ti guarda dal Grande Inquisitor

Michael Volle in Schwarzenberg

Michael Volle en Helmut Deutsch brachten deze middag een volledig Schubertprogramma. Het was één van de betere recitals die ik de laatste jaren van Volle gehoord heb.

Foto
foto © Schubertiade Schwarzenberg

Michael Volle heeft net een reeks Hans Sachsen in Bayreuth achter de rug en dus zou je denken dat een paar uur Schubert zingen geen probleem mag zijn... zou je denken. Maar de Antikenlieder van Schubert zijn vaak machtige liederen: al brachten ze er maar vier van Schiller en vier van Mayrhofer, ze eisen hun tol ondanks het feit dat Volle aanvankelijk goed leek te doseren.

Hij begon met een indrukwekkende vertolking van Die Götter Griechenlands, constant mezza voce en met wat extra nadruk bij de herneming van "Schöne Welt, wo bist du". Die vier Weltalter is een strofisch lied met een vrolijk melodietje. Alhoewel Schiller in twaalf strofen een soort geschiedenisles geeft, klinkt het meer als een drinklied. Volle en Deutsch beperkten zich tot vier strofen. Gruppe aus dem Tartarus is één van die grote liederen waarbij de helse dampen van de onderwereld uit de piano opstijgen. Na een sfeervol en duister eerste deel, breekt er bij "Ewigkeit" toch wat licht door.

Interpretatief waren de Mayrhofer-Lieder het boeiendst. Ze begonnen met Fahrt zum Hades, waarbij zowel Deutsch als Volle voor de nodige sfeer zorgden en elke strofe weer nieuwe kleuren kreeg. Het minder bekende Philoktet werd een meeslepende vertelling over hoe Philoctetes zijn frustratie uitzingt als hij zonder boog en pijl alleen op het eiland Chryse zit. Het was het perfecte opstapje naar Uraniens Flucht. Het is één van die gigantische ballades die bijna 20 minuten duren, ik kan me niet herinneren het ooit live gehoord te hebben. Tijdens een feest op de Olympus komt de hemelse Aphrodite (Urania) vertellen hoe de mensen zich tegenover haar misdragen. Zeus schiet in een Spaanse colère, maar als hij een koppeltje ziet neerknielen voor het altaar van Aphrodite, ziet hij af van zijn plan om de mensheid uit te roeien. Volle geeft gewicht aan een eerder parlando-Zeus, Aphrodite krijgt een integere vertolking. En als verteller - "Die bange Welt bereitet sich zu sterben" - is hij neutraal zonder dramatische uitbarstingen. Maar in zo'n lange ballade zitten toch nog meer interpretatieve mogelijkheden, dan wat Volle eruit haalde. Het Mayrhofer-deel werd afgesloten met het Wagneriaanse Auflösung... dat was duidelijk het lied teveel.

Na de pauze was er iets minder dramatiek met een verzameling waterliederen, waaronder de drie van Mayrhofer uit het Opus 21. Een stormachtige Der Schiffer opende het blok. Wie Ulfru fischt is de tegenhanger van Die Forelle, maar is eerder een vrijheidslied (de forel ontsnapt) dat Volle in een verhakseld legato zong. Van het gemoedelijke strofische Fischerlied werden vier van de acht strofen gezongen. Maar het laatste lied, Schiffers Scheidelied, hadden ze beter nog wat meer gerepeteerd.

Het recital werd afgerond met een aantal van Schuberts Italiaanse liederen, en dan vooral de Drei Gesänge für Bassstimme die hij voor Luigi Lablache componeerde. Het was in de buffo-aria Il modo di prender moglie dat Volle de onverwacht komische toer opging. Er kwamen nog twee bisnummers. Maar na twee uur, had Volle niet meer voldoende stemcontrole om Der Schiffer van Schlegel, dat zweeft tussen piano en pianississimo, volledig tot zijn recht te laten komen. Ook in het dramatische Heliopolis ging hij vocaal tenonder...

Publicatie: vrijdag 1 september 2017 @ 23:09
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen