ti guarda dal Grande Inquisitor

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Foto
foto © Victor Thomas

We kennen Lenneke Ruiten uiteraard van in de Munt als Ophélie of recent het Vosje. Ze blijkt ook een ronduit geniale liedvertolkster te zijn. De vier Haydn-liederen, op teksten van Anne Hunter, hadden voor mij echter niet gehoeven. Ik heb sowieso problemen met Engelse liederen en Ruitens Engels is daarenboven quasi-onverstaanbaar. Maar dat nam niet weg dat ze een doorleefde The Wanderer zong.

Mozart daarentegen behoort tot de kern van haar operarepertoire en wat ze met dat half dozijn Mozartliederen deed, is simpelweg verbluffend. Ze begon met Dans un bois solitaire in prachtig Frans. De versie van Véronique Gens blijft ongeëvenaard, maar Ruiten kwam wel bangelijk dicht in Gens' buurt. Ze maakte van het lied een uitgewerkte operascène, lichtjes uitgeacteerd zonder over de schreef te gaan.

Haar interpretatief meesterschap kwam helemaal boven in Sehnsucht nach dem Frühling. Het lied bestaat uit vijf strofen... maar terwijl ze het zingt, heb je op geen enkel moment door dat het eigenlijk een strofisch lied is. Voor elke strofe vindt ze weer nieuwe kleuren, nieuwe accenten en invalshoeken, perfect in harmonie met de tekst die ze vertolkt. Das Veilchen, de Mozartiaanse tegenhanger van Heidenröslein (niet toevallig allebei van Goethe), kreeg op dezelfde manier vorm. En als ze halverwege Abendempfindung, bij "Werdet ihr dann an meinem Grabe weinen", schoot mijn gemoed vol.

Tijdens de pauze dacht ik dat met haar Mozart het beste van de avond al gepasseerd was, maar toen moest Schubert nog komen.

Ze begon met het Hölty-lied An den Mond. Letterlijk adembenemend was het derde deel vanaf "Dann, lieber Mond, dann nimm den Schleier wieder" als ze het tempo nog wat terugneemt. Puur technisch kan ze dit perfect doen, op geen enkele moment komt haar adembeheersing in de problemen. Bij andere zangers zou op dat moment het lied in duigen vallen, maar Ruiten slaagt erin om de spanning volledig vast te houden terwijl heel de zaal collectief de adem inhoudt. Die spanning houdt ze vast met de drie Mayrhofer-liederen Nachtviolen, Abendstern en Nachtstück. Dat groepje van vier liederen vormde zo'n intens geheel dat het applaus maar schoorvoetend op gang kwam, alsof eigenlijk niemand die sfeer wou verbreken.

Voor het laatste lied kregen ze versterking van de klarinet van Arjan Woudenberg voor - uiteraard - Der Hirt auf dem Felsen. In het middendeel van "In tiefem Gram verzehr' ich mich" kwam de sfeer van de eerdere Schubertliederen terug, om af te ronden met de loepzuivere virtuositeit van "Der Frühling will kommen". Uiteraard kreeg ze een onmiddellijke staande ovatie - we zijn nu eenmaal in Nederland, nietwaar - en ze zong nog twee bisnummers van Schubert: Du bist die Ruh en Rastlose Liebe.

Publicatie: dinsdag 16 mei 2017 @ 23:25
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen