ti guarda dal Grande Inquisitor

Christoph Prégardien in Zeist

Deze namiddag stonden twee tenor-recitals geprogrammeerd op het Zeister Liedfestival. Christoph Prégardien zong Schubert en Schumann. In het voorprogramma konden we kennis maken met de "rising star" Peter Harris.

Foto
(foto © Hans Morren)

Christoph Prégardien en pianist Christoph Schnackertz begonnen hun recital met "Auf den wilden Wegen"... de titel die Graham Johnson in zijn driedelig Schubertnaslagwerk bedacht heeft voor de pseudo-cyclus van alle Schulze-liederen. Het zijn absolute meesterwerken, alhoewel vooral Im Frühling en Auf der Bruck continu opduiken in recitalprogramma's.

De Schulze-liederen worden als het prototype voor Winterreise beschouwd. Het feit dat Schulze de gedichten geschreven heeft nadat hij zijn verloofde verloor aan TBC maakt dat ze doordrongen zijn van eenzaamheid en verlies. Zelfs al lijken sommige liederen toch vrolijk te klinken, dat verlaten gevoel is altijd onderhuids aanwezig. Het hoeft geen betoog dat Prégardien die invalshoek perfect onderschrijft en zijn vertolking op aangrijpende manier laat culmineren in Tiefes Leid:

Dort kann die Seele freier klagen
Bei Jener, die ich treu geliebt;
Nicht wird der kalte Stein mir sagen
Ach, daß auch sie mein Schmerz betrübt!

Na de pauze richtten ze hun aandacht op een echte cyclus... Schumanns Dichterliebe. Het is een werk dat Prégardien al een eeuwigheid zingt en dat dan ook geen geheimen meer voor hem kent. Het leek een klassieke vertolking te worden, maar er waren toch een paar verrassingen. Dat hij in Ich grolle nicht de lage optie koos, was nog te verwachten, maar niet dat hij Ein Jüngling liebt ein Mädchen vrij sec, zelfs humorloos zou zingen.

In de slotliederen verlaat hij de klassieke paden. In Allnächtlich im Traume haalt hij het woord "Perlentränentröpfchen" uit zijn context. Persoonlijk vind ik dat een heel leuke keuze, want het is - wat mij betreft - het mooiste woord uit het hele Liedrepertoire. De laatste strofe brengt hij dan als een quasi-parlando. In Die alten, bösen Lieder brengt hij het tempo op het einde terug bij "Wisst ihr, warum der Sarg wohl so groß und schwer mag sein?" alsof hij het publiek wil vragen of iemand het antwoord weet en dan gerust zijn vinger mag opsteken.

In deze hele cyclus mag ook het aandeel van Schnackertz niet onderschat worden. De epiloog van Im Rhein, im heiligen Strome werd misschien wat snel afgehaspeld, maar voor de andere naspelen neemt hij rustig de tijd om ze in al hun schoonheid ten toon te spreiden.

Er was nog tijd voor één bisnummer: Dein Angesicht.

Foto
(foto © Sim Cannetty Clarke)

In het recital vooraf kregen we de Britse tenor Peter Harris te horen. Zijn ster is nog niet echt aan het rijzen... maar zit nog diep onder de horizon... op het zuidelijk halfrond. Als hij zijn boterham wil verdienen met zingen, dan moet hij dringend beginnen met zangles te nemen. Bijna geen enkele noot wordt gesteund, forte noten worden gebruld, toonhoogtes en andere aanduidingen in de partituur zijn open voor interpretatie, zijn legato is onbestaande en zijn Duitse uitspraak is ook niet fameus.

Het is onbegrijpelijk dat hij begint met een wervelend lied als Begegnung of ook Der Feuerreiter op zijn programma zet. Het is dan niet te verwonderen dat zijn pianist Hamish Brown hem volledig van het podium speelt. De Feuerreiter-Husch was wél perfect, nu nog alle andere noten...

Publicatie: zondag 27 mei 2018 @ 18:37
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen