het podium opgestrompeld om te sterven. Ik vind het ook niet meteen Verdi's meest geniale stukje partituur.

Mazzonis wil de opera ook brengen als een soort schaakpartij. Tijdens de ouverture wordt een schaakbord op het podium geprojecteerd en verschijnen de witte schaakstukken rond koning Duncan en uiteraard staan de zwarte stukken rond de zwarte koning en koningin van Macbeth en zijn Lady. Ook dit zou interessant kunnen zijn, maar voor de rest van de voorstelling wordt er niet veel meer mee gedaan. Enkel tijdens de slaapwandelscène wordt het nog even opgevist als Lady Macbeth over het schaakbord dwaalt terwijl één voor één de vakjes oplichten... al was de synchronisatie nog niet helemaal goed in de premièrevoorstelling gisteren. Ook mooi was het idee om de heksen een spinnenweb te laten weven waarin, tijdens hun tweede scène, Macbeth letterlijk gevangen wordt. Voor de rest geeft Mazzonis vooral alle ruimte aan de zangers om aan de rand van het podium te gaan staan en hun ding te doen.

In het geval van de Lady Macbeth van Tatiana Serjan klinkt dat vrij indrukwekkend. Vooral haar slaapwandelscène is spectaculair goed met een mooie donkere dramatische stem en de nodige piano's. Haar briefscène - de brief wordt trouwens door luidsprekers voorgelezen door, ik denk, de regisseur - is echter minder overtuigend. Haar topnoten lijken uit een ander doosje te komen en klinken mager. De coloraturen van de aansluitende cabaletta waren dan weer slordig. Die beperkingen maken haar brindisi bij momenten tot een pijnlijke bedoening.

Naast haar staat Leo Nucci als Macbeth. Hij heeft ooit eens verklaard dat hij zijn repertoire zou beperken tot vaderrollen, waartoe Macbeth uiteraard niet behoord, maar vocaal is Macbeth uiteraard niet zo verschillend als een Rigoletto of een Nabucco. Hij kan nog grotendeels overtuigen, zoals in de scène met de Lady na de moord op Duncan. Maar zijn legato is niet altijd meer wat het zou moeten zijn en op aangehouden forte noten begint zijn vibrato wel heel breed te worden - zelfs naar mijn normen - zoals bijvoorbeeld bij het einde van zijn grote aria "Pietà, rispetto, amore", dat meer als strijdaria klinkt.

Bij de iets kleinere rollen zong Giacomo Prestia de rol van Banco met zijn machtige bas en gaf hij een prachtige vertolking van "Come dal ciel precipita". Gabriele Mangione bracht veel staal in "Ah, la paterna mano" van Macduff.

Publicatie: woensdag 13 juni 2018 @ 15:29
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen