ti guarda dal Grande Inquisitor

Blauwbaards Burcht in Parijs

Van Antwerpen tot Hamburg worden nieuwe concertzalen ingehuldigd. Parijs heeft met de Philharmonie sinds twee jaar ook een nieuwe zaal, gelegen naast het "Cité de la Musique" (dat herdoopt werd tot het saaie "Philharmonie 2"). Gisteren hoorde ik er een concertante uitvoering van Bartoks Blauwbaards Burcht.

Foto

De Philharmonie is een indrukwekkend gebouw, waarvan de bouwkosten uiteraard de pan uitswingden (van ca. 170 naar bijna 400 miljoen euro). En zelfs dan lijkt het gebouw nog altijd niet af te zijn. De foyerruimte op het parterre-niveau is een desolate vlakte... er is zelfs geen vestiaire, bar of toiletten.

Maar het gaat hem uiteraard om de concertzaal, genaamd "Grande salle Pierre Boulez". De zaal ziet eruit alsof de ontwerper tijdens een psychedelisch moment wat te lang in een lavalamp gestaard heeft. Het comfort van het publiek komt op de tweede plaats: de beenruimte is bemeten op een persoon kleiner dan 1m70. De akoestiek is wel mooi warm, maar de nagalmtijd lijkt me wat te groot te zijn voor opera-opvoeringen.

De eerste helft van het concert werd gevuld met twee relatief korte instrumentale stukken: de "San Francisco Polyphony" van Ligeti en "Stele" van Kurtág. Het "Ensemble intercontemporain" en het "Orchestre du Conservatoire de Paris" werden geleid door Matthias Pintscher. Maar het was mij uiteraard om Blauwbaards Burcht te doen.

Het werd een fenomenale uitvoering met twee kanjers van stemmen. John Relyea mag de opera openen met een gesproken proloog. Zijn resonante bas is wonderbaarlijk mooi. Zijn vertolking is een psychologisch meesterstukje waarin hij van de zelfverzekerde en arrogante Blauwbaard langzaam toegeeft aan Judith met als hoogtepunt zijn vergoeilijking van wat er zich achter de zevende deur bevindt. Judith werd even indrukwekkend gezongen door Michelle DeYoung. Ook zij komt op geen enkel moment in de problemen tegenover het machtige orkest. Ze leeft zich in in de rol en reageert op Blauwbaard als was het een semi-concertante uitvoering.

Een memorabele avond... ondanks de pijnlijke knieën.

Publicatie: zondag 29 januari 2017 @ 15:02
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
0 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrč Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrč Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen