ti guarda dal Grande Inquisitor

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Foto
foto © Victor Thomas

We kennen Lenneke Ruiten uiteraard van in de Munt als Ophélie of recent het Vosje. Ze blijkt ook een ronduit geniale liedvertolkster te zijn. De vier Haydn-liederen, op teksten van Anne Hunter, hadden voor mij echter niet gehoeven. Ik heb sowieso problemen met Engelse liederen en Ruitens Engels is daarenboven quasi-onverstaanbaar. Maar dat nam niet weg dat ze een doorleefde The Wanderer zong.

Mozart daarentegen behoort tot de kern van haar operarepertoire en wat ze met dat half dozijn Mozartliederen deed, is simpelweg verbluffend. Ze begon met Dans un bois solitaire in prachtig Frans. De versie van Véronique Gens blijft ongeëvenaard, maar Ruiten kwam wel bangelijk dicht in Gens' buurt. Ze maakte van het lied een uitgewerkte operascène, lichtjes uitgeacteerd zonder over de schreef te gaan.

Haar interpretatief meesterschap kwam helemaal boven in Sehnsucht nach dem Frühling. Het lied bestaat uit vijf strofen... maar terwijl ze het zingt, heb je op geen enkel moment door dat het eigenlijk een strofisch lied is. Voor elke strofe vindt ze weer nieuwe kleuren, nieuwe accenten en invalshoeken, perfect in harmonie met de tekst die ze vertolkt. Das Veilchen, de Mozartiaanse tegenhanger van Heidenröslein (niet toevallig allebei van Goethe), kreeg op dezelfde manier vorm. En als ze halverwege Abendempfindung, bij "Werdet ihr dann an meinem Grabe weinen", schoot mijn gemoed vol.

Tijdens de pauze dacht ik dat met haar Mozart het beste van de avond al gepasseerd was, maar toen moest Schubert nog komen.

Ze begon met het Hölty-lied An den Mond. Letterlijk adembenemend was het derde deel vanaf "Dann, lieber Mond, dann nimm den Schleier wieder" als ze het tempo nog wat terugneemt. Puur technisch kan ze dit perfect doen, op geen enkele moment komt haar adembeheersing in de problemen. Bij andere zangers zou op dat moment het lied in duigen vallen, maar Ruiten slaagt erin om de spanning volledig vast te houden terwijl heel de zaal collectief de adem inhoudt. Die spanning houdt ze vast met de drie Mayrhofer-liederen Nachtviolen, Abendstern en Nachtstück. Dat groepje van vier liederen vormde zo'n intens geheel dat het applaus maar schoorvoetend op gang kwam, alsof eigenlijk niemand die sfeer wou verbreken.

Voor het laatste lied kregen ze versterking van de klarinet van Arjan Woudenberg voor - uiteraard - Der Hirt auf dem Felsen. In het middendeel van "In tiefem Gram verzehr' ich mich" kwam de sfeer van de eerdere Schubertliederen terug, om af te ronden met de loepzuivere virtuositeit van "Der Frühling will kommen". Uiteraard kreeg ze een onmiddellijke staande ovatie - we zijn nu eenmaal in Nederland, nietwaar - en ze zong nog twee bisnummers van Schubert: Du bist die Ruh en Rastlose Liebe.

Publicatie: dinsdag 16 mei 2017 @ 23:25
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geïnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen