ti guarda dal Grande Inquisitor

Graham Johnson in deSingel

Na zijn lezing-recitals over Fauré en Schubert is Graham Johnson terug in deSingel voor een reeks over de liederen van Francis Poulenc. Gewoonlijk brengt hij een paar jonge zangers mee om een en ander te illustreren. Dat was deze keer ook het geval met de bariton Jonathan McGovern. Maar als het over Poulenc gaat dan mocht Felicity Lott, Poulencienne par excellence, niet ontbreken.

Foto
foto © Christina Raphaelle

Johnsons liefde voor Poulenc gaat terug tot begin de jaren '70 toen Flott en hij nog master classes gevolgd hebben bij de bariton Pierre Bernac. Dat Poulenc hen nauw aan het hart ligt, wordt heel snel duidelijk. Johnson vertelt honderduit over het leven van Poulenc, het Parijs van de jaren '20 en '30, Poulencs voorkeur voor dichters uit de 20ste eeuw, ... en dat alles zonder spiekbriefjes. Het eerste deel tot de pauze liep zelfs al een half uur uit. In dit eerste lezing-recital behandelde hij de liederen tot 1940... van een nonsens-lied als Honoloulou tot het serieuze werk met de Eluard-liederen van Tel jour telle nuit. In tegenstelling tot vorige lezingen werden alle liederen (op één na) volledig uitgevoerd.

Het is al meer dan zeven jaar geleden dat ik Felicity Lott nog gehoord heb, dat was bij Hélène aux Enfers in de Munt. Zeggen dat haar stem de tand des tijds ongeschonden doorstaan heeft, zou de waarheid geweld aandoen. Aanvankelijk klonk haar stem nog breekbaar in de Cocteau-liederen van Cocardes en kraken haar lage noten als een oude plaat. De rest van haar stem klinkt nog onwaarschijnlijk goed, inclusief ragfijne piano's. Het slot van Les chemins de l'amour, waarmee de avond afgesloten werd, zong ze met een prachtig messa di voce en een heel traag uitstervend diminuendo.

Foto
foto © Benjamin Ealovega

Maar bij Poulenc gaat het in de eerste plaats over frasering en tekstbegrip. En daarin blijft ze ongeëvenaard. Met Hier zorgde ze voor een eerste ontroerend moment. En met Tel jour telle nuit hielt ze iedereen in de ban, van Bonne journée tot een doorleefde Nous avons fait la nuit.

Ook Jonathan McGovern is een zeer geëngageerde Poulenc-vertolker. Hij heeft een mooie lyrische bariton, die aanvankelijk wat tenoraal klinkt, en zingt met een uitstekende Franse dictie en tekstprojectie. Zijn gelaatsuitdrukkingen onderstrepen wat hij zingt in liederen uit Le bestiaire of de aangebrande Chansons gaillardes. Een zanger die ik zeker wil terughoren in een "echt" recital.

Publicatie: zondag 12 februari 2017 @ 10:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen