ti guarda dal Grande Inquisitor

Les contes d'Hoffmann in Essen

Gisteren was de dernière van de Hilsdorf-productie van Les contes d'Hoffmann in Essen. Het is een iets oudere productie waarvan de première eind 2011 plaatsvond.

Foto
Olympia, Hoffmann (foto © Saad Hamza)

Op een volledig leeg podium zit Hoffmann eenzaam aan een tafeltje te schrijven, een fles wijn binnen handbereik. Na een paar maten van de ouverture staat iemand in het publiek recht - oh nee, niet weer zo'n enscenering - en de Muse begint haar betoog. Voor haar metamorfose tot Nicklausse ontdoet ze iemand in het publiek van zijn broek en vest en doet die aan. En zo gaat het voort. Het zaallicht blijft het hele bedrijf aan, koorleden wringen zich door de rijen van de zaal, er zijn entrées vanuit de zaal, de overgang tussen dialogen en muziek gebeurt niet erg vlot en, oh ja, Hoffmann kleedt tijdens zijn Kleinzach-aria een vrouw uit tot ze helemaal naakt wegvlucht. Het lijkt de verkeerde kant uit te gaan met deze prodcutie...

Maar de drie vertelligen zijn wel goed, vooral de Olympia- en Antonia-bedrijven. Johannes Leiacker heeft nu wel een sober decor ontworpen: twee muren, afgedekt met lange gordijnen, met een enkele deur of venster. De enscenering is compact gehouden. Olympia wordt rondgereden in een rolstoel. Antonia's moeder ligt in een doodskist, haar plaats wordt op het einde van het bedrijf ingenomen door Antonia. Giulietta is de "madame" van een groezelig bordeel met raamprostituees waar de dwerg Pitichinaccio rondparadeert met een buitenmaats geslacht.

Voor het laatste bedrijf zijn we weer waar we begonnen. Er is geen vierde zangeres voor Stella, maar de drie geliefden arriveren samen na de voorstelling van "Don Giovanni" en verlaten samen met Lindorf de zaal. Hoffmann probeert zelfmoord te plegen, maar de Muse heeft hem gered door de kogels uit zijn pistool te halen. Het doek valt terwijl de Muse en het koor "Des cendres de ton coeur" zingen...

Foto
Dr. Miracle, Antonia, mère d'Antonia

Twee jaar geleden hoorde ik Sébastien Guèze voor de eerste keer als Hoffmann in Bonn. Dat was geen echt succes. En voortgaand op zijn vertolking gisteren, ben ik ervan overtuigd dat deze rol te zwaar voor hem is. Al in het eerste bedrijf klinkt hij vermoeid met een overdreven nasaliteit. De hoge noten zijn er, maar klinken niet mooi. En ondanks zijn Franse afkomst is zijn Franse dictie vrij belabberd. De enige andere Franse zanger in de bezetting is Marie-Belle Sandis. Zij zingt een voorbeeldige Nicklausse. Ze heeft een interessante mezzo met een verleidelijk randje.

In tegenstelling tot de vorige "Contes" die ik gehoord heb, kregen we in Essen wel drie sopranen voor de drie Hoffmann-geliefden. Elena Sancho Pereg was weer een stralende Olympia (ze zong de rol een jaar geleden ook in Düsseldorf). Jessica Muirhead moet nog wat bekomen van haar Elsa. De hoge noten van Antonia zijn gigantisch, maar missen verfijning. Ze kreeg wel mooi repliek van Bettina Ranch (eerder dit seizoen zong ze hier Adalgisa) als haar moeder. Katrin Kapplusch was recent nog een overtuigende Ortrud, maar als Giulietta loopt ze wat verloren, met onder andere een totaal onverstaanbaar Frans.

Het Frans van Baurzhan Anderzhanov is ook niet perfect: er is een Slavische tongval hoorbaar, maar dat brengt zijn verstaanbaarheid niet in het gedrang. Voor mij is hij de ontdekking van de avond. Hij zingt een schitterende Lindorf met een mefistofelisch timbre dat een bas-baritonale beet heeft. Ik kan me hem zo als de Faust-duivel voorstellen en in de (hopelijk) verre toekomst een aantal van de Wagnerrollen.

Publicatie: zaterdag 21 januari 2017 @ 9:28
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Parijs 2018-2019

Met drie operahuizen is Parijs één van de drukkere operasteden van Europa. De Opéra National de Paris heeft volgend seizoen weer een uitgebreide programmatie, weliswaar met een paar regisseurs die ik probeer te vermijden... De Opéra Comique is voorlopig iets minder interessant dan in de voorgaande seizoenen.

Toekomstmuziek, 20-8-2018 18:01
1 opmerking

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
2 opmerkingen

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen