ti guarda dal Grande Inquisitor

Juan Diego Florez in Antwerpen

De Antwerp Symphony Orchestra heeft de ambitie om elk seizoen in de Koningin Elisabethzaal te openen met een grote operaster. Gisteren werd hun seizoen afgetrapt met het vocale vuurwerk van Juan Diego Florez, Christopher Franklin dirigeerde.

Foto
foto © Sony Classical

De avond volgde het gebruikelijke stramien van ouvertures (Entführung, Otello, Forza, ...) en aria's. Er stond uiteraard Rossini op het programma met Ecco, ridente en Ah, come mai non senti. Atypisch was het minder gekende Mozart-repertoire, zoals Si spande al sole in faccia uit Il re pastore. Het is me niet duidelijk waarom hij ook één niet-Italiaanse aria uitgekozen heeft. Belmontes Ich baue ganz auf deine Stärke was quasi-onverstaanbaar en stilistisch onherkenbaar... dit soort aria's laat hij beter over aan de Wunderlichs van deze wereld.

Maar voor de rest klonk zijn stem zoals we van hem gewend zijn... met naadloze registerovergangen, moeiteloze coloraturen en (meestal) stralende topnoten. Zijn stem begint ook iets warmer te worden, met minder scherpte, al klonk zijn stem gisteren verrassend klein.

Na de pauze zocht hij het zwaardere repertoire op. Na drie georkestreerde liederen van Leoncavallo, waaronder het bekende Mattinata, waagde hij zich aan Puccini. Rinnucio heeft hij al scenisch gezongen, dus is Firenze è come un' albero fiorito geen echt probleem. Rodolfo zie ik hem niet meteen zingen, al ligt Che gelida manina wel binnen zijn mogelijkheden... er is ook een traditie van lichte tenors - van Tito Schipa tot Alfredo Kraus - die deze aria gezongen hebben. Het was zelfs één van de beste momenten van de avond.

Hij sloot af met Verdi. La mia letizia infondere werd uitgevoerd inclusief Come poteva un angelo. Het is niet Verdi's beste cabaletta, maar het geeft hem wel de mogelijkheid om te eindigen met een hoge noot. De cabaletta van De' miei bollenti spiriti eindigt hij ook met een geïnterpoleerde hoge noot, die iets minder overtuigend klonk. Als compensatie zong hij dan Pour mon âme als eerste bisnummer, wel met ingekorte hoge do's. Het laatste bisnummer was Granada. Tussendoor zat hij op een kruk en zong hij een handvol Spaanse liederen, waarbij hij zichzelf op de gitaar begeleidde.

Publicatie: zondag 1 oktober 2017 @ 10:04
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen