ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Antwerpen

Ik reken Simon Boccanegra tot één van mijn favoriete Verdi-opera's. Maar ondanks het feit dat het een "late" Verdi (toch de herziene Boito-versie) en een politiek-getinte opera is, wordt hij verrassend weinig opgevoerd. Maar de nieuwe productie van Opera Vlaanderen heeft een meer dan behoorlijke bezetting en het koor en orkest schitteren onder de leiding van Alexander Joel. Een absolute must voor alle Verdi-fanaten.

Foto
Fiesco, Simone (foto © Annemie Augustijns)

Wat Simon Boccanegra uitzonderlijk maakt, is dat je er in het ideale geval twee Verdi-baritons voor nodig hebt. Met Nicola Alaimo horen we een veelbelovende Simon Boccanegra. Hij zingt Simone met een nobele bariton en een perfect stijlgevoel en zoveel kleur dat hij voor elke interventie een andere expressie vindt. In de Raadkamerscène zingt hij "Plebe, Patrizi" met de nodige autoriteit. En als hij op het einde van die scène de Petrarca-tekst "E vo gridando... pace" zingt, hoor ik zelfs een vleugje Van Dam. In de scènes met Amelia is hij de lyrische en liefdevolle vader en tenslotte ontroert hij met zijn sterfscène.

Het meest verbluffende is dat dit zijn debuut is als Boccanegra (wat trouwens voor de hele bezetting geldt). Met de jaren zal zijn vertolking ongetwijfeld nog verder uitdiepen. Gezim Myshketa is de andere Verdi-bariton. Als "slechterik" Paolo heeft hij een iets venijnigere bariton met meer beet. Jacopo Fiesco is de derde diepe stem. Liang Li zingt zijn grote aria "Il lacerato spirito" met een zwarte bas, al deint zijn vibrato soms wat uit.

Ik ben geen fan van Myrtò Papatanasiu. Als Amelia/Maria is ze op haar best als ze forte mag zingen en moeiteloos door een tutti orkest snijdt. Het probleem is dat ze niet veel anders doet dan forte zingen - waardoor "Come in quest'ora bruna" geen poëzie heeft - en het gebruik van portamenti resoluut afwijst. Amelia heeft ook een van de meest uitgesproken trillers uit het Verdi-repertoire op het einde van de Raadkamerscène. Papatanasiu doet een goede poging, maar het resultaat is nog ver van perfect. Alle andere trillers die ze verondersteld wordt te zingen, laat ze achterwege. Najmiddin Mavlyanov hebben we een paar jaar geleden gehoord als Rodolfo. Hij zingt een stralende Adorno met veel squillo en zorgt voor een paar momenten tenorale opwinding.

Foto
Simone, Amelia (foto © Annemie Augustijns)

Na Die Zauberflöte tekent David Hermann met Simon Boccanegra voor een tweede enscenering bij Opera Vlaanderen. Maar deze keer kiest hij niet voor een totale hertekening van het libretto, wat niet betekent dat er geen twijfelachtige keuzes zijn.

Christof Hetzer heeft een zeer efficiënt en mooi Italiaans renaissance-decor ontworpen op een draaiplateau waardoor de scènewisselingen heel snel gerealiseerd kunnen worden. Simone draagt heel de tijd een modern driedelig pak en er is bij hem geen zichtbaar verschil tussen de Proloog en de andere bedrijven die 25 jaar later plaatsvinden. De andere protagonisten, inclusief het koor, gaan wel van historische naar moderne kostuums... politieke intriges zijn van alle tijden ?

Een interessant idee is om Maria Fiesco als een bleke geest op te voeren. Dit gebeurt de eerte keer in de Proloog. Het zorgt voor een mooi slot als de stervende Simone bij haar rust vindt. Minder geslaagd, maar niet onoverkomelijk, was het idee om het slot van het eerste bedrijf uit te beelden als "Het Laatste Avondmaal" van Leonardo da Vinci met Poalo in de rol van Judas en met Amelia als de Maagd Maria.

De enige scène die ik echt problematisch vond, was de herkenningsscène. Om te beginnen leeft Amelia als een soort Mimi in een vervallen kamertje. Op dat moment probeert Adorno haar reeds te overhalen om Simone te vermoorden met zowel gif (op het laatste moment slaat ze het glas uit zijn handen) als met een revolver. Daar is geen enkele aanleiding voor en verwringt die prachtige scène... toch wel één van Verdi's mooiste vader-dochter-momenten.

Publicatie: maandag 6 februari 2017 @ 18:18
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen