ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in Aken

Het is al van 2002, met de herneming van de Carsen-productie in Antwerpen, geleden dat we bij ons Il trittico gehoord hebben. Wie Puccini's drieluik nog eens wil zien kan deze dagen even de grens overwippen naar Aken waar een nieuwe productie van Mario Corradi te zien is.

Foto
Luigi, Giorgetta (foto © Carl Brunn)

Corradi probeert niet expliciet een verband te zoeken tussen de drie opera's, maar er wordt wel één gemeenschappelijk decorelement gebruikt. Een soort C-vormige constructie zweeft boven de Parijse kaai, is tevens de kapel van de nonnetjes en wordt de achterwand met een groot venster dat uitziet op de skyline van Firenze.

Elke opera krijgt wel een gelijkaardige opbouw. Nog voor de muziek begint, is er een voorafje. Zo zien we voor Il tabarro hoe Giorgetta per ongeluk haar baby verstikt, hoe de pasgeboren baby van de toekomstige zuster Angelica afgenomen wordt en zien we dat Lauretta eigenlijk zwanger is. Corradi verplaatst alle opera's ook naar een welbepaalde periode tijdens de 20ste eeuw: Il tabarro in de jaren '90, Suor Angelica in de jaren '60. En via de boventitels (die trouwens ook in het Nederlands zijn) lezen we dat Gianni Schicchi zich heel specifiek op 1 september 1939 afspeelt... de dag dat Duitsland Polen binnenviel. De Donati's zijn trouwens Mussolini-fans, blijkens diens levensgrote foto boven Buoso's doodsbed.

Voor de rest is het een vrij traditionele Il trittico... al schiet Michele zich op het einde van Il tabarro een kogel door het hoofd. Suor Angelica krijgt een weinig dynamische behandeling van de nonnetjes: ze staan links en rechts op een rij en komen naar voor als ze hun stukje moeten zingen. Suor Angelica blijkt wel een zwart zoontje gebaard te hebben.

Foto
Gianni Schicchi, familie Donati (foto © Carl Brunn)

De meest geslaagde vertolking kwam van Enrico Marabelli. De laatste jaren hebben we hem al verschillende keren in Rossini-rollen in Luik gehoord. Hij is een grappige Schicchi met een prachtige tekstprojectie. Woong-jo Choi heeft wel het perfecte, ronkende timbre voor Michele, maar "Nulla, silenzio" is vrij monotoon en hij verknoeit zijn slotclimax van "la pace è nella morte".

De Slovaakse Linda Ballova is vooral een overtuigende Giorgetta. Ze zingt ook een ontroerende Suor Angelica, al beginnen haar topnoten op het einde van "Senza mamma" onaangenaam te klinken. Marion Eckstein is een eerder lyrische Zia Principessa.

Het is vrij origineel om Luigi en Rinuccio door dezelfde zanger te laten zingen. Alexey Sayapin is hoofdzakelijk een lyrische tenor. Zijn stralende vertolking van "Firenze è come un albero fiorito" was dan ook overtuigender dan "Hai ben ragione". Hij probeert zijn stem wel spinto-achtiger te laten klinken, maar dat kan niet verhullen dat hij problemen heeft met het dramatische Tabarro-orkest. Suzanne Jerosme was tenslotte een warme Lauretta, die "O mio babbino caro" met stijlvolle portamenti zong.

Publicatie: maandag 23 januari 2017 @ 10:56
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

April 2017

April wordt de maand van de hedendaagse opera. Tijdens het jaarlijkse Opera21-festival wordt onder andere Infinite Now gecreëerd bij Opera Vlaanderen. Tegelijkertijd herneemt de Munt Matsukaze.

Toekomstmuziek, 29-3-2017 18:35
1 opmerking

Het sluwe vosje in het Muntpaleis

Christophe Coppens heeft zijn operadebuut gemaakt als regisseur met Het sluwe vosje. Het is op zich wel een mooie en onderhoudende productie geworden, maar één die eigenlijk weinig te maken heeft met Janaceks opera.

Opera, 26-3-2017 8:44
1 opmerking

De Munt 2017-2018

Derde keer, goede keer ? Na pogingen met "Béatrice et Bénédict" en "De gouden haan" zullen de deuren van de Munt in september hopelijk weer openzwaaien met Pinocchio, de nieuwste Boesmans-opera die deze zomer in Aix gecreëerd zal worden.

Toekomstmuziek, 25-3-2017 15:08
1 opmerking

Elias in Antwerpen

Het was gisteren de derde keer dat ik in de nieuwe Koningin Elisabethzaal was. Naast nog een aantal onafgewerkte elementen in de inkomhal is de klimaatinstallatie een belangrijk probleem. Gisteren was het weer snikheet in de zaal... en het is nog maar maart. De opvoering van Mendelssohns Elias door het Collegium Vocale onder leiding van Philippe Herreweghe voldeed ook niet helemaal aan de verwachtingen.

Oratorium, 25-3-2017 8:25
0 opmerkingen

Agrippina in Antwerpen

De Agrippina-productie van Mariame Clément ging vijf jaar geleden in première in Gent. Eindelijk heeft deze productie de weg naar Antwerpen gevonden. Ze hoort nog altijd tot één van de beste producties van Opera Vlaanderen van de afgelopen jaren en is een absolute aanrader... ondanks het vroege beginuur en late einduur.

Opera, 24-3-2017 17:09
0 opmerkingen

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Opera, 22-3-2017 8:57
6 opmerkingen

Matthäus-Passion in het PSK

Ik heb zelden zoveel Nederlands horen spreken in het PSK. De Matthäus-Passion waarin ik gisteren verzeild geraakte, leek meer op een voorstelling voor familie en vrienden van het Octopus Kamerkoor en Le Concert d’Anvers... uiteraard onder de leiding van Bart Van Reyn. De zaal zat ook maar halfvol met allemaal lege balkons.

Oratorium, 18-3-2017 9:27
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in Antwerpen

Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège was gisteren te gast in de Koningin Elisabethzaal voor een uitvoering van Hertog Blauwbaards burcht onder leiding van Christian Arming, voorafgegaan door het Adagio uit Mahlers Tiende.

Opera, 12-3-2017 9:43
3 opmerkingen