ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in Parijs

Dé vraag de afgelopen maanden in Parijs was... komt hij of komt hij niet ? Die "hij" is natuurlijk Jonas Kaufmann, die ongeveer vier maanden alle optredens afgezegd had tot zijn stembanden genezen waren van een gescheurd bloedvaatje. Maar hij was dus in Parijs voor hun nieuwe Lohengrin-productie (weliswaar afkomstig van de Scala).

Foto
Lohengrin (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Na een dergelijke afwezigheid vraagt iedereen zich af hoe Jonas Kaufmann nu klinkt. Wel... vrij teleurstellend moet ik zeggen. Zijn stem klinkt klein. Als het orkest wat aanzwelt en hij forte zingt, dan verdwijnt zijn stem in de plooien van het orkest. Zijn mezza voce is daarentegen wel mooi. Het eerste deel van "In fernem Land" is prachtig en het pianissimo gezongen "Mein lieber Schwan" projecteert perfect tot boven in de Bastille. Op deze momenten klinkt zijn stem ook als een echte tenor in plaats van een donkere, afgedekte bariton.

Misschien had hij toch nog een paar maanden langer moeten rusten. Maar ik kan me voorstellen dat de druk enorm moet zijn om toch terug te beginnen zingen en de verhoogde ticketprijzen te verantwoorden.

Geen druk daarentegen bij René Pape. Zoals andere Wagnerrollen - ik denk dan aan Marke of Gurnemanz - wordt ook Heinrich soms weggezet als de saaie piet van de bezetting... een noodzakelijk kwaad om het verhaal gaande te houden. Maar zo gauw Pape op het voorplan treedt, word je gedwongen om te luisteren. Zijn stem klinkt fantastisch en projecteert moeiteloos de zaal in over heel zijn bereik, maar daarenboven is zijn tekstvertolking van het niveau van de betere Liedzanger.

Foto
Heinrich (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Martina Serafin werd aangekondigd als "souffrante", maar zonder die aankondiging zou het waarschijnlijk nauwelijks opgevallen zijn. Meteen met "Einsam in trüben Tagen" toont ze wat in haar mars heeft. In het eerste deel van de aria weet ze een ontroerende traan in haar stem te leggen, de overgang naar de eigenlijke droom, gaat nog wat moeizaam. De rest van de avond verloopt schijnbaar probleemloos.

Het "zwarte" koppel werd gedomineerd door de Ortrud van Evelyn Herlitzius. Haar vlijmscherpe sopraan is niet altijd even mooi, maar Ortrud moet het dan ook niet hebben van lieftalligheid. Tomasz Konieczny zingt met een bronzen bariton de rol van Telramund. In het eerste bedrijf vond ik hem niet erg boeiend, maar in "Erhebe dich, Genossin meiner Schmach" houdt hij gelijke tred met Herlitzius. Egils Silins was ten slotte een goede Heerrufer, al moet hij iets te vaak van achteraan het podium zingen om echt comfortabel te zijn.

Foto
Ortrud, Elsa (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Dat podium is een grote rechthoekige ruimte, omzoomd met drie niveaus met balkons waarop de regisseur het koor kwijt kan. Claus Guth verplaatst de handeling naar de 19de eeuw met Ortrud als een gouvernante van Elsa en Gottfried. We zien bijvoorbeeld een jonge versie van Elsa aan een piano terwijl Ortrud haar houding corrigeert.

De kleine Gottfried lijkt verdacht veel op Lohengrin, gekleed in eenzelfde zwarte broek en gilet en ook op blote voeten en met een vergelijkbare krullenkop als Kaufmann. Het feit dat in het eerste bedrijf een boom door de vloer groeit, was al een weggever dat Guth misschien liever Die Walküre wil regisseren en Lohengrin-Elsa als alternatieve Wälsungen beschouwt.

Publicatie: dinsdag 31 januari 2017 @ 10:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Semiramide in München

De Bayerische Opernfestspiele is altijd een combinatie van oudere producties, hernemingen uit het afgelopen seizoen en premières. David Aldens productie van Semiramide ging eerder dit seizoen in première met een overweldigende bezetting, aangevoerd door Joyce DiDonato. Dezelfde bezetting was ook van de partij op het festival.

Opera, 22-7-2017 9:31
0 opmerkingen

Gerhaher & Williams - Die schöne Magelone

Die schöne Magelone heeft niet dezelfde populariteit of de uitgebreide discografie als bijvoorbeeld een Winterreise of een Dichterliebe. Het is dan ook een leuke verrassing dat plots twee nieuwe opnames verschijnen, met inclusief de gesproken tussenteksten.

CD's, 15-7-2017 10:13
1 opmerking

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Mozart heeft ook een - weliswaar beperkt aantal - liederen geschreven die niet mochten ontbreken op de "Midsummer Mozartiade". In het liedrecital van de Duits-Oekraïense sopraan Anke Herrmann en Lucas Blondeel werden die aangevuld met liederen van Haydn en Beethoven.

Liedrecital, 8-7-2017 9:11
0 opmerkingen

Don Giovanni in het Théâtre des Martyrs

Vorig jaar vond de eerste editie van de "Midsummer Mozartiade" plaats, maar is toen aan mijn aandacht ontsnapt. Gedurende een week worden concerten gegeven met hoofdzakelijk muziek van Mozart en ook één volledige opera. Vorig jaar was dat Nozze, dit jaar staan vier voorstellingen van Don Giovanni op het programma. Een correcte regie en een groep geëngageerde, relatief jonge, zangers maakten dit tot één van de betere Don Giovanni's die ik de afgelopen jaren gezien heb.

Opera, 7-7-2017 17:18
0 opmerkingen

Otello in Luik

Terwijl de blogosphere gonst over het Otello-debuut van Jonas Kaufmann, herneemt de Waalse Opéra hun Otello-productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Zes jaar geleden hadden we Fabio Armiliato en Giovanni Meoni in de hoofdrollen... dat niveau wordt nu totaal niet gehaald.

Opera, 28-6-2017 17:40
7 opmerkingen

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Opera, 26-6-2017 18:49
0 opmerkingen