ti guarda dal Grande Inquisitor

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Foto
Ezio, Attila, Foresto, Odabella (foto © Thilo Beu)

Ik heb nog maar zelden een slechte productie van Dietrich W. Hilsdorf gezien... denk bijvoorbeeld aan zijn Walküre in Essen, Trittico in Duisburg, of Die lustigen Weiber in Düsseldorf. Maar wat hij met Attila gedaan heeft, is zeer teleurstellend. Misschien dat hij met zijn hoofd teveel in de voorbereiding van de Düsseldorfer Ring zit om iets zinnigs te bedenken. Het eenheidsdecor van Dieter Richter is de binnenkoer of een plein in een mediterraan stadje met gevels vol kogelgaten en bominslagen, waar soldaten in modern kostuum rondlopen... Srebrenica of zo. Af en toe gaat er een garagepoort open en komt er een kamer naar buiten gerold met een bed van houten paletten.

Tijdens de ouverture wordt op dat bed de onthoofding van Holofernes door Judith uitgebeeld, waarschijnlijk geïnspireerd op het schilderij van Gentileschi. Op zich is dat niet zo ver gezocht, Odabella verwijst ernaar in het eerste bedrijf: "Foresto, rammenti di Giuditta che salva Israele?". Het is dan ook geen verrassing dat ze in de slotscène Attila op dezelfde manier vermoordt. Dat is een duidelijke boog, de rest van de productie wordt best zo snel mogelijk vergeten.

Een dieptepunt is de Leo-scène. De paus wordt op een vorkheftruck binnengereden, tijdens de hele - overwegend statische - scène zit de chauffeur in een tijdschrift te bladeren en bier te drinken, waardoor hij alle aandacht naar zich trekt. Een klein meisje staat constant Attila uit te lachen. Een "bondage-girl" komt de slaapkamer binnen met een krokodil die aan één van de gevangenen begint te knabbelen.

Maar het grootste probleem van deze productie is hoe hij Attila voorstelt, namelijk als een kettingrokende zuiplap waar geen enkel gezag van uitgaat. Dat zou nog opgevangen kunnen worden met een grote Verdi-bas, maar Franz Hawlata heeft niet meteen het soort stem dat die autoriteit afdwingt. Als Jérusalem-Roger was hij bij momenten nog aanvaardbaar, maar zijn Attila heeft geen richting en hij zingt met een soort Sprechgesang dat het legato verstoort. Het grootste deel van "Mentre gonfiarsi l'anima parea" was redelijk, maar voor de droom-profetie van Leo - "Di flagellar l'incarco" - kan hij geen impact creëren.

Yannick-Muriel Noah was eerder een redelijk goede Aida in Essen, maar voor Odabella is toch wat meer nodig. Haar grote aria "Allor che i forti corrono" wordt ontsierd door een zwalpende intonatie en een veel te kleine stem. "Oh, nel fuggente nuvolo" was wel goed, met zowaar een mooie triller. George Oniani is een spinto-Foresto, die ooit een opwindende Manrico was, maar niet voldoende flexibiliteit heeft voor de toch iets lyrischere Foresto. Ivan Krutikov is een brullende Ezio, maar het publiek vond het fantastisch.

De vroege Verdi volgend seizoen is I due Foscari.

Publicatie: zondag 4 juni 2017 @ 9:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen