ti guarda dal Grande Inquisitor

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Foto
Marquis de la Force, Blance de la Force (eerste bezetting) (foto © Baus)

Deze Py-productie was een paar jaar geleden al in Parijs te zien. Het is een prachtige productie die moeiteloos naast de Carsen-productie kan staan die in Amsterdam en bij de Vlaamse Opera te zien was. De Munt voorziet niet minder dan tien voorstellingen en heeft daar twee bezettingen voor geëngageerd. Ik hoorde gisteren de eerste bezetting, vorige week de tweede. De eerste bezetting is, wat de vrouwelijke hoofdrollen betreft, identiek aan die van Parijs.

Patricia Petibon zingt weer een doorleefde Blanche, met zo mogelijk nog meer kleur en expressie dan in Parijs. Bij momenten is het op het randje van de vocale overacting, maar ze is meeslepend van begin tot het einde. Daar tegenover staat Anne-Catherine Gillet. Ze heeft een iets lichtere sopraan. Haar vertolking is minder uitbundig dan die van Petibon, maar het is mogelijk één van haar beste vertolkingen tout court. Vooral haar afscheid van haar broer gaat door merg en been als ze haar einde al voorvoelt bij "Je suis une fille du Carmel qui va souffrir pour vous"...

FotoVéronique Gens is op papier een ideale Madame Lidoine, maar er zat gisteren wat ruis op haar stem en ze kon me - net zoals in Parijs - niet helemaal overtuigen. De priores van de tweede bezetting, Marie-Adeline Henry, was de enige echt zwakke schakel in de twee bezettingen met bijvoorbeeld een openingspreek met veel gebrul en getier. Sophie Koch was weer een mooie en genuanceerde Mère Marie. Karine Deshayes was een stevige, meer zelfverzekerde Marie. In vergelijking met haar recent Munt-recital legde ze gelukkig veel meer expressiviteit aan de dag.

Sandrine Piau zou in Parijs Soeur Constance zingen, maar was ziek en liet zich vervangen. Gisteren was ze ook ziek, maar ze zong wel. Onder normale omstandigheden ben ik al geen fan van Piau, maar nu bleek ze opvallend goed bij stem te zijn en was ze een overtuigende Constance, net zoals Hendrickje Van Kerckhove in de andere bezetting. Sylvie Brunet-Grupposo was de eerste helft van de voorstellingenreeks ook ziek en werd toen vervangen door Sophie Pondjiclis als de oude Priores. Brunet is de meest expressieve van de twee en schakelt opvallend tussen al haar registers. Pondjiclis heeft ook een grote stem, maar klinkt iets afgeborstelder.

Wat de mannelijke kant van de bezetting betreft, is het altijd een plezier om de elegante bas van Nicolas Cavallier nog eens te horen als een warme en innemende Marquis de la Force. Stanislas de Barbeyrac is een van de rijzende Franse tenors. Zijn allerhoogste noot klinkt soms wat geforceerd, maar voor de rest zingt hij de Chevalier de la Force met een ronde en homogene stem.

Publicatie: woensdag 20 december 2017 @ 16:58
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen