ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas E. Bauer en Christian Gerhaher in Parijs

De "Biennale d'art vocal" bestaat al meer dan tien jaar, maar dit is mijn eerste bezoek eraan. Deze biŽnnale wordt afgesloten met een Lied-weekend. Gisteren waren twee recitals te horen in het "Citť de la musique" met respectievelijk de baritons Thomas E. Bauer en Schubert en Christian Gerhaher en Schumann.

Foto
foto © Marco Borggreve

Thomas E. Bauer zong Schwanengesang in het "Amphithť‚tre", een intieme zaal van ca. 300 plaatsen met een goede akoestiek waardoor de pianoforte van Jos van Immerseel, een facsimile van een 18de eeuwse Anton Walter uit zijn eigen verzameling, niet in de verdrukking kwam.

Bauer is een geŽngageerde liedvertolker. Elk lied krijgt een doorwrochte vertolking met bijvoorbeeld een beklemmende Kriegers Ahnung of Der Doppelgšnger. Soms legt hij het er iets te dik op, bijvoorbeeld met een hijgerige start van FrŁhlingssehnsucht, of met het beklemtonen van minder belangrijke woorden of lettergrepen... maar liever wat meer dan een kleurloze lezing. Dramatische liederen als Aufenthalt of Der Atlas brengen hem wel aan de rand van zijn stem. Het door elkaar halen van de strofen van Abschied was een spijtig voorval, maar geen ramp.

Ik heb wel meer problemen met zijn soms slepende tempokeuze en dan vooral bij In der Ferne, dat "maar" 'Ziemlich langsam' genoteerd staat. Na de piano-inleiding voegt hij bijvoorbeeld al een veel te lange rust-fermata in. Verder wordt alles zodanig uitgerokken dat zijn legato eronder lijdt. Ik stel me ook stilistische vragen bij zijn overdadig gebruik van portamenti. En het regelmatig tussenvoegen van extra klinkers - "Ich un-eh-glŁcksel'ger Atlas" - is hoogst irritant. Zelfs het bisnummer An die Musik begon hij met "eh-Du holde Kunst"...

Foto
foto © Felix Broede

Het recital van Christian Gerhaher en Gerold Huber vond plaats in de stampvolle grote concertzaal, die spijtig genoeg volledig verduisterd was. Vanaf het eerste moment dat zijn warme bariton de zaal instroomt, is het niveauverschil met Bauer meteen duidelijk. Bij Gerhaher zit elke toon meteen juist, er is geen enkel geforceerd moment, elk lied krijgt op elk vlak een quasi-perfecte uitvoering.

Het was opvallend dat Gerhaher de platgetreden paden vermeed: geen Dichterliebe of Eichendorff-Liederkreis, maar hoofdzakelijk latere Schumannliederen van 1850 en later. Hij zong zes volledige opera. Dat heeft als voordeel dat we ook eens weinig tot nooit uitgevoerde liederen te horen kregen. Bijvoorbeeld van het Opus 127 en Opus 142 horen we meestal enkel de Heine-liederen, die de finale versie van Dichterliebe niet gehaald hebben. Maar een prachtig lied als Sšngers Trost of het grappige Schlusslied des Narren (allebei uit Opus 127) hebben ook een plaats in het repertoire.

De Lenau-Lieder (Opus 90) behoren tot mijn favoriete Schumannliederen en ook deze liederen werden fantastisch vertolkt. Het begon al meteen met Lied eines Schmiedes... voor een keer geen uitzinnig gehamer, maar een subtiel gemarkeerd ritme dat eerder de parallel trekt met een harteklop en waardoor Gerhaher aangeeft dat er meer aan de hand zou kunnen zijn. Dit extreem mooi recital werd afgesloten met Warnung en Mein schŲner Stern... zelfs bij de bisnummers doet hij geen concessies ten opzichte van de gebruikelijke meezingers.

Ten slotte is het het vermelden waard dat deze twee recitals boventiteld werden. Voor de verstaanbaarheid was dat niet nodig, want de dictie van zowel Bauer als Gerhaher is perfect. Maar voor een publiek waarvan de meerderheid het Duits waarschijnlijk niet meester is, heeft een Franse vertaling ongetwijfeld zijn nut.

Publicatie: zaterdag 28 januari 2017 @ 9:07
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Manon Lescaut in Luik

De Waalse Opťra heeft gisteren haar seizoen gestart met de Puccini-klassieker Manon Lescaut. Het is verrassend dat ik deze opera in meer dan twintig jaar nog nooit in Luik gezien heb. De regie is uiteraard in handen van Stefano Mazzonis di Pralafera met Speranza Scappucci in de orkestbak.

Opera, 20-9-2017 17:23
0 opmerkingen

Sylvia Schwartz in deSingel

Van Juliane Banse tot Christiane Karg... sopranen die schitterend Lieder zingen, zijn er genoeg. Maar wat mij betreft, staat Sylvia Schwartz bovenaan als dť liedsopraan van het moment. Voeg daarbij nog de meesterliedpianist Wolfram Rieger en deSingel heeft een absoluut topduo om haar liedseizoen te openen.

Liedrecital, 17-9-2017 10:30
0 opmerkingen

Pinocchio in de Munt

Het aantal klassieke sprookjes dat tot opera verwerkt werd, is vrij beperkt met de twee Assepoesters en "Hans en Grietje". De meest recente opera van componist Philippe Boesmans en librettist JoŽl Pommerat is Pinocchio en heeft alles in zich om snel deel uit te gaan maken van het repertoire. De opera werd de afgelopen zomer gecreŽerd op het Festival van Aix en is nu als co-productie in de heropende Munt te zien.

Opera, 13-9-2017 17:37
4 opmerkingen

Claron McFadden in deSingel

Honderd jaar geleden - meer exact op 15 oktober 1917 - werd Gretha Zelle, beter bekend als Mata Hari, in Vincennes geŽxecuteerd door een vuurpeloton op verdenking van spionage. Reden voor Muziektheater Transparant om een productie aan haar te wijden onder de vorm van een theatraal liedrecital in een regie van Jean Lacornerie. De productie ging gisteren in deSingel in premiŤre.

Liedrecital, 9-9-2017 10:25
0 opmerkingen

September 2017

Het bespreekbureau heeft zijn intrek al genomen in de Munt. En op 5 september gaan de deuren weer open met de jongste Boesmans, Pinocchio, die eerder deze zomer op het festival van Aix gecreŽerd werd in een regie van JoŽl Pommerat. Opera Vlaanderen opent het seizoen met de Korngold-rariteit Das Wunder der Heliane en met Puccini's Manon Lescaut staat in Luik een klassieker op het programma.

Toekomstmuziek, 20-8-2017 15:40
0 opmerkingen