ti guarda dal Grande Inquisitor

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Foto
Leicester, Maria (foto © Monika Rittershaus)

Guy Joosten lijkt zijn aandacht vooral te willen richten op de troonstrijd tussen Elisabeth I en Mary Stuart... alhoewel de opera zich afspeelt tijdens de laatste dagen van Maria Stuarda, als ze al goed en wel opgesloten zit in Fotheringhay. Na de confrontatie tussen de twee koninginnen zet Maria bijvoorbeeld triomfantelijk de kroon op haar hoofd, en tijdens de eerste scène van het derde bedrijf komen vijf kind-Maria's Elisabetta plagen.

Tijdens de ouverture zien we een videoprojectie van een hand die met krijt de tekst "In my end is my beginning" op een zwart bord schrijft... een verwijzing naar de Franse leuze "En ma fin est mon commencement" die Mary Stuart meenam naar al haar gevangenissen. Later zal ze dat ook op de muren van haar gevangenis schrijven.

Alles speelt zich dan ook af in Maria's gevangenis, een ijzeren constructie met een reeks gevangeniscellen ontworpen door Roel Van Berckelaer. Tijdens het eerste bedrijf zien we centraal een verzonken sofa, waar Maria een luxueus gevangenisleven leidt. In het laatste bedrijf wordt het de refter van de gevangenis met tafeltjes, krukjes en een drankautomaat. Het is allemaal nogal sfeerloos.

Het slot is wel goed gedaan met veel rode toetsen in plaats van bloederige toestanden tijdens de onthoofding van Maria. Ze gaat op één van die reftertafeltjes staan - wat ik op zich altijd idioot vind - en verruilt haar zwart kleed voor een bloedrode jurk. Ook de koorleden draaien hun zwarte vest binnenstebuiten tot een rode vest. Net voor het derde kanonschoot kleurt de achterwand rood...

Foto
foto © Monika Rittershaus

Olesya Golovneva heb ik al een paar keer eerder gehoord, vorig jaar nog als de Verdi-Elisabetta. Ondertussen heeft ze haar transformatie van soubrette naar volle lyrische sopraan goed verteerd en zingt ze nu met een homogene stem. Maar dat betekent nog niet dat ze een goede Maria Stuarda is. Daarvoor is haar stem te kleurloos en te monotoon. En als ze dan toch eens expressief uit de hoek wil komen, dan kleurt ze ver buiten de belcanto-lijnen met Sprechgesang en lelijk geroep zoals haar "Profanato è il soglio inglese, vil bastarda, dal tuo piè". Daarenboven is haar tekstprojectie ook niet fameus. Tijdens de recitatieven gaat het nog, maar voor de aria's schakelt ze over op klinkergewauwel. Joan Sutherland kon daarmee wegkomen, maar zij was dan op alle andere vlakken een zangeres buiten categorie...

Sarah Ferede is ook niet de ideale belcanto-zangeres, daarvoor onderbreekt ze iets te vaak de lange legato lijnen. Maar zij heeft wel een heel mooie stem (eerder was ze bijvoorbeeld een fantastische Charlotte). Haar vertolking van Elisabetta heeft karakter waarbij alle tekst met de nodige nuances geprojecteerd wordt. Tijdens de confrontatie met Maria hoor je hoe de twijfel haar bekruipt, wat culmineert in haar scène met Cecil (een degelijke Laimonas Pautienius) in het derde bedrijf.

Voor de rol van Leicester moeten ze het doen met Gianluca Terranova. Een tenor met geen straaltje zon in zijn stem en een onorthodoxe methode om zijn passaggio te overbruggen waarbij ik telkens het gevoel heb dat hij gaat kraken (wat hij gelukkig niet doet). Bij de mannen moet het vooral komen van Wojtek Gierlach die Talbot zingt met een mooi gedragen en ronde bas.

Publicatie: vrijdag 29 december 2017 @ 9:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Opéra Royal de Wallonie 2018-2019

Stefano Mazzonis di Pralafera en Speranza Scappucci hebben vandaag het volgende seizoen van de Opéra Royal de Wallonie voorgesteld. Het wordt weer een seizoen met het grote Italiaanse repertoire van Bellini en Rossini over Donizetti en Verdi tot Puccini en met een aantal opvallende zangers zoals Violeta Urmana, Ildebrando d'Arcangelo, Olga Peretyatko of Lawrence Brownlee. En bij de concerten krijgen we zomaar even Joyce DiDonato, Leo Nucci en Sonya Yoncheva...

Toekomstmuziek, 23-4-2018 23:32
0 opmerkingen

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Opera, 23-4-2018 16:31
3 opmerkingen

Lohengrin in de Munt (1/2)

Na bijna 30 jaar programmeert de Munt weer een Lohengrin. Olivier Py is, na Dialogues des Carmélites, voor de tweede keer dit seizoen te gast als regisseur. Alain Altinoglu stond in de orkestbak.

Opera, 21-4-2018 8:41
2 opmerkingen

Verdi-happening in deSingel

De jaarlijkse componistendag van deSingel was dit jaar gewijd aan Verdi met vier concerten... het eerste en het laatste met de Antwerp Symphony Orchestra onder leiding van Philippe Herreweghe.

Concert, 16-4-2018 17:39
0 opmerkingen

Le nozze di Figaro in Luik

De vorige Luikse Le nozze di Figaro speelde amper zes jaar geleden in de circustent. Vermoedelijk paste die productie niet in het operahuis. Hoe dan ook, komen ze nu met een prachtige nieuwe enscenering. Daarenboven hebben ze niemand minder dan Christophe Rousset als dirigent weten te strikken.

Opera, 11-4-2018 16:53
5 opmerkingen

Graham Johnson in deSingel

Vorig jaar behandelde Graham Johnson in zijn lezing-recital de eerste helft van Poulencs leven en liedoeuvre. Gisteren hoorden we de conclusie.

Liedrecital, 1-4-2018 9:45
0 opmerkingen

April 2018

Na Parsifal bij Opera Vlaanderen is het in april de beurt aan de Munt om een Wagner-opera te presenteren. Dat gebeurt met een nieuwe Py-productie van Lohengrin en twee bezettingen. De Waalse Opéra speelt Le nozze di Figaro. En wie tijdens het klara-festival Impressions de Pelléas gemist heeft, krijgt een herkansing in de Bijloke. De jaarlijkse componisten-happening van deSingel is dit jaar gewijd aan Verdi.

Toekomstmuziek, 30-3-2018 18:21
0 opmerkingen