ti guarda dal Grande Inquisitor

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Foto
Cecilio, Lucio Silla, Giunia (foto © B. Uhlig)

Persoonlijk vind ik Lucio Silla het minst interessante werk van de vier. Er is bijvoorbeeld weinig karakterontwikkeling, terwijl je van Lucio Silla wel een evolutie zou mogen verwachten ala Titus. Maar Mozart had het probleem dat zijn tenor - daarenboven een invaller en "slechts" een kerkzanger - maar een paar weken voor de première beschikbaar was. Hij heeft dan ook slechts twee aria's gekregen, die niet bijster boeiend zijn. Jeremy Ovenden doet wat hij kan om er iets van te maken. En zeker in de recitatieven is hij de interessantste en meest tekstgerichte vertolker van de avond.

Giunia en Cecilio zijn daarentegen de twee meest virtuoze partijen met uitgebreide da capo-aria's met de nodige coloraturen. Wat Lenneke Ruiten als Giunia presteert, is bij momenten verbluffend. Lange frases en loepzuivere loopjes volgen elkaar op. Ze wist bij mij echter weinig emotie op te roepen. Ik weet niet wat er aan de hand is met Anna Bonitatibus, maar ze zong een heel teleurstellende Cecilio. Haar openingsaria werd ontsierd door gerochelde lage coloraturen, op het einde van de avond zong ze quasi-stemloos zonder kern.

De regisseur Tobias Kratzer verplaatst het Romeinse verhaal naar een hedendaagse ommuurde villa. Die villa - een sokkel met een glazen bovenverdieping met Silla's woon- en slaapkamer - staat op een draaiplateau. Best wel een indrukwekkende constructie van Rainer Sellmaier, maar veel meer dan regelmatig een kwartslag draaien gebeurt er niet. Zelfs dat simpel ronddraaien zou al boeiender gemaakt kunnen worden door af en toe met een ander perspectief stil te staan. Die villa wordt trouwens bewaakt door een hond. Regisseurstip: gebruik nooit dieren ! Een rondlopende hond trekt altijd alle aandacht naar zich toe, ongeacht wat een zanger op dat moment voor moois staat te zingen.

Aangezien er in het libretto weinig dramatische ontwikkeling in de figuur van Lucio Silla zit, zorgt de regisseur ervoor. Dat gebeurt door zijn villa vol te hangen met camera's waarmee hij de gevangen genomen Giunia kan bespieden. Als hij op het einde van de opera al die videobeelden opnieuw bekijkt, komt hij tot het inzicht dat hij Giunia vrij moet laten. Het koor moet voor de komische noot zorgen. Kratzer heeft zich blijkbaar laten inspireren door de Halloweenperiode en een zombiekoor op het podium gezet.

Publicatie: woensdag 8 november 2017 @ 16:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen