ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in München

Les Contes d'Hoffmann bij de Bayerische Opernfestspiele is een productie van 2011. Opvallend was dat ze de versie met dialogen brachten in plaats van de Giraud-recitatieven. Verder lieten twee van de hoofdrolzangers een week geleden weten dat ze om een of andere reden forfait moesten geven.

Foto
Antonia

De eerste zanger die afzegde, was Ildar Abdrazakov voor de vier duivels. Hij werd vervangen door Nicolas Testé. Ik weet niet hoe het tegenwoordig met Abdrazakovs Frans gesteld is, maar een goede Franse bas is altijd een verrijking. Testé maakte meteen indruk met Lindorfs openingsaria "Dans les rôles d'amoureux langoureux" of een boosaardige vertolking van Dr. Miracle. "Scintille, diamant" leek wel net iets te hoog te liggen om comfortabel te zijn.

Nummer twee die annuleerde was Aleksandra Kurzak. Zij zou de vier vrouwenrollen zingen. Zes jaar geleden werden deze rollen door Diana Damrau gezongen en zij was nog beschikbaar om in te springen... met uitzondering van Olympia. Olga Pudova, die we in Antwerpen als Koningin van de Nacht gehoord hebben, nam de pop voor haar rekening met een loepzuivere uitvoering van "Les oiseaux dans la charmille". Damrau was het best als Antonia. Ik heb nog maar zelden "Elle a fui, la tourtelle" gehoord met een dergelijke inleving. Giulietta is een vocaal grensgeval als ze teveel hoorbaar tussen de registers moet schakelen.

Ik was vooral benieuwd naar de Hoffmann van Michael Spyres. Hij begint met een overweldigende Kleinzach-aria. Zijn stem klinkt vrij robuust, de hoge noten stralen, elke strofe krijgt aangepaste kleuren en expressie mee. Maar de lengte van de Hoffmann-rol blijkt voorlopig toch problematisch. Tegen het einde zit hij er vocaal volledig door. In het Giulietta-bedrijf zingt hij "Amis, l'amour tendre et rêveur" meer op wilskracht dan op kunde.

Bij de iets kleinere rollen was Angela Brower een teleurstellende Nicklausse. Ik had constant het gevoel dat haar stem niet goed zat, alsof een sopraan een mezzorol probeerde te zingen. Kevin Conners was tenslotte een uitstekende knecht.

Foto

Dit was mijn vijfde Hoffmann-productie op twee jaar tijd. De meeste waren producties waarvan een of meerdere hoeken af waren. Ik denk dan in de eerste plaats aan Bregenz of Wuppertal, maar ook, zij het in mindere mate, aan Düsseldorf. De productie van Richard Jones is in vergelijking wel heel traditioneel. Ze begint weliswaar in Hoffmanns kamer in plaats van in Luthers taverne, maar dat blijkt een rode draad te zijn. Elk bedrijf speelt zich af in een andere versie van die kamer: een kleurrijke kinderkamer voor Olympia, een donker salon voor Antonia of een koele backstage-kamer voor Giulietta.

Naast Nicklausse, krijgt Hoffmann heel de opera door het gezelschap van Nathanaël, Hermann en Wilhelm. Tussen de verhalen door staan ze voor het doek waarop een pijp geprojecteerd wordt, opkringelende rook vormt de naam van de volgende geliefde. Tijdens elk verhaal zitten de drie kompanen braafjes op een stoel. Scenisch ging de voorstelling wel decrescendo van een zeer amusant Olympia-bedrijf over een ontroerend Antonia-bedrijf naar een rommelig Giulietta-bedrijf. Al had het laatste bedrijf wel één van de meest overtuigende spiegelscènes die ik al tegengekomen ben... waarbij een afdruk van het gezicht op de spiegel bleef kleven en Hoffmann een zilveren masker kreeg.

Publicatie: vrijdag 28 juli 2017 @ 9:33
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
0 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen