ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne - Schumann Lieder

Matthias Goerne heeft de grote liedcycli van Robert Schumann vroeger al opgenomen. Zijn jongste CD met liederen van Schumann - en met Eric Schneider aan de piano - is een samenraapsel van liederen uit verschillende publicaties. Maar er wordt wel eenheid gebracht door de liederen min of meer per dichter te groeperen, waardoor mini-liedcycli ontstaan, die soms heel goed werken.

FotoEn daarmee is meteen ook het beste gezegd over deze opname, het intelligent opbouwen van een programma. Voor zijn studio-opnames maakt Goerne soms vreemde uitvoeringskeuzes, denk bijvoorbeeld aan zijn absurde tempi voor Die schöne Müllerin.

Bij deze Schumann-CD zijn de problemen echter van een andere orde. Het was me ook al live opgevallen, hoe zijn uitspraak met de jaren onduidelijker wordt. Zijn neuzelende zangstijl heeft daar gedeeltelijk mee te maken. Maar er is geen excuus denkbaar voor het achterwege laten van stemhebbende medeklinkers en vooral dan slot-t's. Niet dat ze zo uitgespuwd moeten worden als bijvoorbeeld Dietrich Henschel doet, maar de tekst moet wel begrijpbaar blijven. Het lijkt wel alsof hij zoveel mogelijk alle harde kantjes van het Duits wil wegvijlen en enkel een mooie klank wil overhouden.

Die neiging om (enkel) mooi te zingen, heeft hij al langer en in sommige liederen kan dat ook. Het verzachtende effect dat dit heeft op Die Lotosblume is duidelijk. En Liebesbotschaft klinkt ook wel mooi, maar het is frustrerend dat je het CD-boekje moet bovenhalen om te verstaan welke boodschap hij probeert te brengen.

Maar om terug te komen op het sterke punt van deze CD... een paar voorbeelden van die mini-liedcycli. De opeenvolging van de drie Heine-liederen Abends am Strande, Es leuchtet meine Liebe en Mein Wagen rollet langsam ligt redelijk voor de hand. De laatste twee had Schumann oorspronkelijk zelfs geschreven om op te nemen in Dichterliebe. Bij Rückert wordt in eerste instantie aan Mahler gedacht, maar Schumann begint en eindigt zijn liedcyclus Myrthen met gedichten van Rückert. Die liederen - Widmung, Aus den östlichen Rosen en Zum Schluß - worden aangevuld met Der Himmel hat eine Träne geweint en Mein schöner Stern. En alhoewel er bijna tien jaar ligt tussen de composities van die liederen, lijken ze toch een geheel te vormen. Vooral Aus den östlichen Rosen is schitterend gezongen. Goerne heeft precies iets met rozen, want Meine Rose is ook vertederend mooi. Dit lied is het tweede lied van het Opus 90, dat hij bijna volledig zingt; het is me niet duidelijk waarom het eerste lied - Lied eines Schmiedes - overgeslagen werd.

Matthias Goerne zingt ook een aantal balladen en het is vooral daarin dat hij interpretatief tekort schiet. Dichters Genesung is weliswaar geen echte ballade. Maar als er geen aanhalingstekens rond de tekst van de Elfenkönigin zouden gestaan hebben, dan kun je uit Goernes uitvoering niet opmaken dat er een nieuw karakter op de scene verschenen is. Die Löwenbraut wordt dan weer heel traag en eentonig gezongen. Pas op het einde is er een opleving merkbaar, maar tegen dan is mijn interesse al lang weg. En als je Quasthoffs uitvoering van Belsatzar gehoord hebt op A Romantic Songbook en weet wat er allemaal kan met deze ballade, dan valt Goerne wel heel mager uit, ondanks de inherente stuwing van de muziek. Die beiden Grenadiere is dan weer wel redelijk gevarieerd.

Deze CD heeft een paar sterke kanten, maar over het algemeen is hij nogal teleurstellend. Het is zeker niet mijn eerste keuze als ik eens naar Schumann wil luisteren... in dat geval grijp ik toch nog altijd naar de opnames van de "oude garde" met Peter Schreier, Hermann Prey of Dietrich Fischer-Dieskau.

Publicatie: maandag 4 oktober 2004 @ 18:53
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in premičre in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
4 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Ličge was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen

Pénélope in het PSK

We moeten blij zijn met elke Franse opera die door onze operahuizen geprogrammeerd wordt, zeker als het een onbekend juweeltje als Faurés Pénélope is... zelfs al is het "maar" concertant. Gisteren hoorde ik een uitstekende uitvoering met het Muntorkest onder leiding van Michel Plasson.

Opera, 1-3-2017 16:35
1 opmerking

Lucifer in Antwerpen

Het zou van 1984 geleden zijn - bij de 150ste verjaardag van Peter Benoit - dat Lucifer laatst opgevoerd werd. Gisteren was Benoits oratorium opnieuw te horen in de Koningin Elisabethzaal met deFilharmonie onder leiding van Bart Van Reyn.

Oratorium, 26-2-2017 10:35
0 opmerkingen

Maart 2017

Maart wordt een goedgevulde operamaand. Bij Opera Vlaanderen verhuist Simon Boccanegra naar Gent en hernemen ze in Antwerpen Agrippina in de productie van Mariame Clément die vijf jaar geleden in Gent te zien was. In Luik brengen ze met Jérusalem een Verdi-rariteit, terwijl de Munt een versie van Janaceks Het sluwe vosje opvoert onder de naam "Foxie!"...

Toekomstmuziek, 24-2-2017 18:59
3 opmerkingen