ti guarda dal Grande Inquisitor

Il trittico in Aken

Het is al van 2002, met de herneming van de Carsen-productie in Antwerpen, geleden dat we bij ons Il trittico gehoord hebben. Wie Puccini's drieluik nog eens wil zien kan deze dagen even de grens overwippen naar Aken waar een nieuwe productie van Mario Corradi te zien is.

Foto
Luigi, Giorgetta (foto © Carl Brunn)

Corradi probeert niet expliciet een verband te zoeken tussen de drie opera's, maar er wordt wel één gemeenschappelijk decorelement gebruikt. Een soort C-vormige constructie zweeft boven de Parijse kaai, is tevens de kapel van de nonnetjes en wordt de achterwand met een groot venster dat uitziet op de skyline van Firenze.

Elke opera krijgt wel een gelijkaardige opbouw. Nog voor de muziek begint, is er een voorafje. Zo zien we voor Il tabarro hoe Giorgetta per ongeluk haar baby verstikt, hoe de pasgeboren baby van de toekomstige zuster Angelica afgenomen wordt en zien we dat Lauretta eigenlijk zwanger is. Corradi verplaatst alle opera's ook naar een welbepaalde periode tijdens de 20ste eeuw: Il tabarro in de jaren '90, Suor Angelica in de jaren '60. En via de boventitels (die trouwens ook in het Nederlands zijn) lezen we dat Gianni Schicchi zich heel specifiek op 1 september 1939 afspeelt... de dag dat Duitsland Polen binnenviel. De Donati's zijn trouwens Mussolini-fans, blijkens diens levensgrote foto boven Buoso's doodsbed.

Voor de rest is het een vrij traditionele Il trittico... al schiet Michele zich op het einde van Il tabarro een kogel door het hoofd. Suor Angelica krijgt een weinig dynamische behandeling van de nonnetjes: ze staan links en rechts op een rij en komen naar voor als ze hun stukje moeten zingen. Suor Angelica blijkt wel een zwart zoontje gebaard te hebben.

Foto
Gianni Schicchi, familie Donati (foto © Carl Brunn)

De meest geslaagde vertolking kwam van Enrico Marabelli. De laatste jaren hebben we hem al verschillende keren in Rossini-rollen in Luik gehoord. Hij is een grappige Schicchi met een prachtige tekstprojectie. Woong-jo Choi heeft wel het perfecte, ronkende timbre voor Michele, maar "Nulla, silenzio" is vrij monotoon en hij verknoeit zijn slotclimax van "la pace è nella morte".

De Slovaakse Linda Ballova is vooral een overtuigende Giorgetta. Ze zingt ook een ontroerende Suor Angelica, al beginnen haar topnoten op het einde van "Senza mamma" onaangenaam te klinken. Marion Eckstein is een eerder lyrische Zia Principessa.

Het is vrij origineel om Luigi en Rinuccio door dezelfde zanger te laten zingen. Alexey Sayapin is hoofdzakelijk een lyrische tenor. Zijn stralende vertolking van "Firenze è come un albero fiorito" was dan ook overtuigender dan "Hai ben ragione". Hij probeert zijn stem wel spinto-achtiger te laten klinken, maar dat kan niet verhullen dat hij problemen heeft met het dramatische Tabarro-orkest. Suzanne Jerosme was tenslotte een warme Lauretta, die "O mio babbino caro" met stijlvolle portamenti zong.

Publicatie: maandag 23 januari 2017 @ 10:56
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen