ti guarda dal Grande Inquisitor

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Foto
Cecilio, Lucio Silla, Giunia (foto © B. Uhlig)

Persoonlijk vind ik Lucio Silla het minst interessante werk van de vier. Er is bijvoorbeeld weinig karakterontwikkeling, terwijl je van Lucio Silla wel een evolutie zou mogen verwachten ala Titus. Maar Mozart had het probleem dat zijn tenor - daarenboven een invaller en "slechts" een kerkzanger - maar een paar weken voor de première beschikbaar was. Hij heeft dan ook slechts twee aria's gekregen, die niet bijster boeiend zijn. Jeremy Ovenden doet wat hij kan om er iets van te maken. En zeker in de recitatieven is hij de interessantste en meest tekstgerichte vertolker van de avond.

Giunia en Cecilio zijn daarentegen de twee meest virtuoze partijen met uitgebreide da capo-aria's met de nodige coloraturen. Wat Lenneke Ruiten als Giunia presteert, is bij momenten verbluffend. Lange frases en loepzuivere loopjes volgen elkaar op. Ze wist bij mij echter weinig emotie op te roepen. Ik weet niet wat er aan de hand is met Anna Bonitatibus, maar ze zong een heel teleurstellende Cecilio. Haar openingsaria werd ontsierd door gerochelde lage coloraturen, op het einde van de avond zong ze quasi-stemloos zonder kern.

De regisseur Tobias Kratzer verplaatst het Romeinse verhaal naar een hedendaagse ommuurde villa. Die villa - een sokkel met een glazen bovenverdieping met Silla's woon- en slaapkamer - staat op een draaiplateau. Best wel een indrukwekkende constructie van Rainer Sellmaier, maar veel meer dan regelmatig een kwartslag draaien gebeurt er niet. Zelfs dat simpel ronddraaien zou al boeiender gemaakt kunnen worden door af en toe met een ander perspectief stil te staan. Die villa wordt trouwens bewaakt door een hond. Regisseurstip: gebruik nooit dieren ! Een rondlopende hond trekt altijd alle aandacht naar zich toe, ongeacht wat een zanger op dat moment voor moois staat te zingen.

Aangezien er in het libretto weinig dramatische ontwikkeling in de figuur van Lucio Silla zit, zorgt de regisseur ervoor. Dat gebeurt door zijn villa vol te hangen met camera's waarmee hij de gevangen genomen Giunia kan bespieden. Als hij op het einde van de opera al die videobeelden opnieuw bekijkt, komt hij tot het inzicht dat hij Giunia vrij moet laten. Het koor moet voor de komische noot zorgen. Kratzer heeft zich blijkbaar laten inspireren door de Halloweenperiode en een zombiekoor op het podium gezet.

Publicatie: woensdag 8 november 2017 @ 16:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen