ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in Parijs

Dé vraag de afgelopen maanden in Parijs was... komt hij of komt hij niet ? Die "hij" is natuurlijk Jonas Kaufmann, die ongeveer vier maanden alle optredens afgezegd had tot zijn stembanden genezen waren van een gescheurd bloedvaatje. Maar hij was dus in Parijs voor hun nieuwe Lohengrin-productie (weliswaar afkomstig van de Scala).

Foto
Lohengrin (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Na een dergelijke afwezigheid vraagt iedereen zich af hoe Jonas Kaufmann nu klinkt. Wel... vrij teleurstellend moet ik zeggen. Zijn stem klinkt klein. Als het orkest wat aanzwelt en hij forte zingt, dan verdwijnt zijn stem in de plooien van het orkest. Zijn mezza voce is daarentegen wel mooi. Het eerste deel van "In fernem Land" is prachtig en het pianissimo gezongen "Mein lieber Schwan" projecteert perfect tot boven in de Bastille. Op deze momenten klinkt zijn stem ook als een echte tenor in plaats van een donkere, afgedekte bariton.

Misschien had hij toch nog een paar maanden langer moeten rusten. Maar ik kan me voorstellen dat de druk enorm moet zijn om toch terug te beginnen zingen en de verhoogde ticketprijzen te verantwoorden.

Geen druk daarentegen bij René Pape. Zoals andere Wagnerrollen - ik denk dan aan Marke of Gurnemanz - wordt ook Heinrich soms weggezet als de saaie piet van de bezetting... een noodzakelijk kwaad om het verhaal gaande te houden. Maar zo gauw Pape op het voorplan treedt, word je gedwongen om te luisteren. Zijn stem klinkt fantastisch en projecteert moeiteloos de zaal in over heel zijn bereik, maar daarenboven is zijn tekstvertolking van het niveau van de betere Liedzanger.

Foto
Heinrich (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Martina Serafin werd aangekondigd als "souffrante", maar zonder die aankondiging zou het waarschijnlijk nauwelijks opgevallen zijn. Meteen met "Einsam in trüben Tagen" toont ze wat in haar mars heeft. In het eerste deel van de aria weet ze een ontroerende traan in haar stem te leggen, de overgang naar de eigenlijke droom, gaat nog wat moeizaam. De rest van de avond verloopt schijnbaar probleemloos.

Het "zwarte" koppel werd gedomineerd door de Ortrud van Evelyn Herlitzius. Haar vlijmscherpe sopraan is niet altijd even mooi, maar Ortrud moet het dan ook niet hebben van lieftalligheid. Tomasz Konieczny zingt met een bronzen bariton de rol van Telramund. In het eerste bedrijf vond ik hem niet erg boeiend, maar in "Erhebe dich, Genossin meiner Schmach" houdt hij gelijke tred met Herlitzius. Egils Silins was ten slotte een goede Heerrufer, al moet hij iets te vaak van achteraan het podium zingen om echt comfortabel te zijn.

Foto
Ortrud, Elsa (foto © Monika Rittershaus/OnP)

Dat podium is een grote rechthoekige ruimte, omzoomd met drie niveaus met balkons waarop de regisseur het koor kwijt kan. Claus Guth verplaatst de handeling naar de 19de eeuw met Ortrud als een gouvernante van Elsa en Gottfried. We zien bijvoorbeeld een jonge versie van Elsa aan een piano terwijl Ortrud haar houding corrigeert.

De kleine Gottfried lijkt verdacht veel op Lohengrin, gekleed in eenzelfde zwarte broek en gilet en ook op blote voeten en met een vergelijkbare krullenkop als Kaufmann. Het feit dat in het eerste bedrijf een boom door de vloer groeit, was al een weggever dat Guth misschien liever Die Walküre wil regisseren en Lohengrin-Elsa als alternatieve Wälsungen beschouwt.

Publicatie: dinsdag 31 januari 2017 @ 10:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen