ti guarda dal Grande Inquisitor

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist Joël Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreëerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Foto
La fée, Pinocchio (foto © Hofmann)

De bezetting bestaat uit zes zangers. Met uitzondering van Pinocchio en de Fee zingen en spelen ze elk verschillende rollen. Er is geen koor en het orkest is met zijn solistische bezetting vrij beperkt. Daarenboven staat er ook een zigeunerjazztrio - met sax, accordeon, viool - op het podium. Boesmans heeft iets gelijkaardigs gedaan in Wintermärchen, maar daar vond ik de lawaaierige bijdrage van Aka Moon eerder afstotend dan verrijkend.

Zoals gewoonlijk is de muziek van Boesmans zeer toegankelijk. De komische noten in het libretto en de orkestpartituur ontbreken niet, met geluidseffecten die doen glimlachen... van snerpende sirenes over de evocatie van een kettingzaag tot kwetterende vogeltjes.

De opera duurt ongeveer twee uur (zonder pauze). De opeenvolging van de verschillende scènes geven de voorstelling vaart waardoor de opera voorbijvliegt. Vormelijk neigt Pinocchio meer naar de opéra-comique. Er zijn verschillende gesproken scènes, in het bijzonder voor de rol van de theaterdirecteur die tevens verteller is en dan regelmatig de vierde wand doorbreekt.

Foto
Le père, Pinocchio (foto © Hofmann)

Joël Pommerat is ook verantwoordelijk voor de regie in een zwart-wit scènebeeld in een vrij summier decor met een beperkte set rekwisieten: een boom waaruit Pinocchio "geboren" wordt, een kooi voor de gevangenisscène, een paar schoolbanken voor de schoolscène, ... Maar het is vooral de prachtige belichting van Eric Soyer die voor veel suggestie en sfeer zorgt, zeker in de scène waarin Pinocchio en zijn vader opgeslokt zijn door de walvis.

Stéphane Degout schittert als theaterdirecteur. Hij moet verschillende uitdrukkingsmethodes toepassen van puur zingen over reciteren tot het vertolken van "melodrama" tegen een orkestrale achtergrond. Vincent Le Texier is onder andere een innemende Vader. Yann Beuron heeft verschillende kleinere rolletjes met als hoogtepunt zijn vertolking van "Connais-tu le pays où fleurit ton argent"... slim gepikt uit Thomas' Mignon.

De jonge Franse mezzo Chloé Briot - een nieuwe naam voor mij - zingt de titelrol. Ze heeft een mooie homogene stem, die in de hoogte soms wat beperkt klinkt. De Fee is voor een coloratuursopraan ala de Cendrillon-Fee en werd uitstekend vertolkt door de Canadese Marie-Eve Munger. Julie Boulianne ontgoochelde lichtjes als cabaretzangeres met "Io son dolce serena" (een melodie die terugkeert op het einde van de opera als Pinocchio een jongetje geworden is), maar was wel overtuigend als de slechte leerling.

Publicatie: woensdag 13 september 2017 @ 17:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen