ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Luik

Toen een paar jaar geleden aangekondigd werd dat de Opera van Luik de volledige Ring des Nibelungen zou brengen, werden hier en daar wat wenkbrauwen gefronst. Maar met de afsluitende Götterdämmerung, die momenteel te zien is, hebben ze bewezen dat een de Ring niet enkel voorbehouden is aan grote operahuizen.

De rode draad doorheen de cyclus was de bedoeling om "gewoon" het verhaal te vertellen en geen conceptuele interpretatie te geven. Daar zijn ze grotendeels in geslaagd. Maar de decors van Götterdämmerung zien er wel maar magertjes uit. Misschien dat de smidse van Mime en het drakenbos wat teveel van het budget gevraagd hebben om bijvoorbeeld nog de burcht van de Gibichungen te kunnen bouwen. Die burcht krijgt zelfs wat futuristische trekjes met wandbrede schermen waarop eerst een soort screensaver met ronddraaiende kaleidoscopische figuren of vliegende sterren te zien zijn. En terwijl Hagen het verhaal van Siegfried vertelt, worden op die schermen fragmenten getoond van de stomme film Die Nibelungen van Fritz Lang uit 1924... en als Hagen zijn relaas beëindigd heeft, zet hij zelfs die schermen uit met een afstandsbediening.

Om onbegrijpelijke redenen speelt het begin van het derde bedrijf - de scene van Siegfried en de Rijndochters - zich niet af op de rotsen van de Rijn, zoals we die ons herinneren van Rheingold. Langs de Rijn staat nu een kaaimuur waaruit een riool komt en op de bodem ligt allerlei afval. Ik waan me even in Keulen waar Robert Carsen zijn "ecologische" interpretatie van de Ring op die manier uitgewerkt heeft. Maar in deze productie past het totaal niet. Het lijkt wel alsof ze nog snel even iets maatschappelijk relevants moeten tonen, na de eerste 13 uur waar ze redelijk trouw het libretto gevolgd hebben. In principe kan een regisseur doen wat hij wil, maar ik verwacht op zijn minst enige consistentie in zijn ideeën.

Hetzelfde probleem is het einde. Heel het podium in lichterlaaie steken en dan laten overstromen door de Rijn was misschien wat lastig. Als alternatief staat er een gigantisch beeld van Wotan dat op het einde omver getrokken wordt. Het is een beeld dat uiteraard doet denken aan het neerhalen van de beelden van Saddam in Irak... alhoewel dat specifieke beeld niet getoond wordt op de videoschermen, maar wel het afbreken van het beeld van Lenin (als ik me niet vergis) en de Berlijnse muur. Op zich geen slecht idee, alleen past het weer niet in deze productie.

Foto

De twee hoofdrollen zijn nieuwelingen in deze productie. De aangekondigde Susan Owen werd, na haar rampzalig optreden in Siegfried, gelukkig vervangen door Gabriele Maria Ronge als Brünnhilde. De Canadese tenor Alan Woodrow zong Siegfried. Ze zetten allebei een meer dan behoorlijke prestatie neer. Op geen enkel moment krijg je het gevoel dat de lengte van de rol een probleem is of dat ze het einde van de opera niet gaan halen. Vooral Woodrow is een ontdekking. Hij heeft een heldere, stevige stem en zelfs de hoge "Hei-ho"-do komt er zonder problemen uit... en ze klinkt zelfs nog goed ook.

Minder geslaagd is Artur Korn. Als Hunding maakte hij al niet veel indruk, maar Hagen ligt buiten zijn mogelijkheden. Hij zingt bijna zonder vibrato, wat op zich al verdacht is. In het eerste bedrijf klinkt dat enkel onnatuurlijk en geforceerd. Maar in het tweede bedrijf begint zijn stem langs alle kanten te barsten en te kraken van de vermoeidheid. En gezien de lengte van zijn bijdrage aan dit bedrijf hoor je hem met elke noot aftakelen; het bijeenroepen van de vazallen was dan ook pijnlijk om te aanhoren.

Philippe Rouillon hoort eigenlijk thuis in het Franse opera-repertoire, maar zijn Gunther is helemaal niet slecht. Gutrune werd gezongen door Nancy Weissbach, die ingevallen was voor de zieke Marcela De Loa. Sommigen herinneren zich misschien haar Chrysothemis in De Munt. Naar mijn gevoel maakt ze van Gutrune wel een iets te sterke en bijna heroïsche figuur.

Voor wie het nog allemaal eens wil zien, organiseert de Luikse Opera twee volledige cycli in het najaar van 2005. In september wordt elke zaterdag een deel van de Ring uitgevoerd, in oktober is er een cyclus van ongeveer anderhalve week voorzien (van 12 tot 22 oktober). De bezetting is grotendeels hetzelfde, alleen zal Janice Baird Brünnhilde zingen en gaat Jean-Philippe Lafont nu ook de Walküre-Wotan proberen.

Publicatie: woensdag 29 september 2004 @ 19:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen