ti guarda dal Grande Inquisitor

Dido and Aeneas in Luik

De Waalse Opéra staat niet echt bekend voor haar programmatie van barokopera's al hebben ze tien jaar geleden wel eens de "comédie-ballet" Le Bourgeois Gentilhomme uitgevoerd. De voorstelling van Dido and Aeneas was gisteren de eerste "echte" barokopera die ik hoorde sinds de meer dan twintig jaar dat ik naar Luik ga.

Foto
Second woman, Dido, Belinda (foto © Lorraine Wauters)

De productie van Purcells opera is een voorzichte poging en nog geen grote Handelopera, daarvoor is het werk te kort met amper een uur muziek. Indertijd heeft de Vlaamse Opera er bijvoorbeeld een tweeluik van gemaakt met Venus and Adonis van John Blow. Om de voorstelling toch wat langer te maken, begonnen ze de avond met de orkestsuite "Abdelazer or the Moor's revenge", ook van Purcell, die verder geen enkele dramatische functie had. Halverwege het tweede bedrijf werd ook een pauze ingelast zodat de avond toch rond 22 uur eindigde.

Het gewone koor en orkest werden ingeruild voor het barokensemble Les Agrémens en het Choeur de Chambre de Namur onder leiding van Guy Van Waas. Het koor stond ook in de orkestbak en zorgde eigenlijk voor de meest overtuigende vocale prestatie van de avond met een wrange heksenscène of een aangrijpend slotkoor. De solisten waren degelijk, maar niet echt van een niveau om wild van te worden. Roberta Invernizzi zong een stijlvolle Dido, maar haar grote treurzang "When I am laid in Earth" kan veel meer emotie gebruiken. Benoit Arnould was een zwakke Aeneas met een stem die vanaf forte dichtklapt. Katherine Crompton was daarentegen wel een mooie Belinda.

De regie was in handen van het duo Cécile Roussat en Julien Lubek, die we onder andere kennen van hun productie van Die Zauberflöte. Enerzijds evoceren ze de barokke machinerie met bijvoorbeeld podiumbrede lakens die de zee weergeven... wat heel mooi ingezet wordt op het einde van de opera als Dido verdrinkt in die zee. Anderzijds lijken ze meer geïnteresseerd in de circusvoorstelling van hun acrobaten en dansers. Het ziet er allemaal mooi uit, maar het is niet voldoende substituut om bijvoorbeeld het koor te weren van het podium.

Publicatie: woensdag 10 mei 2017 @ 17:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen