ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas E. Bauer en Christian Gerhaher in Parijs

De "Biennale d'art vocal" bestaat al meer dan tien jaar, maar dit is mijn eerste bezoek eraan. Deze biŽnnale wordt afgesloten met een Lied-weekend. Gisteren waren twee recitals te horen in het "Citť de la musique" met respectievelijk de baritons Thomas E. Bauer en Schubert en Christian Gerhaher en Schumann.

Foto
foto © Marco Borggreve

Thomas E. Bauer zong Schwanengesang in het "Amphithť‚tre", een intieme zaal van ca. 300 plaatsen met een goede akoestiek waardoor de pianoforte van Jos van Immerseel, een facsimile van een 18de eeuwse Anton Walter uit zijn eigen verzameling, niet in de verdrukking kwam.

Bauer is een geŽngageerde liedvertolker. Elk lied krijgt een doorwrochte vertolking met bijvoorbeeld een beklemmende Kriegers Ahnung of Der Doppelgšnger. Soms legt hij het er iets te dik op, bijvoorbeeld met een hijgerige start van FrŁhlingssehnsucht, of met het beklemtonen van minder belangrijke woorden of lettergrepen... maar liever wat meer dan een kleurloze lezing. Dramatische liederen als Aufenthalt of Der Atlas brengen hem wel aan de rand van zijn stem. Het door elkaar halen van de strofen van Abschied was een spijtig voorval, maar geen ramp.

Ik heb wel meer problemen met zijn soms slepende tempokeuze en dan vooral bij In der Ferne, dat "maar" 'Ziemlich langsam' genoteerd staat. Na de piano-inleiding voegt hij bijvoorbeeld al een veel te lange rust-fermata in. Verder wordt alles zodanig uitgerokken dat zijn legato eronder lijdt. Ik stel me ook stilistische vragen bij zijn overdadig gebruik van portamenti. En het regelmatig tussenvoegen van extra klinkers - "Ich un-eh-glŁcksel'ger Atlas" - is hoogst irritant. Zelfs het bisnummer An die Musik begon hij met "eh-Du holde Kunst"...

Foto
foto © Felix Broede

Het recital van Christian Gerhaher en Gerold Huber vond plaats in de stampvolle grote concertzaal, die spijtig genoeg volledig verduisterd was. Vanaf het eerste moment dat zijn warme bariton de zaal instroomt, is het niveauverschil met Bauer meteen duidelijk. Bij Gerhaher zit elke toon meteen juist, er is geen enkel geforceerd moment, elk lied krijgt op elk vlak een quasi-perfecte uitvoering.

Het was opvallend dat Gerhaher de platgetreden paden vermeed: geen Dichterliebe of Eichendorff-Liederkreis, maar hoofdzakelijk latere Schumannliederen van 1850 en later. Hij zong zes volledige opera. Dat heeft als voordeel dat we ook eens weinig tot nooit uitgevoerde liederen te horen kregen. Bijvoorbeeld van het Opus 127 en Opus 142 horen we meestal enkel de Heine-liederen, die de finale versie van Dichterliebe niet gehaald hebben. Maar een prachtig lied als Sšngers Trost of het grappige Schlusslied des Narren (allebei uit Opus 127) hebben ook een plaats in het repertoire.

De Lenau-Lieder (Opus 90) behoren tot mijn favoriete Schumannliederen en ook deze liederen werden fantastisch vertolkt. Het begon al meteen met Lied eines Schmiedes... voor een keer geen uitzinnig gehamer, maar een subtiel gemarkeerd ritme dat eerder de parallel trekt met een harteklop en waardoor Gerhaher aangeeft dat er meer aan de hand zou kunnen zijn. Dit extreem mooi recital werd afgesloten met Warnung en Mein schŲner Stern... zelfs bij de bisnummers doet hij geen concessies ten opzichte van de gebruikelijke meezingers.

Ten slotte is het het vermelden waard dat deze twee recitals boventiteld werden. Voor de verstaanbaarheid was dat niet nodig, want de dictie van zowel Bauer als Gerhaher is perfect. Maar voor een publiek waarvan de meerderheid het Duits waarschijnlijk niet meester is, heeft een Franse vertaling ongetwijfeld zijn nut.

Publicatie: zaterdag 28 januari 2017 @ 9:07
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Tisbe in Buxton

Eťn van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Thť‚tre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Thť‚tre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen

De speler in Antwerpen

Opera Vlaanderen sluit het seizoen af met Prokofievs De speler, een opera die in de categorie "rariteiten" valt. Voor mij was het in alle geval de eerste keer dat ik deze opera hoorde.

Opera, 29-6-2018 13:34
2 opmerkingen