ti guarda dal Grande Inquisitor

Lady Macbeth in München

Mijn tweede voorstelling bij de Bayerische Opernfestspiele was ook een productie die eerder dit seizoen in première gegaan is. Voor Lady Macbeth uit het district Mtsensk hebben ze Harry Kupfer nog eens naar München gehaald.

Foto
Sergej, Katerina

Harry Kupfer - ondertussen 81 jaar oud - is een monument onder de operaregisseurs. Zijn regie is nog altijd verankerd in de erfenis van Felsenstein met realistisch muziektheater en oog voor een logisch verloop van het verhaal. Dat betekent echter niet dat we het platteland van begin 19de eeuw te zien krijgen. Hij verplaatst de handeling naar het begin van de 20ste eeuw, naar eigen zeggen omstreeks 1905-1910 nog net voor de Russische revolutie.

Afgaande op het decor van Hans Schavernoch zijn de Ismailovs eerder groot-industriëlen dan rijke kooplui. In een grote fabriek hangt een container die dienst doet als de slaapkamer van Katerina, enkel voorzien van een bed... of eerder een paar paletten met een matras erop. Het is duidelijk dat ze gevangen zit in haar saaie leven. Na de moord op Boris en Zinovi, wordt de achterwand geopend en krijgen we voor de eerste keer een straaltje zonlicht te zien.

Eigen aan Harry Kupfer is ook zijn sterke personenregie, met een beangstigende tekening van Boris, een geniepige Zinovi of een macho Sergej. Het is ook fantastisch om te zien hoe sterk zijn regie verwoven is met de muziek, zeker met deze rijke partituur. Het moment waarop Zinovi bijvoorbeeld rond Katerina's kamer sluipt voor hij haar betrapt met Sergej is in perfecte symbiose met het orkest, bijna Hitchcockiaans filmisch. Het zijn dit soort details die bijdragen aan een heel spannende voorstelling.

Foto
Katerina, Boris

Die muzikaal gedachte enscenering komt helemaal tot zijn recht met een sterke bezetting en vooral een fantastische dirigent. Jurowski was uitstekend in de Antwerpse Lady Macbeth, maar Kirill Petrenko is gewoon fenomenaal. Hij staat voor een gigantisch orkest, met nog extra koper in de twee loges links en rechts. Toch laat hij het orkest bij momenten ragfijn en transparant spelen, met aandacht voor de humor in de partituur, om nadien alles te laten losbarsten.

Anja Kampe heeft de stap al gezet van jong-dramatische Wagnersopraan naar het zwaardere repertoire met Brünnhildes. In de rol van Katerina komt ze dan ook geen enkel probleem tegen. Haar stem klinkt nog altijd jong en fris, ideaal om Katerina vocaal uit te beelden. Maar ook op de dramatische momenten moet ze nooit forceren en blijft ze gewoon mooi zingen. Daarenboven wendt ze een breed palet aan uitdrukkingsmiddelen aan waarbij ze niet terugschrikt om af en toe eens bewust lelijk te zingen.

De twee tenors zijn vrij ééndimensionale karakters. Misha Didyk zingt op zich wel een goede Sergej, maar blijft interpretatief wat steken in de monotonie. Sergey Skorokhodov contrasteert met een zachtere stem voor Zinovi. De rol van Boris is een stuk boeiender. Anatoli Kotscherga maakt vooral indruk op theatraal vlak. Zijn lage noten hebben wel geen kracht meer, waardoor hij op cruciale momenten wat autoriteit mist.

Publicatie: zondag 23 juli 2017 @ 10:00
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
10 opmerkingen

Katarina Van Droogenbroeck in Flagey

De Muziekkapel Koningin Elisabeth organiseert deze week haar "Music Chapel Festival" rond het thema "duetten". Vandaag stonden de mezzo Katarina Van Droogenbroeck en de altvioliste Hélène Desaint op het podium van Flagey's Studio 1. Ze werden begeleid door pianist Philippe Riga.

Liedrecital, 8-12-2017 21:12
0 opmerkingen

December 2017

Volgens C.a.r.m.e.n. is het van 1959 geleden... hoog tijd dus dat Dialogues des Carmélites nog eens naar de Munt komt. En dat gebeurt in de mooie productie van Olivier Py (die eerder in Parijs te zien was) met een dubbele bezetting die leest als de "who's who" van de hedendaagse Franse operazangers. Wat mij betreft, is dit dé Muntproductie die je dit seizoen niet mag missen. De Waalse Opéra herneemt Rigoletto in een dubbele bezetting. En Opera Vlaanderen brengt Falstaff in een nieuwe productie van Christoph Waltz.

Toekomstmuziek, 1-12-2017 10:57
1 opmerking

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
4 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen